ὅλην τὴν ἡμέραν τοὺς λόγους μου ἐβδελύσσοντο,κατʼ ἐμοῦ πάντες οἱ διαλογισμοὶ αὐτῶν εἰς κακόν.
παροικήσουσιν καὶ κατακρύψουσιν·αὐτοὶ τὴν πτέρναν μου φυλάξουσιν, καθάπερ ὑπέμεινα τῇψυχῇ μου·
ὑπὲρ τοῦ μηθενὸς σώσεις αὐτούς,ἐν ὀργῇ λαοὺς κατάξεις.ὁ θεός,
τὴν ζωήν μου ἐξήγγειλά σοι,ἔθου τὰ δάκρυά μου ἐνώπιόν σου ὡς καὶ ἐν τῇ ἐπαγγελίᾳσου
ἐπιστρέψουσιν οἱ ἐχθροί μου εἰς τὰ ὀπίσω,ἐν ᾖ ἂν ἡμέρᾳ ἐπικαλέσωμαί σεἰδοὺ ἔγνων ὅτι θεός μου εἶ σύ.
ἐπὶ τῷ θεῷ αἰνέσω ῥῆμα,ἐπὶ τῷ θεῷ αἰνέσω λόγον.
ἐπὶ τῷ θεῷ ἤλπισα, οὐ φοβηθήσομαι τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος.
ἐν ἐμοί, ὁ θεός, αἱ εὐχαὶ ἃς ἀποδώσω αἰνέσεως·
ὅτι ἐρύσω τὴν ψυχήν μου ἐκ θανάτου,καὶ τοὺς πόδας μου ἐξ ὀλισθήματος,τοῦ εὐαρεστῆσαι ἐνώπιον τοῦ θεοῦ ἐν φωτὶ ζώντων.
NF΄
BΕἰς τὸ τέλος· μὴ διαφθείρῃς· τῷ Δαυεὶδ εἰς στηλοΣαούλγραφίαν, εν τῷ αὐτὸν ἀποδιδράσκειν ἀπὸ προσώπουεἰς τὸ σπήλαιον.
Ἐλέησόν με, ὁ θεός, ἐλέησόν με·ὅτι ἐπὶ σοὶ πέποιθεν ἡ ψυχὴ μου,καὶ ἐν τῇ σκιῷ τῶν πτερύγων σου ἐλπιῶἕως οὗ παρέλθῃ ἡ ἀνομία.
κεκράξομαι πρὸς τὸν θεὸν τὸν ὕψιστον,τὸν θεὸν τὸν εὐεργετήσαντά με. διάψαλμα.
ἐξαπέστειλεν ἐξ οὐρανοῦ καὶ ἔσωσέν με,ἔδωκεν εἰς ὄνειδος τοὺς καταπατοῦντάς με·ἐξαπέστειλεν ὁ θεὸς τὸ ἔλεος αὐτοῦ καὶ τὴν ἀλήθειαν αὐτοῦ,
καὶ ἐρύσατο τὴν ψυχὴν μου ἐκ μέσου σκύμνων.ἐκοιμήθην τεταραγμένος·υἱοὶ ἀνθρώπων, οἱ ὀδόντες αὐτῶν ὅπλον καὶ βέλη,καὶ ἡ γλῶσσα αὐτῶν μάχαιρα ὀξεῖα.
ὑψώθητι ἐπὶ τοὺς οὐρανούς, ὁ θεός,καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἡ δόξα σου.
παγίδας ἡτοίμασαν τοῖς ποσίν μου,καὶ κατέκαμψαν τὴν ψυχήν μου·ὤρυξαν πρὸ προσώπου μου βόθρον,καὶ ἐυέπεσαν εἰς αὐτόν.
έτοίμη ἡ καρδία μου. ὁ θεός,ἑτοίμη ἡ καρδία μου, ᾄσομαι καὶ ψαλῶ.
ἐξεγέρθητι ἡ δόξα μου.ἐξεγέρθητι, ψαλτήριον καὶ κιθάρα·ἐξεγερθήσομαι ὄρθρου.
ἐξομολογήσομαί σοι ἐν λαοῖς, κύριε.ψαλῶ σοι ἐν ἔθνεσιν·
ὅτι ἐαλύνθη ἕως τῶν οὐρανῶν τὸ ἔλεός σου.καὶ ἕως τῶν νεφελῶν ἡ ἀλήθειά σου.διάψαλμα.