Εἰς τὸ τέλος· μὴ διαφθείρης· τῷ Δαυεὶδεἰς στηλογραφίαν.

Εἰ ἀληθῶς ἄρα δικαιοσύνην λαλεῖτε;εὐθεῖα κρίνετε, οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων;

καὶ γὰρ ἐν καρδίᾳ ἀνομίας ἐργάζεσθε ἐν τῇ γῆ,ἀδικίαν αἱ χεῖρες ὑμῶν συνπλέκουσιν.

ἀπηλλοτριώθησαν οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀπὸ μήτρας,ἐπλανήθησαν ἀπὸ γαστρός, ἐλάλησαν ψεύδη.

θυμὸς αὐτοῖς κατὰ τὴν ὁμοίωσιν τοῦ ὄφεως,ὡσεὶ ἀσπίδος κωφῆς καὶ βυούσης τὰ ὦτα αὐτῆς,

ἥτις οὐκ εἰσακούσεται φωνὴν ἐπᾳδόντωνφαρμάκου τε φαρμακευομένου παρὰ σοφοῦ.

ὁ θεὸς συνέτριψεν τοὺς ὀδόντας αὐτῶν ἐν τῷ στόματι αὐτῶν,τὰς μύλας τῶν λεόντων συνέθλασεν Κύριος.

ἐξουδενωθήσονται ὡς ὕδωρ διαπορευόμενον,ἐντενεῖ τὸ τόξον αὐτοῦ ἕως οὗ ἀσθενήσουσιν.

ὡσεὶ κηρὸς ὁ τακεὶς ἀνταναιρεθήσονται·ἐπέπεσε πῦρ, καὶ οὐκ εἶδον τὸν ἥλιον.

πρὸ τοῦ συνεῖναι τὰς ἀκάνθας ὑμῶντὴν ῥάμνον, ὡσεὶ ζῶντας, ὡσεὶ ἐν ὀργῇ καταπίεται ὑμᾶς.

εὐφρανθήσεται δίκαιος ὅταν ἴδῃ ἐκδίκησιν ἀσεβῶν.τὰς χεῖρας αὐτοῦ νίψεται ἐν τῷ αἵματι τοῦ ἁμαρτωλοῦ.

καὶ ἐρεῖ ἄνθρωπος Εἰ ἄρα ἐστὶν καρπὸς τῷ δικαίῳ,ἄρα ἐστὶν ὁ θεὸς κρίνων αὐτοὺς ἐν τῇ γῆ.