ἐξελεύσεται ὡς ἐκ στέατος ἡ ἀδικία αὐτῶν,διῆλθον εἰς διάθεσιν καρδίας·
δενοήθησαν καὶ ἐλάλησαν ἐν πονηρίᾳ.ἀδικίαν εἰς τὸ ὕψος ἐλάλησαν·
ἔθεντο εἰς οὐρανὸν τὸ στόμα αὐτῶν,καὶ ἡ γλῶσσα αὐτῶν διῆλθεν ἐπὶ τῆς γῆς.
διὰ τοῦτο ἐπιστρέψει ὁ λαός μου ἐνταῦθα,καὶ ἡμέραι πλήρεις εὑρεθήσονται αὐτοῖς,
καὶ εἶπαν Πῶς ἔγνω ὁ θεός;
ἰδοὺ ἁμαρτωλοὶ καὶ εὐθηνοῦνταικαὶ εἰ ἔστιν γνῶσις ἐν τῷ ὑψίστῳεἰς τὸν αἰῶνα κατέσχον πλούτου.
καὶ εἶπα Ἀρα ματαίως ἐδικαίωσα τὴν καρδίαν μου.καὶ ἐνιψάμην ἐν ἀθῴοις τὰς χεῖράς μου,
καὶ ἐγενόμην μεμαστιγωμένος ὅλην τὴν ἡμέραν,καὶ ὁ ἔλεγχός μου εἰς τὰς πρωίας.
εἰ ἔλεγον Διηγήσομαι οὕτως,ἰδοὺ τῇ γεωεᾷ τῶν υἱῶν σου ἠσυνθέτηκα.
καὶ ὑπέλαβον τοῦ γνῶναι·τοῦτο κόπος ἐναντίον μου,
ἕως εἰσέλθω εἰς τὸ ἁγιαστήριον τοῦ θεοῦ,καὶ συνῶ εἰς τὰ ἔσχατα.
πλὴν διὰ τὰς δολιότητας ἔθου αὐτοῖς.
πῶς ἐγένοντο εἰς ἐρήμωσινἐξάπινα ἐξέλιπον, ἀπώλοντο διὰ τὴν ἀνομίαν αὐτῶν.
ὡσεὶ ἐνύπνιον ἐξεγειρομένου,κύριε, ἐν τῇ πόλει σου τὴν εἰκόνα αὐτῶν ἐξουδενώσεις.
ὅτι ηὐφράνθη ἡ καρδία μου, καὶ οἱ νεφροί μου ἠλλοιὼθησαν·
καὶ ἐγὼ ἐξουδενωμένος καὶ οὐκ ἔγνων,κτηνώδης ἐγενόμην παρὰ σοί.
καὶ ἐγὼ διὰ παντὸς μετὰ σοῦ·ἐκράτησας τῆς χειρὸς τῆς δεξιᾶς μου,
ἐν τῇ βουλῇ σου ὡδήγησάς με.καὶ μετὰ δόξης προσελάβου με.
τί γάρ μοι ὑπάρχει ἐν τῷ οὐρανῷ ;καὶ παρὰ σοῦ τί ἠθέλησα ἐπὶ τῆς γῆς
ἐξέλιπεν ἡ καρδία μου καὶ ἡ σάρξ μου, ὁ θεὸς τῆς καρδίας μου,καὶ ἡ μερίς μου ὁ θεὸς εἰς τὸν αἰῶνα.