ἔνθεν ἔπειτʼ ἀΐων τεκμαίρεο, κοίρανε γαίης,ὡς οὐδὲν μερόπεσσιν ἀμήχανον, οὐκ ἐνὶ γαίῃμητρὶ καμεῖν, οὐ κόλπον ἀνʼ εὐρώεντα θαλάσσης·ἀλλά τις ἀτρεκέως ἰκέλην μακάρεσσι γενέθληνἀνθρώπους ἀνέφυσε, χερείονα δʼ ὤπασεν ἀλκήν,εἴτʼ οὖν Ἰαπετοῖο γένος, πολυμῆτα Προμηθεύς, ἀντωπὸν μακάρεσσι κάμεν γένος, ὕδατι γαῖανξυνώσας, κραδίην δὲ θεῶν ἔχρισεν ἀλοιφῇ,εἴτʼ ἄρα καὶ λύθροιο θεορρύτου ἐκγενόμεσθαΤιτήνων· οὐ γάρ τι πέλει καθυπέρτερον ἀνδρῶν νόσφι θεῶν· μούνοισι δʼ ὑπείξομεν ἀθανάτοισιν.ὅσσους μὲν κατʼ ὄρεσφι βίην ἄτρεστον ἔχονταςθῆρας ὑπερφιάλους βροτὸς ἔσβεσεν· ὅσσα δὲ φῦλαοἰωνῶν νεφέλῃσι καὶ ἠέρι δινεύονταεἷλε, χαμαίζηλόν περ ἔχων δέμας· οὐδὲ λέοντα ῥύσατ’ ἀγηνορίη δμηθήμεναι, οὐδʼ ἐσάωσεναἰετὸν ἠνεμόεις πτερύγων ῥόθος, ἀλλὰ καὶ Ἰνδὸνθῆρα κελαινόρινον ὑπέρβιον ἄχθος ἀνάγκῃκλῖναν ἐπιβρίσαντες, ὑπὸ ζεύγλῃσι δʼ ἔθηκανοὐρήων ταλαεργὸν ἔχειν πόνον ἑλκυστῆρα. κήτεα δʼ ὅσσα πέλωρα Ποσειδάωνος ἐναύλοιςἐντρέφεται, τὰ μὲν οὔτι χερείονα φημὶ θάλασσαντίκτειν ὠμοφάγων τεκέων χθονός, ἀλλὰ καὶ ἀλκὴνκαὶ μέγεθος προβέβηκεν ἀναιδέα δείματα πόντου.ἔστιν ἐν ἠπείρῳ χελύων γένος, οὐδέ τινʼ ἀλκὴν οὐδʼ ἄτην ἴσασι· θαλασσαίῃ δὲ χελώνῃοὐ μάλα θαρσαλέος τις ἐν οἴδμασιν ἀντιβολήσει.εἰσὶ δʼ ἐνὶ τραφερῇ λάβροι κύνες, ἀλλὰ κύνεσσινεἰναλίοις οὐκ ἄν τις ἀναιδείην ἐρίσειε.πορδαλίων γαίης ὀλοὸν δάκος, ἀλλὰ θαλάσσης αἰνότερον. χέρσον μὲν ἐπιστείχουσιν ὕαιναι,πολλῷ δʼ ἐν ῥοθίοις κρυερώτεραι. οἱ μὲν ἔασικριοὶ μηλονόμων τιθασὸν βοτόν, οὐ δὲ θαλάσσηςκριοῖς μειλιχίοισι συνοίσεται, ὅς κε πελάσσῃ.τίς δὲ τόσον χλούνης φορέει σθένος, ὅσσον ἄαπτοι λάμναι; τίς δὲ λέοντος ἐνὶ φρεσὶν αἴθεται ἀλκή,ὅσση ῥιγεδανῇσιν ἀνισώσαιτο ζυγαίναις;φώκην δὲ βλοσυρὴν καὶ ἐπὶ χθονὶ χαιτήεσσαιἄρκτοι πεφρίκασι καὶ ἐς μόθον ἀντιόωσαιδάμνανται· τοίοισι μέλει θήρεσσι θάλασσα. ἀλλʼ ἔμπης καὶ τοῖσιν ἐπεφράσσαντο βαρεῖανἄτην ἡμερίων ἄμαχον γένος, ἐκ δʼ ἁλιήωνὄλλυνται, κήτειον ὅτʼ ἐς μόθον ὁρμήσωνται.τῶν ἐρέω θήρης βριθὺν πόνον· ἀλλʼ ἀΐοιτεεὐμενέται βασιλῆες, Ὀλύμπια τείχεα γαίης. κήτεα μεσσοπόροις μὲν ἐνιτρέφεται πελάγεσσιπλεῖστά τε καὶ περίμετρα· τὰ δʼ οὐκ ἀναδύεται ἅλμηςδηθάκις, ἀλλʼ ὑπένερθεν ἔχει κρηπῖδα θαλάσσηςβριθοσύνῃ, μαιμᾷ δὲ βορῆς ἀζηχέϊ λύσσῃαἰεὶ πεινώοντα καὶ οὔποτε νηδύος αἰνῆς μαργοσύνην ἀνιέντα· τί γὰρ τόσον ἔσσεται εἶδαρ,ὅσσον ἐνιπλῆσαι γαστρὸς χάος, ὅσσον ἄαπτονἐς κόρον ἀμπαῦσαι κείνων γένυν; οἱ δὲ καὶ αὐτοὶἀλλήλους ὀλέκουσι, χερείονα φέρτερος ἀλκῇπέφνων, ἀλλήλοις δὲ βορὴ καὶ δαῖτες ἔασι. πολλάκι καὶ νήεσσιν ἄγει δέος ἀντιόωνταἑσπέριον κατὰ πόντον Ἰβηρικόν, ἔνθα μάλισταγείτονος Ὠκεανοῖο λελοιπότʼ ἀθέσφατον ὕδωρεἰλεῖται, νήεσσιν ἐεικοσόροισιν ὁμοῖα.πολλάκι δὲ πλαγχθέντα καὶ ᾐόνος ἐγγὺς ἱκάνει ἀγχιβαθοῦς, ὅτε κέν τις ἐπί σφισιν ὁπλίζοιτο.πᾶσι δʼ ὑπερφυέεσσι πέλει θήρεσσι θαλάσσηςνόσφι κυνῶν βαρύγυια καὶ οὐκ εὔπρηκτα κέλευθα·οὔτε γὰρ εἰσορόωσιν ἀπόπροθεν οὔτε θάλασσανπᾶσαν ἐπιστείχουσι βαρυνόμενοι μελέεσσιν ἠλιβάτοις, μάλα δʼ ὀψὲ κυλινδόμενοι φορέονται.τοὔνεκα καὶ πάντεσσιν ὁμόστολος ἔρχεται ἰχθὺςφαιὸς ἰδεῖν δολιχός τε δέμας, λεπτὴ δέ οἱ οὐρή,ἔξοχος ὃς προπάροιθεν ἁλὸς πόρον ἡγεμονεύεισημαίνων· τῷ καί μιν ἐφήμισαν Ἡγητῆρα. κήτει δʼ ἐκπάγλως κεχαρισμένος ἐστὶν ἑταῖροςπομπός τε φρουρός τε· φέρει δέ μιν ᾗ κʼ ἐθέλῃσιῥηϊδίως· κείνῳ γὰρ ἐφέσπεται ἰχθύϊ μούνῳπιστῷ πιστὸν ἔχων αἰεὶ νόον· ἐγγύθι δʼ αὐτοῦστρωφᾶται, τανύει δὲ παρασχεδὸν ὀφθαλμοῖσιν οὐρήν, ἥ οἱ ἕκαστα πιφαύσκεται, εἴτε τινʼ ἄγρηνἐστὶν ἑλεῖν, εἴτʼ οὖν τι κορύσσεται ἐγγύθι πῆμα,εἴτʼ ὀλίγη πόντοιο πέλει χύσις, ἣν ἀλεείνεινβέλτερον· αὐδήεσσα δʼ ὅπως ἐνδείκνυται οὐρὴπάντα μάλʼ ἀτρεκέως· τὸ δὲ πείθεται ὕδατος ἄχθος· κεῖνος γὰρ πρόμαχός τε καὶ οὔατα καὶ φάος ἰχθὺςθηρὶ πέλει· κείνῳ δʼ ἀΐει, κείνῳ δὲ δέδορκεν,ἡνίʼ ἐπιτρέψας σφετέρου βιότοιο φυλάσσειν.ὡς δὲ πάϊς γενετῆρα παλαίτερον ἀμφαγαπάζει,φροντίσι γηροκόμοισιν ἀπὸ θρεπτήρια τίνων, τὸν δʼ ἤδη μελέεσσι καὶ ὄμμασιν ἀδρανέονταἐνδυκέως μεθέπων προσπτύσσεται, ἔν τε κελεύθοιςχεῖρʼ ὀρέγων καί πᾶσιν ἐν ἔργμασιν αὐτὸς ἀμύνων·πατρὶ δὲ γηράσκοντι νέον σθένος υἷες ἔασιν·ὣς κεῖνος φιλότητι περιπτύσσει δάκος ἅλμης ἰχθύς, ἠΰτε νῆα νέμων οἴηκι χαλινῷ.ἦ πού οἱ γενεῆς πρώτης ἄπο σύμφυτον αἷμαἔλλαχεν, ἠέ μιν αὐτὸς ἑλὼν ἑταρίσσατο θυμῷ.ὥς οὔτʼ ἠνορίης οὔτʼ εἴδεος ἔπλετʼ ὄνειαρτόσσον, ὅσον πραπίδων· ἀλκὴ δʼ ἀνεμώλιος ἄφρων· καί τε μέγα βριάοντα κατέσβεσεν ἠδʼ ἐσάωσεβαιὸς ἀνὴρ εὔμητις· ἐπεὶ καὶ κῆτος ἄαπτονἀπλάτων μελέων ὀλίγον προτιβάλλεται ἰχθύν.τοὔνεκά τις πάμπρωτον ἕλοι σκοπὸν Ἡγητῆρακεῖνον, ὑπʼ ἀγκίστροιο βίῃ καὶ δαιτὶ δολώσας· οὐ γάρ κε ζώοντος ἐπιβρίσας δαμάσαιοκνώδαλον, οἰχομένου δὲ θοώτερος ἔσσετʼ ὄλεθρος.οὐ γὰρ ἔτʼ οὔθʼ ἅλμης ἰοειδέος οἶδε κέλευθαἀτρεκέως, οὐ πῆμα παρασχεδὸν ἐξαλέασθαι,ἀλλʼ αὔτως, ἅτε φορτὶς ὀλωλότος ἰθυντῆρος, πλάζεται ἀπροφύλακτον, ἀμήχανον, ᾗ κεν ἄγῃσιγλαυκὸν ὕδωρ, σκοτίοις δὲ καὶ ἀφράστοισι πόροισινἐμφέρεται, χηρωθὲν ἀρηγόνος ἡνιόχοιο.πολλάκι καὶ πέτρῃσι καὶ ἠϊόνεσσιν ἔκελσεπλαζόμενον· τοίη οἱ ἐπʼ ὄμμασι πέπταται ἀχλύς. δή ῥα τότʼ ὀτρηροῖσι νοήμασιν ἐς πόνον ἄγρηςἰχθυβόλοι σπεύδουσιν, ἐπευξάμενοι μακάρεσσικητοφόνοις ἀλεγεινὸν ἑλεῖν τέρας Ἀμφιτρίτης.ὡς δʼ ὅτε δυσμενέων βριαρὸς λόχος ἀντιβίοισιλάθριος ἐμπελάσῃ, μεσάτην ἐπὶ νύκτα δοκεύσας, εὕδοντας δʼ ἐκίχησε φυλακτῆρας πρὸ πυλάων,Ἄρεος εὐμενέοντος, ἐνιπλήξας δʼ ἐδάμασσεν·ἔνθεν ἔπειτʼ ἄκρην τε πόλιν καὶ τύρσιν ἐπʼ αὐτὴνθαρσαλέοι σπεύδουσι, πυρὸς βέλος, ἄστεος ἄτην,δαλὸν ἐϋδμήτων μεγάρων ῥαιστῆρα φέροντες· ὣς τότε θαρσαλέως ἁλιεὺς στρατὸς ἐγκονέουσινἄφρακτον μετὰ θῆρα, πεφασμένου ἰθυντῆρος·τοῦ δʼ ἤτοι πρῶτον μὲν ἐνὶ φρεσὶ τεκμαίρονταιἄχθος ὅσον μέγεθός τε· τὰ δʼ ἔπλετο σήματα γυίων·εἰ μὲν γὰρ πόντοιο κυλινδόμενον μετὰ δίναις βαιὸν ὑπερτέλλοιτο ῥάχιν λοφιήν τε φαεῖνονἄκρην, ἦ μέγα κεῖνο καὶ ἔξοχον· οὐδὲ γὰρ αὐτὴῥηϊδίως φορέει μιν ἀνοχλίζουσα θάλασσα·εἰ δέ τι καὶ νώτοιο φαείνεται, οὐ τόσον ἄχθοςἀγγέλλει· κοῦφαι γὰρ ἀφαυροτέροισι κέλευθοι. τοῖσιν δʼ ὁρμιὴ μὲν ἐπασσυτέραις ἀραρυῖαθωμίγγων ξυνοχῇσι πολυστρεφέεσσι τέτυκται,ὅσσος τε πρότονος νηὸς πέλει οὔτε βαθείηςοὔτʼ ὀλίγης· μῆκος δὲ τιταίνεται ἄρκιον ἄγρῃ·ἄγκιστρον δʼ εὐεργὲς ἐπημοιβαῖς κεχάρακται γλωχίνων προβολῇσιν ἀκαχμένον ἀμφοτέρωθεν,οἷον καὶ πέτρην ἑλέειν καὶ ῥωγάδα πεῖραι,τόσσον ἴτυν κρυερήν, ὅσσον περὶ χάσμα καλύψαι.δινωτὴ δʼ ἅλυσις περιβάλλεται ἄκρα κελαινοῦἀγκίστρου, στιβαρή, χαλκήλατος, ἥ κεν ὀδόντων λευγαλέην ἀνέχοιτο βίην καὶ χάσματος αἰχμάς·δεσμῷ δʼ ἐν μεσάτῳ τροχοειδέα κύκλα τέτυκταιπυκνὰ παρʼ ἀλλήλοισιν, ἅ κεν στροφάλιγγας ἐρύκοιφοιταλέας, μηδʼ ἰθὺς ἀπορρήξειε σίδηροναἱμάσσων, ὀλοῇσι περισπερχὴς ὀδύνῃσιν, ἀλλὰ περιστροφάδην πλαγκτὸν δρόμον εἱλίσσοιτο.δαῖτα δʼ ἐπʼ ἀγκίστρῳ δυστερπέα πορσύνουσιταύρειον μέλαν ἧπαρ ἀπόκριτον ἠὲ καὶ ὦμὸνταύρειον γενύεσσιν ἐοικότα δαινυμένοιο.πολλαὶ δʼ ἀγρευτῆρσιν ὁμόστολοι ὥστʼ ἐς Ἄρηα θήγονται κρατεραί τʼ ἀκίδες στιβαραί τε τρίαιναι,ἅρπαι, βουπλῆγές τε βαρύστομοι, ὅσσα τε τοῖαἄκμοσι δυσκελάδοις ῥαιστήρια χαλκεύονται·ἐσσυμένως δʼ ἀκάτοισιν ἐϋσέλμοις ἐπιβάντες,σιγῇ νευστάζοντες ὅ τι χρέος ἀλλήλοισι, στέλλονται, κώπῃσι δʼ ὑπʼ εὐκήλοισι θάλασσανἀτρέμα λευκαίνουσι, φυλασσόμενοι μάλα δοῦπον,μή τι μάθοι μέγα κῆτος ἀλευόμενόν τε νέοιτοβυσσὸν ὑποβρυχίην, ἅλιον δέ κε μόχθου ἄροιντο.ἀλλʼ ὅτε οἱ πελάσωσιν ὁμαιχμήσωσί τʼ ἀέθλῳ, δὴ τότε θαρσαλέως πρώρης ἄπο θηρὶ πελώρῳπῆμα δόλου προὔθηκαν· ὁ δʼ ὡς ἴδε δαῖτα βαρεῖαν,ἆλτο καὶ οὐκ ἀμέλησεν ἀναιδέϊ γαστρὶ πιθήσας·μάρψε δʼ ἐπιθύσας γναμπτὸν μόρον, αὐτίκα δʼ εἴσωἄγκιστρον κατέδυ τεθοωμένον εὐρέϊ λαιμῷ, ἐν δʼ ἐπάγη γλωχῖσιν· ὁ δʼ ἕλκεϊ θυμὸν ὀρινθεὶςπρῶτα μὲν ἀσχαλόων ὀλοὴν γένυν ἀντία πάλλει,χαλκείην θώμιγγα διαρραῖσαι μενεαίνων·ἀλλʼ ἄρα οἱ κενεὸς τέταται πόνος· ἔνθεν ἔπειτασπερχόμενος φλογέῃσιν ἐποχθίζων ὀδύνῃσι δύεται ἐν κόλποισιν ὑποβρυχίοισι θαλάσσης·τῷ δὲ τάχʼ ἀσπαλιῆες ἐπιτρωπῶσιν ἅπασανὁρμιήν· οὐ μὲν γὰρ ἔνι σθένος ἀνθρώποισινὅσσον τʼ αὖ ἐρύσαι καὶ ἀναινόμενον δαμάσασθαιβριθὺ πέλωρ· ῥέα γάρ σφε σὺν αὐτοῖς σέλμασι νηῶν ἑλκύσει ποτὶ βυσσόν, ὅθʼ ὁρμήσειε φέρεσθαι.οἱ δέ οἱ ὁρμιῇ προσαρηρότας εὐρέας ἀσκοὺςπνοιῆς ἀνδρομέης πεπληθότας εὐθὺς ἐς ὕδωρδυομένῳ πέμπουσιν· ὁ δʼ ὀχθίζων ὀδύνῃσιῥινῶν οὐκ ἀλέγει, κατὰ δʼ ἔσπασεν οὐκ ἐθέλοντας ῥηϊδίως ἄκροιο λιλαιομένους ἁλὸς ἀφροῦ.ἀλλʼ ὁπότʼ ἐς δάπεδον πελάσῃ μεμογηότι θυμῷ,στῆ ῥα μέγʼ ἀφριόων, τετιημένος· ὡς δέ τις ἵπποςἱδρῶτʼ ἐξανύσας καματώδεα τέρματος ἄκρουἀφρῷ ὑφʼ αἱματόεντι γένυν σκολιοῖσι χαλινοῖς ἐμπρίει, θερμὸν δὲ διὰ στόμα κίδναται ἆσθμα,ὣς ὁ μέγʼ ἀσθμαίνων ἀμπαύεται, οὐδέ οἱ ἀσκοὶμίμνειν ἱεμένῳ περ ἐπιτρωπῶσιν ἔνερθεν,αἶψα δʼ ἄνω σπεύδουσι καὶ ἔξαλοι ἀΐσσουσιπνοιῇ ἀειρόμενοι· τῷ δʼ ἵσταται ἄλλος ἄεθλος. ἔνθʼ ἤτοι πρῶτον μὲν ἐπαΐσσει γενύεσσιῥιπὴν μαψιδίην, λελιημένος αὖ ἐρύονταδέρματʼ ἀμύνεσθαι· τὰ δʼ ἀνίπταται οὐδέ ἑ μίμνει,φεύγει δὲ ζωοῖσιν ἀλευομένοισιν ὁμοῖα·αὐτὰρ ὅ γʼ ἀσχαλόων μυχάτην πάλιν ἵεται ἅλμην, πολλὰς δὲ στροφάλιγγας ἑλίσσεται, ἄλλοτʼ ἀνάγκῃ,ἄλλοθʼ ἑκών, ἕλκων τε καὶ ἑλκόμενος παλίνορσος.ὡς δʼ ὅτε δουροτόμοι ξυνὸν πόνον ἀθλεύωσιπρίονος ἐγκονέοντες, ὅτε τρόπιν ἠέ τινʼ ἄλληνχρειὼ πλωτήρεσσιν ἐπισπεύδουσι τελέσσαι, ἄμφω δὲ τρηχεῖαν ἐρειδομένοιο σιδήρουἀλκὴν αὖ ἐρύουσι καὶ οὔποτε ταρσὸς ὀδόντωντέτραπται μίαν οἶμον, ἐπειγόμενος δʼ ἑκάτερθενκλάζει τε πρίει τε καὶ ἔμπαλιν ἕλκεται αἰεί,τοῖον καὶ ῥινοῖσι πέλει καὶ θηρὶ δαφοινῷ νεῖκος ἀνελκομένῳ τε βιαζομένοις θʼ ἑτέρωθεν.πολλὴν δʼ αἱματόεσσαν ὑπεὶρ ἁλὸς ἔπτυσεν ἄχνηνπαφλάζων ὀδύνῃσιν, ὑποβρύχιον δὲ μέμυκεμαινομένου φύσημα, περιστένεται δέ οἱ ὕδωρἀμβολάδην· φαίης κεν ὑπʼ οἴδμασι πᾶσαν ἀϋτμὴν κευθομένην Βορέαο δυσαέος αὐλίζεσθαι.τόσσον ἀνασθμαίνει λάβρον μένος, ἀμφί δὲ πυκναὶδίναις οἰδαλέῃσιν ἑλισσόμεναι στροφάλιγγεςοἴδματα κοιλαίνουσι διϊσταμένοιο πόροιο.οἶον δʼ Ἰονίοιο παρὰ στόμα καὶ κελάδοντος Τυρσηνοῦ πόντοιο μέση πορθμοῖο διαρρὼξεἰλεῖται, λάβροισιν ὑπ’ ἄσθμασι Τυφάωνοςμαινομένη, δειναὶ δὲ τιταινόμεναι στροφάλιγγεςκῦμα θοὸν κάμπτουσι, περιστρέφεται δὲ κελαινὴἑλκομένη δίνῃσι παλιρροίβδοισι Χάρυβδις, ὣς τότε κητείοισιν ὑπʼ ἄσθμασι χῶρος ἁπάντῃξαινόμενος βέμβικας ἑλίσσεται Ἀμφιτρίτης.ἔνθα τις ἰχθυβόλων γλαφυρὸν σκάφος ὠκὺς ἐρέσσωνἐς χέρσον κατάγοιτο καὶ ἀκταίης ἀπὸ πέτρηςὁρμιὴν ἅψαιτο καὶ αὐτίκα νοστήσειε, πρυμναίοις ἅτε νῆα κατοχμάσσας ὑπὸ δεσμοῖς.τὸν δʼ ὅτε παιφάσσοντα λάβῃ κόρος, ἐκ δʼ ὀδυνάωνθὴρ ὀλοὸς μεθύῃ, καμάτῳ δέ οἱ ἄγριον ἦτορκλίνηται, ῥέψῃ δὲ μόρου στυγεροῖο τάλαντα,ἀσκὸς μὲν πρώτιστος ἀνέδραμε πείρατα νίκης ἀγγέλλων, μέγα δʼ ἦτορ ἐν ἀγρευτῆρσιν ἄειρεν.οἶον δʼ ἀλγινόεντος ἀνερχόμενον πολέμοιοκήρυκʼ ἀργυφέοισιν ἐν εἵμασιν ἠδὲ προσώπῳφαιδρῷ καγχαλόωντες ἑοὶ μεθέπουσιν ἑταῖροι,αἴσιον ἀγγελίην ποτιδεγμένοι αὐτίκʼ ἀκοῦσαι, ὣς οἱ καγχαλόωσιν ἐσαθρήσαντες ἔνερθεῥινὸν ἀνερχομένην εὐάγγελον· αὐτίκα δʼ ἄλλοιἀσκοὶ ἐπαντέλλουσι καὶ ἀνδύνουσι θαλάσσης,βριθὺ πέλωρ σύροντες· ὁ δʼ ἕλκεται οὐλόμενος θὴροὐκ ἐθέλων, μόχθῳ τε καὶ ἕλκεϊ θυμὸν ἀλύων. ἔνθα τότʼ ἰχθυβόλων θράσος ἔγρεται, ἄγχι δὲ νῆαςεὐκώπους ἐλόωσιν ἐπειγομένοισιν ἐρετμοῖς·πολλὴ δὲ σμαραγή, πολλὴ δʼ ἀνὰ πόντον ἀϋτὴσπερχομένων τέτρηχε καὶ ἀλλήλους ἐς ἄεθλονκεκλομένων· φαίης κεν ἐνύαλιον πόνον ἀνδρῶν δέρκεσθαι· τοίη γὰρ ἐνὶ φρεσὶν ἵσταται ἀλκή,τόσσος δὲ φλοῖσβός τε καὶ ἵμερος ἰωχμοῖο.τῶν μέν τις καὶ τῆλε δυσηχέα δοῦπον ἀκούσαςαἰπόλος ἤ βαθύμαλλον ἐν ἄγκεσι πῶϋ κομίζων,ἢ δρυτόμος πεύκης ὀλετήρ ἢ θῆρας ἐναίρων θαμβήσας πόντου τε καὶ ᾐόνος ἐγγὺς ἱκάνει,στὰς δὲ κατὰ προβλῆτος ὑπερφίαλον πόνον ἀνδρῶνφυλόπιδος βυθίης θηήσατο καὶ τέλος ἄγρηςεὐπάγλου· τοὺς δʼ ὑγρὸς Ἄρης ἄσβεστος ὀρίνει.ἔνθʼ ὁ μὲν ἐν παλάμῃσι τανυγλώχινα τρίαιναν πάλλει, ὁ δʼ ὀξείης ἀκίδος βέλος, οἱ δὲ φέρουσινεὐκαμπῆ δρεπάνην, ὁ δέ τις βουπλῆγα τιταίνειἀμφιτόμον· πᾶσιν δὲ πόνος, πᾶσιν δὲ σιδήρουχεῖρας ἐφοπλίζει βριαρὴ γένυς, ἄγχι δὲ θῆραβάλλουσʼ, οὐτάζουσι, καταΐγδην ἐλόωντες. αὐτὰρ ὅ γʼ ἠνορέης μὲν ὑπερφιάλοιο λέλησται,οὐδʼ ἔτʼ ἔχει γενύεσσι καὶ ἱέμενός περ ἐρύκειννῆας ἐπεσσυμένας, πτερύγων δʼ ὑπεραχθέϊ ῥιπῇἄκρῃ τʼ ἀλκαίῃ βύθιον διὰ κῦμα λαχαίνωνἔμπαλιν ἐς πρύμνας ὠθεῖ νέας, ἔργα δʼ ἐρετμῶν ἀνδρῶν τʼ ἠνορέην γνάμπτει πάλιν, ἠΰτʼ ἀήτηςἀντίβιος πρώρῃσιν ἐναντία κῦμα κυλίνδων·τῶν δʼ ἐνοπὴ κέκληγεν ἐφιεμένων πονέεσθαι,κῦμα δʼ ἅπαν λύθροιο φορύσσεται ἐκχυμένοιοὠτειλαῖς ὀλοῇσι· τὸ δὲ ζέει ἄπλετον ὕδωρ αἵματι κητείῳ, γλαυκὴ δʼ ἐρυθαίνεται ἃλμη.ὡς δʼ ὅτε χειμερίοιο κατερχομένου ποταμοῖοκόλπον ἐς οἰδματόεντα λόφων ἀπὸ μιλτοκαρήνωνἰλὺς αἱματόεσσα κυλίνδεται ὕδατος ὁρμῇ,κιρναμένη δίνῃσιν· ἑκὰς δʼ ἐρυθαίνεται ὕδωρ ξανθῆς ἐκ κονίης, λύθρος δʼ ἔχει ὥστε θάλασσαν,ὣς τότε κητείοιο πόρος λύθροιο πέφυρταιφοίνιος ἐν προχοῇσι δαϊζομένου βελέεσσιν.ἐν δέ οἱ ὠτειλῇσιν ἀφυσσάμενοι ῥόον ἄντλουπευκεδανὸν στάζουσʼ· ἡ δʼ ἕλκεσι μισγομένη ἃλς ἠΰτε πυρκαϊὴ ὀλοώτατον ἧψεν ὄλεθρον.ὡς δὲ Διὸς μάστιγι βαλεῖ τρόπιν αἰθέριον πῦρπόντου ἀμειβομένην, νέμεται δέ μιν αἰθαλόεσσαῥιπή, τὴν δʼ ἔτι μᾶλλον ἐποτρύνουσα κορύσσειμισγομένη δίοισιν ὁμοῦ πυρσοῖσι θάλασσα, ὣς κείνου χαλεπάς τε βολὰς ὀδύνας τε κορύσσειἄντλου πυθομένοιο δυσαέος ἄγριον ὕδωρ.ἀλλʼ ὅτε μιν δμηθέντα πολυτμήτοις ὀδύνῃσινἤδη λευγαλέοιο παρὰ προθύροις θανάτοιομοῖρα φέρῃ, τότε δή μιν ἀναψάμενοι ποτὶ χέρσον γηθόσυνοι σύρουσιν· ὁ δʼ ἕλκεται οὐκ ἐθέλων περ,πολλῇσι γλωχῖσι πεπαρμένος ἠΰτε γόμφοις,νευστάζων ὀλοοῖο μόρου τέλος οἰνοβαρείων·οἱ δὲ μέγαν νίκης παιήονα κυδαίνοντες,εἰρεσίῃ σπέρχοντες ἐπικλάζουσι θαλάσσῃ ὀξὺν ἐπειγομέναις ἐλάταις νόμον ἀείδοντες.ὡς δʼ ὁπότʼ εἰναλίοιο διακρινθέντος Ἄρηοςνῆας ἀναψάμενοι νηῶν ἐπιβήτορας ἄνδραςδυσμενέας ποτὶ χέρσον ἐπειγόμενοι κατάγωσιγηθόσυνοι, νίκης δὲ διαπρύσιον βοόωσι ναυμάχον εἰρεσίηςv. l. εἰρεσίῃς. παιήονα· τοὶ δʼ ἀέκοντεςἀχνύμενοι δηΐοισιν ἀναγκαίῃ ξυνέπονται,ὣς οἵ γʼ αἰνοπέλωρον ἀναψάμενοι δάκος ἅλμηςγηθόσυνοι κατάγουσιν ἐπʼ ᾐόνας· ἀλλʼ ὅτε χέρσῳἐμπελάσῃ, τότε δή μιν ἐτήτυμος ὦρσεν ὄλεθρος λοίσθιος ἀσπαίρει τε διαξαίνει τε θάλασσανσμερδαλέαις πτερύγεσσιν, ἅτʼ εὐτύκτῳ περὶ βωμῷὄρνις ἑλισσομένη θανάτου στροφάλιγγι κελαινῇ,δύσμορος· ἦ μάλα πολλὰ λιλαίεται οἴδμαθʼ ἱκέσθαι,ἀλλά οἱ ἠνορέης λέλυται σθένος, οὐδέ τι γυῖα πείθεται, ἐς χέρσον δὲ καθέλκεται αἰνὸν ἀΐσθων,φορτὶς ὅπως εὐρεῖα πολύζυγος, ἥν τε θαλάσσηςἀνέρες ἐξερύουσιν ἐπὶ τραφερὴν ἀνάγοντεςχείματος ἱσταμένοιο μεταπνεῦσαι καμάτοιοποντοπόρου· βριθὺς δὲ πόνος ναύτῃσι μέμηλεν· ὣς οἵ γʼ ὀβριμόγυιον ἐπὶ χθόνα κῆτος ἄγουσι·πλῆσεν δʼ ᾐόνα πᾶσαν ὑπʼ ἀπλάτοις μελέεσσικεκλιμένοις, τέταται δὲ νέκυς ῥίγιστος ἰδέσθαι.τοῦ μέν τις φθιμένοιο καὶ ἐν χθονὶ πεπταμένοιοεἰσέτι δειμαίνει πελάσαι δυσδερκέϊ νεκρῷ ταρβεῖ τʼ οὐκέτʼ ἐόντα καὶ οἰχομένοιό περ ἔμπηςπεφρικὼς αὐτοῖσιν ἐνὶ γναθμοῖσιν ὀδόντας.ὀψὲ δὲ θαρσήσαντες ἀολλέες ἀμφαγέρονται,θάμβεϊ παπταίνοντες ἐρείπιον ὠμηστῆρος.ἔνθʼ οἱ μὲν γενύων ὀλοὰς στίχας ἠγάσσαντο, δεινοὺς χαυλιόδοντας, ἀναιδέας, ἠΰτʼ ἄκονταςτριστοιχεὶ πεφυῶτας ἐπασσυτέρῃσιν ἀκωκαῖς·ἄλλοι δʼ ὠτειλὰς πολυδηρίτοιο πελώρουχαλκοτόρους ἀφόωσιν· ὁ δʼ ὀξύπρωρον ἄκανθανθηεῖται σμερδνοῖσιν ἀνισταμένην σκολόπεσσιν· ἄλλοι δʼ ἀλκαίην, ἕτεροι πολυχανδέα νηδὺνκαὶ κεφαλὴν ἀπέλεθρον ὁρώμενοι ἠγάσσαντο.καί τις ἀνὴρ ὁρόων βλοσυρὸν δάκος Ἀμφιτρίτηςἤθεσιν ἐν τραφεροῖσι πολὺ πλέον ἠὲ νέεσσιδηθύνων ἑτάροισι μετέννεπεν ἐγγὺς ἐοῦσι· Γαῖα, φίλη θρέπτειρα, σὺ μὲν τέκες ἠδʼ ἐκόμισσαςφορβῇ χερσαίῃ· κόλποις δʼ ἐνὶ σεῖο θάνοιμι,ἦμαρ ὅτʼ ἀντήσειε τὸ μόρσιμον· ἔργα δὲ πόντουεὐμενέοι, χέρσῳ δὲ Ποσειδάωνα σέβοιμι·μηδέ μʼ ἐν ἀργαλέοις ὀλίγον δόρυ κύμασι πέμποί, μηδʼ ἀνέμους νεφέλας τε κατʼ ἠέρα παπταίνοιμι·οὐ γὰρ ἁλὸς ῥοθίων τόσσος φόβος οὐδʼ ἀλεγεινῆςἀνδράσι ναυτιλίης καὶ ὀϊζύος ἣν μογέουσιν,αἰεὶ δυσκελάδοισι συνιππεύοντες ἀέλλαις,οὐδʼ ἅλις ὀλλυμένοις διερὸς μόρος, ἀλλʼ ἔτι τοίους δαιτυμόνας μίμνουσιν, ἀτυμβεύτου δὲ τάφοιοθηρείου λαιμοῖο μυχοὺς πλήσαντο τυχόντες·δειμαίνω τοίων ἀχέων τροφόν· ἀλλά, θάλασσα,χαῖρέ μοι ἐκ γαίης, ἕκαθεν δʼ ἐμοὶ ἤπιος εἴης.κήτεα μὲν τοίοισιν ἐδῃώσαντο πόνοισιν ὅσσα δέμας προβέβηκεν ὑπερφυές, ἄχθεα πόντου.ὅσσα δὲ βαιοτέρων μελέων λάχε, τοῖσι καὶ ἄγρηβαιοτέρη, θήρεσσι δʼ ἐοικότα τεύχε’ ἔασι,μείονες ὁρμιαί, μείων γένυς ἀγκίστροιο,φορβὴ παυροτέρη, γενύων δόλος, ἀντὶ δὲ ῥινῶν αἰγοδόρων ἁψῖδες ἀναπτόμεναι κολοκύντηςἀζαλέης θήρειον ἄνω δέμας αὖ ἐρύουσι.Λάμνης δὲ σκύμνοισιν ὅτʼ ἀντήσωσʼ ἁλιῆες,πολλάκι καὶ τροπὸν αὐτόν, ἐπαρτέα δεσμὸν ἐρετμοῦ,λυσάμενοι προὔτειναν ἐν οἴδμασιν· ἡ δʼ ἐσιδοῦσα ἔσσυτο καὶ γενύων προΐει μένος, αἶψα δὲ σειρῇἐνσχόμενοι μίμνουσιν ἅτʼ ἐν δεσμοῖσιν ὀδόντεςἀγκύλοι· ἔνθεν ἔπειτα πόνος ῥήϊστος ὀλέσσαιλάμνην τριγλώχινος ὑπὸ ῥιπῇσι σιδήρου.ἔξοχα δʼ ἐχθοδοποῖς ἐνὶ κήτεσι μαργαίνουσι λαιμῷ λαβροσύνῃ τε κυνῶν ὑπέροπλα γένεθλα·ἔξοχα δʼ ὑβρισταὶ καὶ ἀγήνορες, οὐδέ κεν ἄν τιἀντόμενοι τρέσσειαν, ἀναιδείην ἀχάλινοναἰεὶ κυμαίνουσαν ἐπὶ φρεσὶ λύσσαν ἔχοντες·πολλάκι δʼ ἰχθυβόλοισι καὶ ἐς λίνον ἀΐξαντες κύρτοις τʼ ἐμπελάσαντες ἐδηλήσανθʼ ἁλιεῦσινἄγρην ἰχθυόεσσαν, ἑὴν φρένα πιαίνοντες.τοὺς δέ τις ἀσπαλιεὺς δεδοκημένος ἰχθύσιν αὐτοῖς,πείρας ἀγκίστρῳ, μενοεικέα ληΐδα θήρης,ῥηϊδίως ἐρύσει περὶ γαστέρα μαιμώοντας. Φώκῃ δʼ οὐκ ἄγκιστρα τετεύχαται οὔτε τις αἰχμὴτρίγλυφος ἥ κεν ἕλοι κείνης δέμας· ἔξοχα γάρ μινῥινὸς ὑπὲρ μελέων στερεὴ λάχεν, ὄβριμον ἕρκος·ἀλλʼ ὅτʼ ἐϋπλεκέεσσι λίνοις περικυκλώσωνταιφώκην ἀσπαλιῆες ἐν ἰχθύσιν οὐκ ἐθέλοντες, δὴ τότε τοῖς κραιπνοί τε πόνοι σπουδή τε καθέλκεινδίκτυον ἐς ῥηγμῖνας, ἐπεὶ φώκην μεμαυῖανοὐκ ἂν ἐρητύσειε καὶ εἰ μάλα πολλὰ παρείηδίκτυα, ῥηϊδίως δὲ βίῃ τʼ ὀνύχων θʼ ὑπʼ ἀκωκαῖςῥήξει τʼ ἀΐξει τε καὶ ἔσσεται ἰχθύσιν ἄλκαρ εἰλομένοις, μέγα δʼ ἄλγος ἐνὶ φρεσὶν ἀσπαλιήων.ἀλλʼ ἤν μιν καθέλωσιν ὑποφθαδὸν ἐγγύθι γαίης,ἔνθα δὲ καὶ τριόδοντι καὶ ἰφθίμοις ῥοπάλοισιδούρασί τε στιβαροῖσι καταΐγδην ἐλόωντεςἐς κροτάφους πέφνουσιν· ἐπεὶ φώκῃσιν ὄλεθρος ὀξύτατος κεφαλῆφιν ἱκάνεται οὐταμένῃσι.ναὶ μὴν καὶ χέλυες μάλα πολλάκις ἀντιόωσαιθήρην λωβήσαντο καὶ ἀνδράσι πῆμα γένοντο.τάων δʼ ἔπλετο μόχθος ἑλεῖν ῥήϊστος ἁπάντωνἀνέρι θαρσαλέῳ καὶ ἀταρβέα θυμὸν ἔχοντι· εἰ γάρ τις καταδὺς κραναὴν χέλυν ἐν ῥοθίοισινὕπτιον ἀνστρέψειεν ἐπʼ ὄστρακον, οὐκέτι κείνηπολλὰ καὶ ἱεμένη δύναται μόρον ἐξαλεείνειν·ὕψι δʼ ἀναπλώει κοῦφον πλόον ἀσπαίρουσαποσσίν, ἁλὸς μεμαυῖα· γέλως δʼ ἔχει ἀγρευτῆρας. τὴν δʼ ὁτὲ μὲν θείνουσι σιδηρείῃσι βολῇσιν,ἄλλοτε δʼ ἐν βροχίδεσσιν ἀναψάμενοι μεθέπουσιν.ὡς δʼ ὅτε νηπίαχα φρονέων πάϊς οὐρεσίφοιτονἀνστρέψῃ τρηχεῖαν ἑλὼν χέλυν, ἡ δʼ ἐπὶ νῶτακεκλιμένη μάλα πολλὰ λιλαίεται οὖδας ἱκέσθαι, ῥικνὰ ποδῶν σείουσα καὶ ἀγκύλα γούνατα, μόχθῳπυκνὸν ἐπασπαίρουσα, γέλως δʼ ἔχει ὅς κεν ἴδηται,ὣς κείνης ὁμόφυλον ἁλὸς δάκος ὕπτιον ἅλμῃἐμφέρεται λωβητὸν ὑπʼ ἀνδράσιν ἰχθυβόλοισι.πολλάκι δʼ ἐς τραφερὴν ἀνανίσσεται, ἐκ δὲ βολάων ἠελίου φολίδας περιδαίεται, αὖα δὲ γυῖαἐς πόντον φορέει, τὴν δʼ οὐκέτι καὶ μεμαυῖανκῦμα μέλαν δέχεται, φορέει δέ μιν ἠδὲ κυλίνδειὕψι μάλʼ ἱεμένην νεάτης ἁλός· οἱ δʼ ἐσιδόντεςἰχθυβόλοι μάλα ῥεῖα καὶ ἀσπασίως ἐδάμασσαν. δελφίνων δʼ ἄγρη μὲν ἀπότροπος, οὐδὲ θεοῖσικεῖνος ἔτʼ ἐμπελάσειε θυτὴρ φίλος οὐδέ κε βωμῶνεὐαγέως ψαύσειεν, ὁμωροφίους δὲ μιαίνει,ὅς κεν ἑκὼν δελφῖσιν ἐπιφράσσηται ὄλεθρον.ἶσα γὰρ ἀνδρομέοισιν ἀπεχθαίρουσι φόνοισι δαίμονες εἰναλίων ὀλοὸν μόρον ἡγητήρων·ἶσα γὰρ ἀνθρώποισι νοήματα καὶ προπόλοισιΖηνὸς ἁλιγδούποιο· τὸ καὶ φιλότητι γενέθληςκέχρηνται, μέγα δʼ εἰσὶ συνάρθμιοι ἀλλήλοισιν.ἤδη γὰρ δελφῖνες ἐνηέες ἀνδράσιν οἵην ἄγρην εὐθήρητον ἐπʼ ἰχθύσιν ὡπλίσσαντονήσῳ ἐν Εὐβοίῃ μετὰ κύμασιν Αἰγαίοισιν·εὖτε γὰρ ἑσπερίης θήρης πόνον ἐγκονέωσινἰχθυβόλοι, νεπόδεσσι πυρὸς φορέοντες ὁμοκλήν,ἴπνου χαλκείοιο θοὸν σέλας, οἱ δʼ ἐφέπονται δελφῖνες, σύνθηρον ἐπισπεύδοντες ὄλεθρον.ἔνθʼ οἱ μὲν τρομέοντες ἀποτροπάδην ἀλέονταιἰχθύες, οἱ δʼ ἔκτοσθεν ἐπαΐσσοντες ὁμαρτῆδελφῖνες φοβέουσι καὶ ἱεμένους ἐπὶ βύσσαντρωπᾶσθαι ποτὶ χέρσον ἀνάρσιον ἐξελόωσι, πυκνὸν ἐπιθρώσκοντες, ἅτʼ ἀνδράσι θηρητῆρσιθῆρα κύνες σεύοντες ἀμοιβαίῃς ὑλακῇσι.τοὺς δʼ ἀγχοῦ ποτὶ χέρσον ἀτυζομένους ἁλιῆεςῥηϊδίως βάλλουσιν ἐϋγλώχινι τριαίνῃ.τοῖσι δʼ ἄφυκτα κέλευθα, διορχεῦνται δʼ ἐνὶ πόντῳ, καὶ πυρὶ καὶ δελφῖσιν ἐλαυνόμενοι βασιλεῦσιν.ἀλλʼ ὁπόταν θήρης εὐαγρέος ἔργον ἄνηται,δὴ τότʼ ἀπαιτίζουσι παρασχεδὸν ἐμπελάσαντεςμισθὸν ὁμοφροσύνης, θήρης ἀποδάσμιον αἶσαν·οἱ δʼ οὐκ ἠνήναντο, πόρον δʼ εὐαγρέα μοῖραν ἀσπασίως· ἤν γάρ τις ὑπερφιάλως ἀλίτηται,οὐκέτι οἱ δελφῖνες ἀρηγόνες εἰσὶν ἐπʼ ἄγρην.καὶ μέν τις Λέσβοιο παλαίφατον ἔργον ἀοιδοῦἔκλυεν, ὡς δελφῖνος ὀχησάμενος περὶ νώτῳκῦμα μέλαν περάασκε καθήμενος, ἄτρομος ἦτορ, ἀείδων, καὶ πότμον ὑπέκφυγε ληϊστήρωνΤαιναρίῃ τʼ ἐπέλασσεν ἐπὶ προβολῇσι Λακώνων.καί πού τις Λίβυος κούρου πόθον οἶδεν ἀκούων,τοῦ ποτε ποιμαίνοντος ἐράσσατο θερμὸν ἔρωταδελφίς, σὺν δʼ ἤθυρε παρʼ ᾐόσι, καὶ κελαδεινῇ τερπόμενος σύριγγι λιλαίετο πώεσιν αὐτοῖςμίσγεσθαι πόντον τε λιπεῖν ξυλόχους τʼ ἀφικέσθαι.ἀλλʼ οὐδʼ ἠϊθέοιο πόθους ἐπὶ πᾶσα λέλησταιΑἰολίς· οὔτι παλαιόν, ἐφʼ ἡμετέρῃ δὲ γενέθλῃ·δελφὶς ὥς ποτε παιδὸς ἐράσσατο νησαίοιο· νήσῳ δʼ ἐνναίεσκεν, ἀεὶ δʼ ἔχε ναύλοχον ὅρμον,ἀστὸς ὅπως, ἕταρον δὲ λιπεῖν ἠναίνετο θυμῷ,ἀλλʼ αὐτοῦ μίμναζε παρέστιος ἐξέτι τυτθοῦ,σκύμνος ἀεξηθείς, ὀλίγον βρέφος, ἤθεσι παιδὸςσύντροφος· ἀλλʼ ὅθʼ ἵκοντο τέλος γυιαλκέος ἥβης, καί ῥʼ ὁ μὲν ἠϊθέοισι μετέπρεπεν, αὐτὰρ ὁ πόντῳὠκύτατος δελφὶς ἑτέρων προφερέστατος ἦεν,δή ῥα τότʼ ἔκπαγλόν τε καὶ οὐ φατὸν οὐδʼ ἐπίελπτονθάμβος ἔην ξείνοισι καὶ ἐνναέτῃσιν ἰδέσθαι·πολλοὺς δʼ ὤρορε φῆμις ἰδεῖν σέβας ὁρμηθέντας, ἠΐθεον δελφῖνι συνηβώοντας ἑταίρους·πολλαὶ δʼ ἠϊόνων ἀγοραὶ πέλας ἦμαρ ἐπʼ ἦμαρἱεμένων ἵσταντο σέβας μέγα θηήσασθαι.ἔνθʼ ὁ μὲν ἐμβεβαὼς ἄκατον κοίλοιο πάροιθενὅρμου ἀναπλώεσκε, κάλει δέ μιν οὔνομʼ ἀΰσας κεῖνο, τό μιν φήμιξεν ἔτι πρώτης ἀπὸ φύτλης·δελφὶς δʼ ἠΰτʼ ὀϊστός, ἐπεὶ κλύε παιδὸς ἰωήν,κραιπνὰ θέων ἀκάτοιο φίλης ἄγχιστος ἵκανε,σαίνων τʼ οὐραίῃ κεφαλήν τʼ ἀνὰ γαῦρος ἀείρων,παιδὸς ἐπιψαῦσαι λελιημένος· αὐτὰρ ὁ χερσὶν ἦκα καταρρέζεσκε, φιλοφροσύνῃσιν ἑταῖρονἀμφαγαπαζόμενος, τοῦ δʼ ἵετο θυμὸς ἱκέσθαιαὐτὴν εἰς ἄκατον παιδὸς πέλας· ἀλλʼ ὅτʼ ἐς ἅλμηνκοῦφα κυβιστήσειεν, ὃ δʼ ἐγγύθι νήχετο κούρου,αὐτῇσι πλευρῇσιν ἀνὰ πλευρὰς παρενείρων, αὐτῇσι γενύεσσι πέλας γένυν, ἠδὲ καρήνῳἐγχρίμπτων κεφαλήν· φαίης κέ μιν ἱμείροντακῦσσαι καὶ στέρνοισι περιπτύξαι μενεαίνεινἠΐθεον· τοίῃ γὰρ ὀπάονι νήχετο ῥιπῇ.ἀλλʼ ὅτε καὶ πελάσειε παρʼ ᾐόσιν, αὐτίκα κοῦρος ἁψάμενος λοφιῆς διερῶν διερῶν ἐπεβήσατο νώτων·αὐτὰρ ὅ γʼ ἀσπασίως παιδὸς δέμας ἔμφρονι θυμῷδεξάμενος φοίτασκεν, ὅπῃ νόος ἠϊθέοιοἤλαεν, εἴτʼ ἄρα πόντον ἐπʼ εὐρέα τῆλε κελεύοιστέλλεσθʼ, εἴθʼ αὔτως λιμένος διὰ χῶρον ἀμείβειν, ἢ χέρσῳ πελάειν, ὁ δʼ ἐπείθετο πᾶσαν ἐφετμήν.οὔτε τις ἡνιόχῳ πῶλος τόσον ἐν γενύεσσιμαλθακὸς εὐγνάμπτοισιν ἐφέσπεται ὧδε χαλινοῖς,οὔτε τις ἀγρευτῆρι κύων ἐθἀς ὀτρύνοντιτόσσον ὑπεικαθέων ἐπιπείθεται, ᾗ κεν ἄγῃσιν, οὔτʼ ἔτι κεκλομένοιο τόσον θεράποντες ἄνακτοςπειθόμενοι ῥέζουσιν ἑκούσιον ἔργον ἑκόντες,ὅσσον ὑπʼ ἠϊθέῳ δελφὶς φίλος ὀτρύνοντιπείθετʼ ἄνευ ζεύγλης τε βιαζομένων τε χαλινῶν.οὐ μέν μιν μοῦνον φορέειν θέλεν, ἀλλὰ καὶ ἄλλῳ πείθετο, τῷ μιν ἄνωγεν ἄναξ ἑός, ἀν δʼ ἐκόμιζενώτοις, οὔτινα μόχθον ἀναινόμενος φιλότητι.τοίη μὲν ζωῷ φιλίη πέλεν· ἀλλʼ ὅτε παῖδαπότμος ἕλε, πρῶτον μὲν ὀδυρομένῳ ἀτάλαντοςδελφὶς ἠϊόνεσσιν ἐπέδραμεν, ἥλικα κοῦρον μαστεύων· φαίης κεν ἐτήτυμον ὄσσαν ἀκούεινμυρομένου· τοῖόν μιν ἀμήχανον ἄμπεχε πένθος·οὐδʼ ἔτι κικλήσκουσιν ἐπείθετο πολλάκις ἀστοῖςνησαίοις, οὐ βρῶσιν ὀρεγνυμένην ἐθέλεσκεδέχνυσθαι, μάλα δʼ αἶψα καὶ ἐξ ἁλὸς ἔπλετʼ ἄϊστος κείνης, οὐδέ τις αὐτὸν ἐπεφράσατʼ, οὐδʼ ἔτι χῶρονἵκετο· τὸν μέν που παιδὸς πόθος οἰχομένοιοἔσβεσε, σὺν δὲ θανόντι θανεῖν ἔσπευσεν ἑταίρῳ.ἀλλʼ ἔμπης καὶ τόσσον ἐνηείῃ προφέρονταςκαὶ τόσον ἀνθρώποισιν ὁμόφρονα θυμὸν ἔχοντας Θρήϊκες ὑβρισταὶ καὶ ὅσοι Βύζαντος ἔχουσινἄστυ σιδηρείοισι νοήμασιν ἀγρώσσουσιν·ἦ μέγʼ ἀταρτηροὶ καὶ ἀτάσθαλοι· οὐδέ κε παίδων,οὐ πατέραν φείσαιντο, κασιγνήτους τʼ ὀλέκοιενῥηϊδίως· τοῖος δὲ νόμος δυστερπέος ἄγρης. μητρὶ μὲν αἰνοτόκῳ δίδυμον γένος ἐγγὺς ὀπηδεῖδελφίνων, ἀταλοῖσιν ἀλίγκιον ἠϊθέοισι·Θρήϊκες αὖ ἐπὶ τοῖσιν ἀπηνέες ἐντύνονται,στειλάμενοι δόρυ κοῦφον ἀτάσθαλον ἐς πόνον ἄγρης.οἱ μὲν δὴ λεύσσοντες ἐπειγόμενον σκάφος ἄντην ἀτρεμέες μίμνουσι καὶ ἐς φόβον οὐχ ὁρόωσιν,οὔ τινʼ ὀϊόμενοι μερόπων δόλον, οὐδέ τινʼ ἄτηνἵξεσθαι, σαίνουσι δʼ ἐνηέας ἠΰθ’ ἑταίρουςγηθόσυνοι, χρίμπτοντες ἑὸν χαίροντες ὄλεθρον.οἱ δὲ θοῶς ἐλάσαντες ἀκοντιστῆρι τριαίνῃ τήν τʼ ἀκίδα κλείουσι, βέλος κρυερώτατον ἄγρης,δελφίνων ἕνα κοῦρον ἀνωΐστῳ βάλον ἄτῃ·αὐτὰρ ὅ γʼ ἰδνωθείς, ὀδύνης ὕπο πικρὸν ἀχεύων,αὐτίχʼ ὑποβρυχίης εἴσω καταδύεται ἅλμης,ὀχθίζων σφακέλῳ τε καὶ ἀργαλέῃσιν ἀνίαις· οἱ δέ μιν οὐκ ἐρύουσι βιώμενοι· ἦ γὰρ ἄν ἄγρηςμαψιδίως ἄλιον καὶ ἐτώσιον ἔργον ἄροιντο·ἀλλά οἱ ἱεμένῳ δολιχὴν ἐφιᾶσιν ἄγεσθαιμήρινθον καὶ νῆα κατασπέρχουσιν ἐρετμοῖς,ἑσπόμενοι δελφῖνος ἀτυζομένοιο κελεύθοις. ἀλλʼ ὅτε λευγαλέῃσι κακηπελέων ὀδύνῃσικάμνῃ καὶ γλωχῖσι περισκαίρῃσι σιδήρου,δή ῥα τότʼ ἀδρανέων ἀναδύεται, ἄλκιμα γυῖακεκμηκώς, κούφοισιν ἀειρόμενος ῥοθίοισιν,ὕστατα φυσιόων· μήτηρ δέ μιν οὔποτε λείπει, ἀλλʼ αἰεὶ μογέοντι συνέσπεται, ἔκ τʼ ἀνιόντιβυσσόθεν, ἀχνυμένῃ τε καὶ αἰνότατον στεναχούσῃεἰδομένη· φαίης κεν ὀδυρομένην ὁράασθαιμητέρα περθομένης πόλιος περὶ δυσμενέεσσιπαίδων θʼ ἑλκομένων ὑπὸ ληΐδα δουρὸς ἀνάγκῃ· ὣς ἥ γʼ αἴνʼ ἀχέουσα δαϊζομένῳ περὶ παιδί,ὥστʼ αὐτὴ μογέουσα καὶ οὐτηθεῖσα σιδήρῳ,δινεύει· τὸν δʼ ἄλλον ἑῆς ἀπὸ παῖδα κελεύθουστέλλει ἐπεμπίπτουσα καὶ ὀτρύνουσα διώκει·φεῦγε, τέκος· μέροπες γὰρ ἀνάρσιοι, οὐκέθʼ ἑταῖροι ἡμῖν, ἀλλὰ σίδηρον ἐφοπλίζουσι καὶ ἄγρην·ἤδη καὶ δελφῖσιν ἐπεντύνουσιν Ἄρηα,σπονδάς τʼ ἀθανάτων καὶ ὁμοφροσύνην ἀλιτόντεςἡμετέρην, τὴν πρόσθεν ἐπʼ ἀλλήλοις ἐθέμεσθα.τοῖα καὶ ἄφθογγός περ ὅμως τεκέεσσιν ἑοῖσι μυθεῖται· καὶ τὸν μὲν μὲν ἀπέτρεπε τῆλε φέβεσθαι,τῷ δʼ ἑτέρῳ κρυερῶς μεμογηότι συμμογέουσααὐτῆς ἄγχʼ ἀκάτοιο συνέσπεται, οὐδʼ ἀπολείπει·οὐδέ τις ἱέμενός περ ἀποτρέψειε τεκοῦσανοὔτε βαλὼν οὔτʼ ἄλλο φέρων δέος· ἀλλʼ ἅμα παιδὶ ἑλκομένῳ δύστηνος ἀνέλκεται, ὄφρα πελάσσῃδυσμενέων ὑπὸ χεῖρας· ἀνάρσιοι, ἦ μέγʼ ἀλιτροὶοἵδʼ, οὔτʼ οἰκτείρουσιν ἀτυζομένην ὁρόωντεςοὔτε νόον γνάμπτουσι σιδήρεον, ἀλλὰ καὶ αὐτὴνχαλκείαις ἀκίδεσσι καταΐγδην ἐλάσαντες παῖδά τε καὶ γενέτειραν ὁμῇ συναπέφθισαν ἄτῃ·ἔφθισαν οὐκ ἀέκουσαν, ἐπεὶ περὶ παιδὶ θανόντιμήτηρ καὶ φρονέουσα καὶ ἱεμένη δεδάϊκται.ὡς δʼ ὁπότʼ ὀρταλίχοισι χελιδόσι νηπιάχοισινέρθεν ὑπὲξ ὀρόφοιο τυχὼν ὄφις ἄγχι πελάσσῃ, καὶ τοὺς μὲν κατέπεφνε καὶ ἔσπασεν ἔνδον ὀδόντων,μήτηρ δὲ πρῶτον μὲν ἀτυζομένη δεδόνηταιλοίγια τετριγυῖα φόνου γόον· ἀλλʼ ὅτε παῖδαςἀθρήσῃ φθιμένους, ἣ δʼ οὐκέτι φύξιν ὀλέθρουδίζεται, ἀλλʼ αὐτῇσιν ὑπαὶ γενύεσσι δράκοντος εἱλεῖται, μέσφʼ ὄρνιν ἕλῃ παιδοκτόνος ἄτη·ὣς ἄρα καὶ δελφῖνι νέῳ συναπέφθιτο μήτηρ,χεῖρας ἐς ἰχθυβόλων αὐτάγρετος ἀντήσασα.ἔθνεα δʼ ὀστρακόρινα, τά θʼ ἑρπύζουσι θαλάσσῃ,πάντα φάτις μήνης μὲν ἀεξομένης κατὰ κύκλον σαρκὶ περιπλήθειν καὶ πίονα ναιέμεν οἶκον·φθινούσης δʼ ἐξαῦτις ἀφαυροτέροις μελέεσσιῥικνοῦσθαι· τοίη τις ἐνί σφισιν ἐστὶν ἀνάγκη.τῶν δὲ τὰ μὲν δύνοντες ὑπόβρυχα χερσὶ λέγονταιἀνέρες ἐκ ψαμάθοιο, τὰ δʼ ἐκ σπιλάδων ἐρύουσι νωλεμὲς ἐμπεφυῶτα, τὰ δʼ ᾐόσιν ἔπτυσαν αὐταῖςκύματα καὶ βόθροισι λαχαινομένης ψαμάθοιο.πορφύραι αὖ πέρι δή τι μετʼ ὀστρείοισιν ἔασιλίχναι· τοίη δέ σφιν ἐτήτυμος ἵσταται ἄγρη.κυρτίδες ἠβαιαὶ ταλάροις γεγάασιν ὁμοῖαι, πυκνῇσι σχοίνοισι τετυγμέναι· ἐν δʼ ἄρα τῇσιστρόμβος συγκέλσαντες ὁμοῦ χήμῃσι τίθενται·αἱ δʼ ὅταν ἐμπελάσωσι βορῆς μεθύουσαι ἔρωτι,γλῶσσαν ὑπὲκ θαλάμης δολιχὴν βάλον· ἡ δὲ τέτυκταιλεπτή τʼ ὀξείη τε, διὰ σχοίνων δʼ ἐτάνυσσαν φορβῆς ἱέμεναι, χαλεπῆς δʼ ἤντησαν ἐδωδῆς·γλῶσσα γὰρ ἐν σχοίνοισιν ἐρειδομένη πυκινῇσινοἰδάνεται, στείνει δὲ λύγων βρόχος, οὐδʼ ἔτʼ ὀπίσσωἀνδύνει μεμαυῖα, μένει δʼ ὀδύνῃσι ταθεῖσα,εἰσόκεν αὖ ἐρύσωσι περὶ γλώσσῃ μεμαυίας, πορφυρέοις κάλλιστον ὑφάσμασιν ἄνθος ἄγοντες.Σπογγοτόμων δʼ οὔ φημι κακώτερον ἄλλον ἄεθλονἔμμεναι, οὐδʼ ἄνδρεσσιν ὀϊζυρώτερον ἔργον.οἱ δʼ ἤτοι πρῶτον μέν, ὅτʼ ἐς πόνον ὁπλίζωνται,βρώμῃ τʼ ἠδὲ ποτοῖσιν ἀφαυροτέροισι μέλονται, ὕπνῳ τʼ οὐχ ἁλιεῦσιν ἐοικότι μαλθάσσονται.ὡς δʼ ὅτʼ ἀνὴρ εὔγηρυν ἐφοπλίζητʼ ἐς ἀγῶνα,μολπῆς εὐφόρμιγγος ἔχων Φοιβήϊον εὖχος,πᾶσα δέ οἱ μέλεται κομιδή, πάντῃ δὲ φυλάσσει,πιαίνων ἐς ἄεθλα λιγυφθόγγου μέλος αὐδῆς, ὣς οἵ γʼ ἐνδυκέως κομιδὴν εὔφρουρον ἔχουσι,ὄφρα σφι πνοιή τε μένῃ ποτὶ βυσσὸν ἰοῦσινἀσκηθής, προτέροιο δʼ ἀναψύξωσι πόνοιο.ἀλλʼ ὅτʼ ἀεθλεύωσι μέγαν πόνον ἐξανύοντες,εὐχόμενοι μακάρεσσιν ἁλὸς μεδέουσι βαθείης ἀρῶνται κήτειον ἀλεξῆσαί σφισι πῆμα,μήτε τινʼ ἀντιάσαι λώβην ἁλός· ἢν δʼ ἐσίδωνταικάλλιχθυν, τότε δή σφι νόον μέγα θάρσος ἱκάνει·οὐ γάρ πω κείνῃσι νομαῖς ἔνι κῆτος ἄαπτον,οὐ δάκος, οὐδέ τι πῆμα θαλάσσιον ἄλλο φαάνθη, ἀλλʼ αἰεὶ καθαροῖσιν ἀπημάντοις τε πόροισιτέρπονται· τῷ καί μιν ἐφήμισαν ἱερὸν ἰχθύν.τῷ δʼ ἐπιγηθήσαντες ἐπισπεύδουσι πόνοισι.πείσματι μηκεδανῷ μεσάτης ὑπὲρ ἰξύος ἀνὴρἔζωσται, παλάμῃσι δʼ ἐν ἀμφοτέρῃσιν ἀείρει τῇ μὲν ἐριβριθῆ μολίβου χύσιν ἀμφιμεμαρπώς,δεξιτερῇ δʼ ἅρπην εὐήκεα χειρὶ τιταίνει·φρουρεῖ δʼ ἐν γενύεσσιν ὑπὸ στόμα λευκὸν ἄλειφαρ·στὰς δʼ ἄρʼ ὑπὲρ πρώρης ἐσκέψατο πόντιον οἶδμαὁρμαίνων βριθύν τε πόνον καὶ ἀθέσφατον ὕδωρ. οἱ δέ μιν ὀτρύνουσιν ἐπισπέρχουσί τε μύθοιςθαρσαλέοις ἐπὶ μόχθον, ἅτʼ ἐν νύσσῃ βεβαῶταἄνδρα ποδωκείης δεδαημένον· ἀλλʼ ὅτε θυμῷθαρσήσῃ, δίναις μὲν ἐνήλατο, τὸν δὲ καθέλκειἱέμενον πολιοῦ μολίβου βεβριθότος ὁρμή. αὐτὰρ ὅ γʼ ἐς βυσσὸν προμολὼν ἐξέπτυσʼ ἀλοιφήν·ἡ δὲ μέγα στίλβει τε καὶ ὕδατι μίσγεται αὐγή,ὄρφνης ἠΰτε πυρσὸς ἀνὰ κνέφας ὄμμα φαείνων·πέτραις δʼ ἐμπελάσας σπόγγους ἴδεν· οἱ δὲ φύονταιἐν νεάτοις πλαταμῶσιν, ἀρηρότες ἐν σπιλάδεσσι· καί σφισι καὶ πνοιὴν φάτις ἔμμεναι, οἷα καὶ ἄλλοις,ὅσσα πολυρραθάγοισιν ἐνὶ σπιλάδεσσι φύονται.αἶψα δʼ ἐπαΐξας δρεπάνῃ τάμε χειρὶ παχείῃὥστε τις ἀμητὴρ σπόγγων δέμας, οὐδέ τι μέλλειδηθύνων, σχοῖνον δὲ θοῶς κίνησεν, ἑταίροις σημαίνων κραιπνῶς μιν ἀνελκέμεν· αἷμα γὰρ ἐχθρὸναὐτίκʼ ἀπὸ σπόγγων ῥαθαμίζεται, ἀμφὶ δʼ ἄρʼ ἀνδρὶεἱλεῖται, πνοιῇ δὲ δυσαέϊ πολλάκι φῶταἔσβεσε μυκτήρεσσιν ἐνισχόμενος βαρὺς ἰχώρ.τοὔνεκα λαιψηρῶς ἀναδύεται ὥστε νόημα ἑλκόμενος· τὸν μέν τις ἰδὼν προφυγόντα θαλάσσηςἄμφω γηθήσειε καὶ οἰκτείρων ἀκάχοιτο·ὧδε γὰρ ἠπεδανοῖσι παριεμένου μελέεσσιδείματι καὶ καμάτῳ θυμαλγέϊ γυῖα λέλυνται.πολλάκι δʼ ἐχθίστης τε τυχὼν καὶ ἀπηνέος ἄγρης ἅλμενος ἐς πόντοιο βαθὺν πόρον οὐκέτʼ ἀνέσχε,δύσμορος, ἀντιάσας δυσδερκέϊ θηρὶ πελώρῳ·καί ῥʼ ὁ μὲν οἷς ἑτάροισιν ἐπισείων θαμὰ δεσμὸνκέκλεται αὖ ἐρύειν, τὸ δέ οἱ δέμας ἡμιδάϊκτονκητείη τε βίη καὶ ὁμόστολοι ἔσπασαν ἄνδρες, οἰκτρὸν ἰδεῖν, ἔτι νηὸς ἐφιέμενον καὶ ἑταίρων·οἱ δὲ θοῶς κεῖνόν τε πόρον καὶ λυγρὸν ἄεθλονἀχνύμενοι λείπουσι καὶ ἐς χέρσον κατάγονταιλείψανα δυστήνοιο περικλαίοντες ἑταίρου.Τόσσʼ ἐδάην, σκηπτοῦχε διοτρεφές, ἔργα θαλάσσης. σοὶ δʼ αἰεὶ νῆες μὲν ἀπήμονες ἰθύνοιντο,πεμπόμεναι λιαροῖσι καὶ ἰθυπόροισιν ἀήταις,αἰεὶ δʼ ἰχθυόεσσα περιπλήθοιτο θάλασσα,γαίης δʼ ἀστυφέλικτα Ποσειδάων ἐρύοιτοἈσφάλιος ῥιζοῦχα θεμείλια νέρθε φυλάσσων.