ἐξηρεύξαντο τὰ χείλη μου ὕμνον.ὅταν διδάξῃς με τὰ δικαιώματαά σου·
φθέγξαιτο ἡ γλῶσσά μου τὸ λόγιόν σου,ὅτι πᾶσαι αἱ ἐντολαί σου δικαιοσύνη ἐστίν.
γενέσθω ἡ χείρ σου τοῦ σῶσαι,ὅτι τὰς ἐντολάς σου ᾑρετισάμην.
ἐπεπόθησα τὸ σωτήριόν σου, Κύριε,καὶ ὁ νόμος σου μελέτη μού ἐστιν.
ζήσεται ἡ ψυχή μου καὶ αἰνέσει σε,καὶ τὰ κρίματά σου βοηθήσει μοι.
ἐπλανήθην ὡσεὶ πρόβατον ἀπολωλός·ζῆσον τὸν δοῦλόν σου, ὅτι τὰς ἐντολάς σου οὐκ ἐπελαθόμην.
ΡΙΘ΄
ᾨδὴ τῶν ἀναβαθμῶν.Πρὸς Κύριον ἐν τῷ θλίβεσθαί με ἐκέκραξα, καὶ εἰσήκουσέν
Κύριε. ῥῦσαι τὴν ψυχὴν μου ἀπὸ χειλέων ἀδίκων καὶ ἀπὸγλώσσης δολίας.
τί δοθείη σοι καὶ τί προστεθείη σοι πρὸς γλῶσσαν δολίαν;
τὸ βέλη τοῦ δυνατοῦ ἠκονημένα σὺν τοῖς ἄνθραξιν τοῖςἐρημικοῖς.
οἴμοι ὅτι ἡ παροικία μου ἐμακρύνθη,κατεσκήωνσα μετὰ τῶν σκηωνμάτων Κηδάρ.
πολλὰ παρῴκησεν ἡ ψυχή μουμετὰ τῶν μισούντων τὴν εἰρήνην.
ἤμην εἰρηνικός·ὅταν ἐλάλουν αὐτοῖς, ἐπολέμουν με δωρεάν.
ΡΚ΄
Ὠδὴ τῶν ἀναβαθμῶν.Ἦρα τοὺς ὀφθαλμούς μου εἰς τὰ ὄρη· πόθεν ἥξει ἡ βοήθειά
ἡ βοήθειά μου παρὰ Κυρίου τοῦ ποιήσαντος τὸν οὐρανὸνκαὶ τὴν γῆν.
μὴ δῷς εἰς σάλον τὸν πόδα σου, μηδέ νυστάξει ὁ φυλάσσων σε.
ἰδοὺ οὐ νυστάξει οὐδὲ ἐξυπνώσει ὁ φυλάσσων τὸν Ἰσραήλ.
Κύριος φυλάξει σε, Κύριος σκέπη σου ἐπὶ χεῖρα δεξιάν σου·
ἡμέρας ὁ ἥλιος οὐκ ἐκκαύσει σε, καὶ ἡ σελήνη τὴν νύκτα.
Κύριος φυλάξει σε ἀπὸ παντὸς κακοῦ, φυλάξαι τὴν ψυχήν σου.
Κύριος φυλάξει τὴν εἴσοδόν σου καὶ τὴν ἔξοδόν σου ἀπὸτοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος.