ὅτι εἰσήκουσεν τῶν πενήτων ὁ κύριος,καὶ τοὺς πεπεδημένους αὐτοῦ οὐκ ἐξουδένωσεν.

αἶνεσάτωσαν αὐτὸν οἱ οὐρανοὶ καὶ ἡ γῆ,θάλασσα καὶ πάντα τὰ ἕρποντα ἐν αὐτοῖς.

ὅτι ὁ θεὸς σώσει τὴν Σιών,καὶ οἰκοδομηθήσονται αἱ πόλεις τῆς Ἰουδαίας,καὶ κατοικήσουσιν ἐκεῖ καὶ κληρονομήσουσιν αὐτὴν·

καὶ τὸ σπέρμα τῶν δούλων αὐτοῦ καθέξουσιν αὐτὴν,καὶ οἱ ἀγαπῶντες τὸ ὄνομα αὐτοῦ κατασκηνώσουσιν ἐν αὐτῇ.

Είς τὸ τέλος· τῷ Δαυείδ εἰς ἀγάμνησιν, εἰς τὸΣῶσαί με Κύριον.

Ὁ θεός, εἰς τὴν βοήθειάν μου πρόσχες·

αἰσχυνθείησαν καὶ ἐντραπείησαν οἱ ζητοῦντές μου τὴν ψυχὴν.ἀποστραφείησαν εἰς τὰ ὀπίσω καὶ καταισχυνθείησαν οἱ βουλό-μενοί μοι κακά·

ἀποστραφείησαν παραυτίκα αἰσχυνόμενοι οἱ λέγοντές μοιΕὐγε εὖγε.

ἀγαλλιάσθωσαν καὶ εὐφρανθήτωσαν ἐπὶ σοὶ πάντες οἱ ζη-τοῦντές σε,καὶ λεγέτωσαν διὰ παντός Μεγαλυνθήτω ὁ θεός, οἱ ἀγα-πῶντες τὸ σωτήριόν σου.

ἐγὰ δὲ πτωχὸς καὶ πένης· ὁ θεός, βοήθησόν μοι·βοηθός μου καὶ ῥύστης μου εἶ σύ· Κύριε. μὴ χρονίσῃς.

Τῷ Δαυείδ, υἱῶν Ἰωναδὰβ καὶ τῶν πρώτωναἰχμαλωτισθέντων.θεός, ἐπὶ σοὶ ἥλπισα, μὴ καταισχυνθείην εἰς τὸν αἰῶνα.

ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ῥῦσαί με καὶ ἐξελοῦ με,U+05D0R34 εξουδενωσει U+05D0* 1-σεν U+05D0c.ᵃ) R 35 ερποντα εν αυταις ΒU+05D0c.ᵃ R] περατα της γης U+05D0* 36 Σειων U+05D0 37 αυτου 2°] σον U+05D0 — Stich 76 B 75 U+05D0 (de R non liq) LX XIX 1 om εις το σωσαι με Κυριον R 2 προσχες] + κε εις το βοηθησαι μοι σπευσον Bᵃᵇ?b?ᵐᵍinfU+05D0c.ᵃ R + κε εις το β. μ. θελησον U+05D0* 3 αισχυνθειησαν] αισχυνθητωσαν U+05D0R | εντραπειησαν] εντραπητωσαν U+05D0R | τ ην ψυχην μου U+05D0c.ᵃ R | βουλομενοι] λογιζομενοι R 4 αποστραφειησαν] αποστρα- φητωσαν R 5 και ευφρανθητωσαν sup ras Rᵇ | σε] + κη U+05D0c.ᵃ] | θεος] κυριος R 6 πτωχος] + ειμι U+05D0c.ᵃ | πενης] +ειμι R | βοηθησον] βοηθει B | ρυστης] υπερασπιστης R | συ ει Ρ Stich 9 B 10 U+05D0R L XX 1 τω (του R) Δαυειδ] + ψαλμος U+05D0R | υιων] pr των R | Ιωναδαβ] Αμιναδαμ R | om ο θεος U+05D0R | ηλπισα] + κε U+05D0R 2 om και εξελου με U+05D0* (hab κ εξ. με U+05D0c.ᵃ)κλῖνον πρὸς μὲ τὸ οὖς σου καὶ σῶσόν με.

γενοῦ μοι εἰς θεὸν ὑπερασπιστήν,εἰς τόπον ὀχυρὸν τοῦ σῶσαί με·ὅτι στερέωμά μου καὶ καταφυγή μου εἶ σύ.

ὁ θεός, ῥῦσαί με ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ,ἐκ χειρὸς παρανομοῦντος καὶ ἀδικοῦντος·

ὅτι σὺ εἶ ἡ ὑπομονή μου, κύριε·Κύριος ἡ ἐλπίς μου ἐκ νεότητός μου.

ἐπὶ σὲ ἐπεστηρίχθην ἀπὸ γαστρός,ἐκ κοιλίας μητρός μου σύ μου εἶ σκεπαστής·ἐν σοὶ ἡ ὕμνησίς μου διὰ παντός.

ὡσεὶ τέρας ἐγενήθην τοῖς πολλοῖς,καὶ σὺ βοηθὸς κραταιός.

πληρωθήτω τὸ στόμα μου αἰνέσεως.ὅπως ὑμνήσω τὴν δόξαν σου,ὅλην τὴν ἡμέραν τὴν μεγαλοπρεπίαν σου.

μὴ ἀπορίψῃς με εἰς καιρὸν γήρους.ἐν τῷ ἐκλιπεῖν τὴν ἰσχύν μου μὴ ἐνκαταλίπῃς με.

ὅτι εἶπαν οἱ ἐχθροί μου ἐμοί.καὶ οἱ φυλάσσοντες τὴν ψυχήν μουἐβουλεύσαντο ἐπὶ τὸ αὐτό,