εὐλογήσεις τὸν στέφανον τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς χρηστότητός ¶ σου,καὶ τὰ πεδία σου πλησθήσονται πιότητος·
πιανθήσεται τὰ ὄρη τῆς ἐρήμου,καὶ ἀγαλλίασιν οἱ βουνοὶ περιζώσονται.
ἐνεδύσαντο οἱ κριοὶ τῶν προβάτων,καὶ αἱ κοιλάδες πληθυνοῦσι σῖτον·κεκράξονται, καὶ γὰρ ὑμνήσουσιν.
ΞΕ΄
Εἰς τὸ τέλος· ᾠδὴ ψαλμοῦ ἀναστάσεως.Ἀλαλάξατε τῷ θεῷ, πᾶσα ἡ γῆ.
ψάλατε δὴ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ,δότε δόξαν αἰνέσει αὐτοῦ·
εἶπατε τῷ θεῷ Ὡς φοβερὰ τὰ ἔργα σου·ἐν τῷ πλήθει τῆς δυνάμεώς σου ψεύσονταί σε οἱ ἐχθροί
πᾶσα ἡ γῆ προσκυνησάτωσάν σοι καὶ ψαλάτωσάν σοι,ψαλάτωσαν τῷ ὀνόματί σου. διάφαλμα.
δεῦτε, τέκνα, καὶ ἴδετε τὰ ἔργα τοῦ θεοῦ,φοβερὸς ἐν βουλαῖς ὑπὲρ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων.
ὁ μεταστρέφων τὴν θάλασσαν εἰς ξηράν,ἐν ποτσμῷ διελεύσονται ποδίἐκεῖ εὐφρανθησόμεθα ἐπʼ αὐτῷ,
τῷ δεσπόζοντι ἐν τῇ δυναστίᾳ τοῦ αἰῶνος αὐτοῦ.οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἐπὶ τὰ ἔθνη ἐπιβλέπουσιν,οἱ παραπικραίνοντες μὴ ὑψούσθωσαν ἐν ἑαυτοῖς. διάψαλμα.
εὐλογεῖτε, ἔθνη, τὸν θεὸν ἡμῶν,καὶ ἀκουτίσασθε τὴν φωνὴν τῆς αἰνέσεως αὐτοῦ,
τοῦ θεμένου τὴν ψυχήν μου εἰς ζωήν,Bκαὶ μὴ δόντος εἰς σάλον τοὺς πόδας μου.
ὅτι ἐδοκίμασας ἡμᾶς, ὁ θεός, καὶ ἐπύρωσας ἡμᾶς ὡς πυροῦταιτὸ ἀργύριον.
εἰσήγαγες ἡμᾶς εἰς τὴν παγίδα.ἔθου θλίψεις ἐνώπιον ἡμῶν,
ἐπεβίβασας ἀνθρώπους ἐπὶ τὰς κεφαλὰς ἡμῶν·διήλθομεν διὰ πυρὸς καὶ ὕδατος,καὶ ἐξήγαγες ἡμᾶς εἰς ἀναψυχήν
εἰσελεύσμαι εἰς τὸν οἶκόν σου ἐν ὁλοκαθτώμασιν,ἀποδώσω σοι τὰς εὐχάς μου,
ἃς διέστειλεν τὰ χείλη μουκαὶ ἐλάλησεν τὸ στόμα μου ἐν τῇ θλίψει μου·
ὁλοκαυτώματα μεμυαλωμένα ἀνοίσω σοι μετὰ θυμιάματος καὶκριῶν,ποιήσω σοι βόας μετὰ χιμάρων. διάψαλμα.
δεῦτε ἀκούσατε καὶ διηγήσομαι, πάντες οἱ φοβούμενοι τὸνκύριον,ὅσα ἐποίησεν τῇ ψυχῇ μου.
πρὸς αὐτὸν τῷ στόματί μου ἐκέκραξα,καὶ ὕψωσα ὑπὸ τὴν γλῶσσάν μου.