Κασπίης τε μεσηγὺ καὶ Εὐξείνοιο Οκλάσσης·κεῖνον δ᾿ Εὐρώπης Ἀσίης θ΄ ὅρον ηὐδάξαντο· ἄλλος δʼ αὖ μακρὸς καὶ ἀθέσφατος ἐς νότον ἕρπει,Ἀραβίου κόλποιο καὶ Αἰγύπτοιο μεσηγὺ,ὅς ῥά τε νοσφίζει Λιβύην Ἀσιήτιδος αἴης.Τοῖα μὲν ἀμφʼ οὔροισι βροτοὶ διεφημίξαντο·πάντη δʼ ἀκαμάτου φέρεται ῥόος Ὠκεανοῖο,εἷς μὲν ἐὼν, πολλῇσι δʼ ἐπωνυμίῃσιν ἀρηρώς·ἤτοι ὁ μὲν Λοκροῖο παρʼ ἐσχατιὴν ζεφύροιοἌτλας ἑσπέριος κικλήσκεται, αὐτὰρ ὕπερθενπρὸς βορέην, ἵνα παῖδες ἀρειμανέων Ἀριμασπῶν,πόντον μιν καλέουσι πεπηγότα τε Κρόνιόν τε·ἄλλοι δʼ αὖ καὶ νεκρὸν ἐφήμισαν εἵνεκ’ ἀφαυροῦἠελίου· βράδιον γὰρ ὑπεὶρ ἔλα τήνδε φαείνει,αἰεὶ δὲ σκιερῇσι παχύνεται ἐν νεφέλῃσιν·αὐτὰρ ὅθι πρώτιστα φαείνεται ἀνθρώποισιν,ἠῷον καλέουσι καὶ Ἰνδικὸν οἶδμα θαλάσσης·ἄγχι δʼ Ἐρυθραῖόν τε καὶ Αἰθόπιον καλέουσινπρὸς νότον· ἔνθα δὲ πολλὸς ἀοικήτου χθονὸς αὐλὼνἐκτέταται, μαλεροῖσι κεκαυμένος ἠελίοισιν.