Εἰς τὸ τέλος, ὑπὲρ μαελέθ· συνέσεως τῷ Δαυείδ.

Εἶπεν ἄφρων ἐν καρδίᾳ αὐτοῦΟὐκ ἔστιν θεός.διέφθειραν καὶ ἐβδελύχθησαν ἐν ἀνομίαις,οὐκ ἔστιν ὁ ποιῶν ἀγαθόν.

U+05D0RTL I 1 συνεσεως] ψαλμος R 2 ειπεν B* (ειπειν Rᵃ) | om αυτω R | Αβει- μελεχ U+05D0 3 εγκαυχα Bᵃᵇ 4 εξηκονημενον] ηκονημενον BᵇᵛⁱᵈᵃU+05D0c.a RT ηκο- νωμενον R 5 αγαθοσυνην Τ 6 τα ρηματα] om τα U+05D0c.aT 7 καθελει σε ο θεος R | καθελοι Bᵈᵛⁱᵈ | εκτειλαι BU+05D0 | μεταναστευσει R* | σκηνωματος] pr του U+05D0c.a σου R T 8 om και 10 U+05D0 Τ 9 αλλα] αλλ R T |εφηλπισεν T| το πληθος] τω πληθειU+05D0c.a ᵃ(.θι) T | εδυναμωθη] ενεδυναμωθη Bᵃᵇ U+05D0c.a ᵃ RᵃT|επι 2⁰] εν Τ 10 θεου 1⁰] κυριου R 11 εποιησας BU+05D0c.a ο RT] επηκουσας μου U+05D0* — Stich 19 B 2o U+05D0 17 R 21 T L II2 διεφθειραν BU+05D0*c.b] διεφθαρησαν U+05D0c.a ᵃ RT ανομιαις] επιτηδευμασιν R |ο ποιων] om ο U+05D0RT | αγαθον] + ουκ εστιν εως ενος R

ὁ θεὸς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ διέκυψεν ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων,Bτοῦ ἰδεῖν εἰ ἔστιν συνίων ἡ ἐκζητῶν τὸν θεόν.

πάντες ἐξέκλιναν, ἄμα ἠχρεώθησαν,οὐκ ἔστιν ποιῶν ἀγαθόν, οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός.

οὐχὶ γνώσονται πάντες οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν,οἱ ἔσθοντες τὸν λαόν μου βρώσει ἄρτου; τὸν θεὸν οὐκ ἐπεκαλέσαυτο.

ἐκεῖ φοβηθήσονται φόβον οὗ οὐκ ἦν φόβος,ὅτι ὁ θεὸς διεσκόρπισεν ὀστᾶ ἀνθρωπαρέσκων·κατῃσχύνθησαν, ὅτι ὁ θεὸς ἐξουδένωσεν αὐτούς.

τίς δώσει ἐκ Σιὼν τὸ σωτήριον τοῦ Ἰσραήλ;ἐν τῷ ἀποστρέψαι Κύριον τὴν αἰχμαλωσίαν τοῦ λαοῦ αὐτοῦἀγαλλιάσεται Ἰακὼβ καὶ εὐφρανθήσεται Ἰσραήλ.

ΝΓ΄

Εἰς τὸ τέλος, ἐν ὕμνοις· συνέσεως τῷ Δαυείδ,

ἐντῷ ἐλθεῖν τοὺς Ζειφαίους· καὶ εἶπεν τῷ ΣαούλΟὐκ ἰδοὺ Δαυεὶδ κέκρυπται παρʼ ἡμῖν;

Ὁ θεός, ἐν τῷ ὀνόματί σου σῶσόν με,καὶ ἐν τῇ δυνάμει σου κρῖνόν με.

ὁ θεός, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου,ἐνώτισαι τὰ ῥήματα τοῦ στόματός μου.