ἄλλους δʼ ἀγρευτῆρσιν ὑπήγαγε ληΐδα θήρηςὑγρὸς ἔρως· ὀλοῶν δὲ γάμων, ὀλοῆς τʼ Ἀφροδίτηςἠντίασαν, σπεύδοντες ἑὴν φιλοτήσιον ἄτην.ἀλλὰ σύ μοι, κάρτιστε πολισσούχων βασιλήων,αὐτός τʼ, Ἀντωνῖνε, καὶ υἱέος ἠγάθεον κῆρ, πρόφρονες εἰσαΐοιτε καὶ εἰναλίῃσι γάνυσθετερπωλαῖς, οἵῃσιν ἐμὸν νόον ἠπιόδωροιΜοῦσαι κοσμήσαντο καὶ ἐξέστεψαν ἀοιδῆςδώρῳ θεσπεσίῳ καί μοι πόρον ὑμετέροισικίρνασθαι γλυκὺ νᾶμα καὶ οὔασι καὶ πραπίδεσσι. Σχέτλι’ Ἔρως, δολομῆτα, θεῶν κάλλιστε μὲν ὄσσοιςεἰσιδέειν, ἄλγιστε δʼ ὅτε κραδίην ὀροθύνεις,ἐμπίπτων ἀδόκητος, ὑπὸ φρένα δʼ ὥστε θύελλαμίσγεαι, ἀσθμαίνεις δὲ πυρὸς δριμεῖαν ὁμοκλήν,παφλάζων ὀδύνῃσι καὶ ἀκρήτοισιν ἀνίαις· δάκρυ δέ σοι προβαλεῖν λαρὸν γάνος ἠδʼ ἐσακοῦσαιβυσσόθεν οἰμωγὴν σπλάχνοις θʼ ὑπὸ θερμὸν ἔρευθοςφοινίξαι χρωτός τε παράτροπον ἄνθος ἀμέρσαιὄσσε τε κοιλῆναι παρά τε φρένα πᾶσαν ἀεῖραιμαινομένην· πολλοὺς δὲ καὶ ἐς μόρον ἐξεκύλισας, ὅσσοις χειμέριός τε καὶ ἄγριος ἀντεβόλησαςλύσσαν ἄγων· τοίαις γὰρ ἀγάλλεαι εἰλαπίνῃσιν.εἴτʼ οὖν ἐν μακάρεσσι παλαίτατος ἐσσὶ γενέθλῃ,ἐκ Χάεος δʼ ἀνέτειλας ἀμειδέος, ὀξέϊ πυρσῷλαμπόμενος, πρῶτος δὲ γάμων ἐζεύξαο θεσμούς, πρῶτος δʼ εὐναίοις ἀρότοις ἐπεθήκαο τέκμωρ·εἴτε σε καὶ πτερύγεσσιν ἀειρόμενον θεὸν ὄρνιντίκτε Πάφου μεδέουσα πολυφράδμων Ἀφροδίτη,εὐμενέοις, πρηΰς τε καὶ εὔδιος ἄμμιν ἱκάνοιςμέτρον ἄγων· οὐ γάρ τις ἀναίνεται ἔργον ἔρωτος. πάντῃ μὲν κρατέεις, πάντῃ δέ σε καὶ ποθέουσικαὶ μέγα πεφρίκασιν· ὁ δʼ ὄλβιος, ὅστις ἔρωταεὐκραῆ κομέει τε καὶ ἐν στέρνοισι φυλάσσει·σοὶ δʼ οὔτʼ οὐρανίης γενεῆς ἅλις οὔτε τι φύτληςἀνδρομέης· οὐ θῆρας ἀναίνεαι οὐδʼ ὅσα βόσκει ἀὴρ ἀτρύγετος, νεάτης δʼ ὑπὸ κεύθεσι λίμνηςδύνεις, ὁπλίζῃ δὲ καὶ ἐν νεπόδεσσι κελαινοὺςἀτράκτους, ὡς μή τι τεῆς ἀδίδακτον ἀνάγκηςλείπηται, μηδʼ ὅστις ὑπόβρυχα νήχεται ἰχθύς.Οἵην μὲν φιλότητα μετʼ ἀλλήλοισι ῥύονται καὶ πόθον ὀξυβελῆ στικτοὶ σκάροι, οὐδʼ ἐνὶ μόχθοιςἀλλήλους λείπουσιν, ἀλεξητῆρι δὲ θυμῷπολλάκι μὲν πληγέντος ὑπʼ ἀγκίστροιο δαφοινοῦἄλλος ἐπαΐξας πρόμαχος σκάρος ἰχθὺς ὀδοῦσινὁρμιὴν ἀπέκερσε καὶ ἐξεσάωσεν ἑταῖρον καὶ δόλον ἠμάλθυνε καὶ ἀσπαλιῆ’ ἀκάχησεν.ἤδη δʼ ἐν κύρτοισι παλιμπλεκέεσσιν ἁλόνταἄλλος ὑπεξέκλεψε καὶ ἐξείρυσσεν ὀλέθρου·εὖτε γὰρ ἐς κύρτοιο πέσῃ λόχον αἰόλος ἰχθύς,αὐτίκʼ ἐπεφράσθη τε καὶ ἐκδῦναι κακότητος πειρᾶται, τρέψας δὲ κάτω κεφαλήν τε καὶ ὄσσεἔμπαλιν εἰς οὐρὴν ἀνανήχεται ἕρκος ἀμείβων·ταρβεῖ γὰρ σχοίνους ταναηκέας, αἳ πυλεῶνιἀμφιπεριφρίσσουσι καὶ οὐτάζουσιν ὀπωπὰςἀντίον ἐρχομένοιο, φυλακτήρεσσιν ὁμοῖαι. οἱ δέ μιν εἰσορόωντες ἀμήχανα δινεύονταἔκτοθεν ἀντιόωσιν ἀρηγόνες, οὐδʼ ἐλίποντοτειρόμενον· καί πού τις ἑὴν ὤρεξε διασχὼνοὐρὴν ἠΰτε χεῖρα λαβεῖν ἔντοσθεν ἑταίρῳ·αὐτὰρ ὀδὰξ μὲν ἔρεισεν , ὁ δʼ ἔσπασεν ἄϊδος ἔξω οὐρὴν ἡγήτειραν ὑπὸ στόμα δεσμὸν ἔχοντα.πολλάκι δὲ προβαλόντος ἑὴν ἔντοσθεν ἁλόντοςοὐρὴν ἄλλος ἔμαρψε καὶ ἐξείρυσσε θύραζεἑσπόμενον· τοιοῖσδε νοήμασι πότμον ἄλυξαν.ὡς δʼ ὅτε παιπαλόεσσαν ἀναστείχωσι κολώνην φῶτες ὑπὸ σκιερῆς νυκτὸς κνέφας, ἡνίκα μήνηκέκρυπται, νεφέων δὲ κελαινιόωσι καλύπτραι,οἱ δʼ ὄρφνῃ μογέουσι καὶ ἀτρίπτοισι κελεύθοιςπλαζόμενοι, χεῖράς τε μετʼ ἀλλήλοισιν ἔχουσιν,ἑλκόμενοί θʼ ἕλκουσι, πόνων ἐπίκουρον ἀμοιβήν· ὣς οἵ γʼ ἀλλήλοισιν ἀμοιβαίῃ φιλότητιἀλκτῆρες γεγάασι· τὸ δέ σφισι μήσατʼ ὄλεθρονδειλαίοις, ὀλοοῦ δὲ καὶ ἀλγινόεντος ἔρωτοςἠντίασαν, βλαφθέντες ἐπιφροσύναις ἁλιήων.τέσσαρες ἐμβεβάασι θοὸν σκάφος ἀγρευτῆρες, τῶν ἤτοι δοιοὶ μὲν ἐπηρέτμοισι πόνοισιμέμβλονται, τρίτατος δὲ δολόφρονα μῆτιν ὑφαίνει.θῆλυν ἀναψάμενος σύρει σκάρον ἀκροτάτοιοχείλεος ἐν δίνῃσι λινοζεύκτῳ ὑπὸ δεσμῷ·ζωὴν μὲν κέρδιστον ἀνελκέμεν· ἢν δὲ θάνῃσι, δελφῖνος μολίβοιο μετὰ στόμα δέξατο τέχνην.μηρίνθου δʼ ἑτέρωθεν ἐλήλαται ἄλλος ὄπισθενδινωτὸς μολίβοιο βαρὺς κύβος ἅμματος ἄκρου·καί ῥʼ ἡ μὲν ζωῇ ἐναλίγκιος ἐν ῥοθίοισινἑλκομένη θήλεια τιταίνεται ἐξ ἁλιῆος. τέτρατος αὖ κύρτοιο βαθὺν δόλον ἀντίον ἕλκειἐγγύθεν· οἱ δʼ ὁρόωντες ἀολλέες ἰθὺς ἴενταικραιπνὸν ἐπειγόμενοι βαλιοὶ σκάροι, ὄφρα ῥύωνταιἑλκομένην, ἀπάτην δὲ περιπροθέουσιν ἁπάντῃ,οἴστρῳ θηλυμανεῖ βεβιημένοι· οἱ δʼ ἐλάτῃσι νῆα κατασπέρχουσιν ὅσον σθένος· οἱ δʼ ἐφέπονταιἐσσυμένως· τάχα δέ σφι πανύστατος ἔπλετʼ ἀρωγή.εὖτε γὰρ ἀγρομένους τε καὶ ἄσχετα μαιμώονταςθηλείης ἐπὶ λύσσαν ἴδῃ νόος ἀσπαλιῆος,ἐν κύρτῳ κατέθηκεν ὁμοῦ λίνον ἠδὲ μόλιβδον, ὃς σκάρον ἐμβαρύθων εἴσω σπάσεν· οἱ δʼ ἄρʼ ὁμαρτῆ,ὡς ἴδον, ὡς ἐκέχυντο παραφθαδόν, Ἄϊδος ἕρκοςπλεκτὸν ἐπισπεύδοντες, ἐπειγομένοις δὲ λόχοισιστείνονται προβολαί τε λύγων καὶ χάσμα πυλάωνἀργαλέον· τοῖοι γὰρ ἐπισπέρχουσι μύωπες. ὡς δὲ ποδωκείης μεμελημένοι ἄνδρες ἀέθλων,στάθμης ὁρμηθέντες ἀπόσσυτοι, ὠκέα γυῖαπροπροτιταινόμενοι, δολιχὸν τέλος ἐγκονέουσινἐξανύσαι· πᾶσιν δὲ πόθος νύσσῃ τε πελάσσαι νίκης τε γλυκύδωρον ἑλεῖν κράτος ἔς τε θύρετρα ἀΐξαι καὶ κάρτος ἀέθλιον ἀμφιβαλέσθαι·τόσσος ἔρως καὶ τοῖσιν ἐς Ἄϊδος ἡγεμονεύειἐσθορέειν κευθμῶνας ἀνοστήτοιο λόχοιο.κύντατα δʼ ἐς φιλότητα καὶ ὕστατον οἶστρον ἔχοντεςαὐτόμολοι πιμπλᾶσιν ἐφίμερον ἀνδράσιν ἄγρην.ἄλλοι δʼ αὖ θήλειαν ἔσω κύρτοιο κελαινοῦζωὴν ἐγκαθιέντες ὑπὸ σπιλάδεσσι τίθενταικείναις, ᾗσι μέλει γλαγόεις σκάρος· οἱ δʼ ὑπʼ ἔρωτοςαὔρῃ θελγόμενοι φιλοτησίῃ ἀμφαγέρονται,ἀμφί τε λιχμάζουσι καὶ ἐξερέουσιν ἁπάντῃ μαιόμενοι κύρτοιο κατήλυσιν· αἶψα δʼ ἵκοντοεἰσίθμην εὐρεῖαν ἀνέκβατον ἕρκος ἔχουσαν,ἐς δʼ ἔπεσον ἅμα πάντες ὁμιλαδόν, οὐδέ τι μῆχοςἐκδῦναι, στυγερὴν δὲ πόθων εὕροντο τελευτήν.ὡς δέ τις οἰωνοῖσι μόρον δολόεντα φυτεύων θήλειαν θάμνοισι κατακρύπτει λασίοισινὄρνιν, ὁμογλώσσοιο συνέμπορον ἠθάδα θήρης·ἡ δὲ λίγα κλάζει ξουθὸν μέλος, οἱ δʼ ἀΐοντεςπάντες ἐπισπέρχουσι, καὶ ἐς βρόχον αὐτοὶ ἵενται,θηλυτέρης ἐνοπῇσι παραπλαγχθέντες ἰωῆς· τοῖς κεῖνοι κύρτοιο πέσον λαγόνεσσιν ὁμοῖοι.τοίην δʼ αὖ κεφάλοισιν ἔρως περιβάλλεται ἄτην·καὶ γὰρ τοὺς θήλεια παρήπαφεν ἐν ῥοθίοισινἑλκομένη· θαλερὴ δὲ πέλοι λιπόωσά τε γυῖα·ὧδε γὰρ εἰσορόωντες ἀπείρονες ἀμφαγέρονται· κάλλεϊ δʼ ἐκπάγλως βεβιημένοι οὐκ ἐθέλουσιλείπεσθαι, πάντῃ δὲ πόθων ἴϋγγες ἄγουσιθαλπομένους, εἰ καί σφιν ἀνάρσιον ἡγεμονεύοιςχέρσον ὑπεξερύων θῆλυν δόλον· οἱ δʼ ἐφέπονταιἀθρόοι, οὔτε δόλων μεμνημένοι οὔθʼ ἁλιήων· ἀλλʼ ὥστʼ ἠΐθεοι περικαλλέος ὄμμα γυναικὸςφρασσάμενοι πρῶτον μὲν ἀποσταδὸν αὐγάζονται,εἶδος ἀγαιόμενοι πολυήρατον, ἄγχι δʼ ἔπειταἤλυθον, ἐκ δʼ ἐλάθοντο καὶ οὐκέτι κεῖνα κέλευθαἔρχονται τὰ πάροιθεν, ἐφεσπόμενοι δὲ γάνυνται θελγόμενοι λιαρῇσιν ὑπὸ ῥιπῇς Ἀφροδίτης·ὣς κείνων οἰστρηδὸν ἐπόψεαι ὑγρὸν ὅμιλονεἰλομένων· τάχα δέ σφιν ἀπεχθέες ἦλθον ἔρωτες·αἶψα γὰρ ἀμφίβληστρον ἀνὴρ εὐεργὲς ἀείραςκόλπον ἐπιπροέηκε καὶ ἄσπετον ἔσπασε θήρην, ῥηϊδίως ἁψῖσι περίσχετον ἀμφικαλύψας.σηπίαι αὖ δυσέρωτες ἐπὶ πλέον ἔδραμον ἄτης·οὐ γὰρ τοῖς οὐ κύρτον ὀλέθριον οὔτε λίνοιοἀμφιβολὰς ἐφέηκαν ἁλίστονοι ἀγρευτῆρες,ἀλλʼ αὔτως ἐρύουσιν ἀναψάμενοι μίαν οἴην ἐν ῥοθίοις· αἱ δʼ εὖτʼ ἂν ἀπόπροθεν ἀθρήσωσιν,αἶψα μάλʼ ἀντιόωσι, περιπλέγδην δʼ ἐνέχονταιἐμφύμεναι σπείρῃσιν, ἅτε ξείνηθεν ἰδοῦσαιπαρθενικαὶ δηναιὸν ἀδελφεὸν ἢ γενετῆραἤπιον ἐν μεγάροισιν ἀπήμονα νοστήσαντα· ἠὲ νέον ζεύγλῃσιν ὑπʼ εὐναίης Ἀφροδίτηςκούρη ληϊσθεῖσα γάμων εὐαγρέϊ δεσμῷνυμφίον ἀμφέπλεξεν, ἐπʼ αὐχένι πάννυχα δεσμὰἀργεννοῖς ἑκάτερθε βραχίοσι γυρώσασα·ὣς τότε κερδαλέαι περὶ σηπίαι εἱλίσσονται ἀλλήλαις· οὐδέ σφι μεθίεται ἔργον ἔρωτος,εἰσόκεν ἐξερύσωσιν ἐπὶ σκάφος ἀσπαλιῆες·αἱ δʼ ἔτι συμπεφύασι, πόθῳ δʼ ἅμα πότμον ἕλοντο.τὰς μὲν καὶ κύρτοισι παρήπαφον εἴαρος ὥρῃ·κύρτους γάρ σκιάσαντες ὑπὸ πτόρθοισι μυρίκης ἢ κομάρου πετάλοισι τεθηλόσιν ἠὲ καὶ ἄλλῃλάχνῃ, ἐπʼ ἠϊόνεσσι πολυψαμάθοισιν ἔθηκαν·αἱ δʼ ἅμα μὲν γενεῆς κεχρημέναι ἠδὲ καὶ εὐνῆςκύρτον ἔσω σπεύδουσι καὶ ἥμεναι ἐν πετάλοισιναὐτοῦ μέν παύσαντο πόθου, παύσαντο δὲ δειλῆς ζωῆς, ἀγρευτῆρσιν ἀνελκόμεναι πινυτοῖσιν.ἔξοχα δʼ ἐκ πάντων νεπόδων ἀλγεινὸν ἔρωτακόσσυφος ἀθλεύει, κίχλῃς δʼ ἐπιδαίεται ἦτορ,οἴστρῳ τε ζήλῳ τε, βαρύφρονι δαίμονι, θύων.κοσσύφῳ οὔτʼ εὐνὴ μία σύννομος, οὐ δάμαρ οἴη, οὐ θάλαμος, πολλαὶ δʼ ἄλοχοι, πολλαὶ δὲ χαράδραικεκριμέναι κεύθουσιν ἐφέστια λέκτρα γυναικῶν·τῇσιν ἀεὶ πᾶν ἦμαρ ὑπὸ γλαφυροῖσι μυχοῖσικίχλαι ναιετάουσιν, ἀλίγκιαι ἀρτιγάμοισινύμφαις, ἃς οὐκ ἄν τις ἴδοι θαλάμοιο πάροιθεν ἐρχομένας· ἐν δέ σφι γαμήλιος αἴθεται αἰδώς·ὣς αἵ γʼ ἐνδόμυχοι θαλάμων ἔντοσθεν ἑκάστηαἰεὶ δηθύνουσιν, ὅπῃ πόσις αὐτὸς ἀνώγει.κόσσυφος αὖ πέτρῃσι παρήμενος οὔποτε λείπει,αἰὲν ἔχων φυλακὴν λεχέων ὕπερ, οὐδέ ποτʼ ἄλλῃ τέτραπται, πᾶν δʼ ἦμαρ ἑλίσσεται, ἄλλοτε δʼ ἄλλουςπαπταίνει θαλάμους καί οἱ νόος οὔτʼ ἐπὶ φορβὴνστέλλεται οὔτε τινʼ ἄλλον ἔχει πόνον, ἀλλʼ ἐπὶ νύμφαιςμοχθίζει δύσζηλος ἀειφρούροισι πόνοισι·νυκτὶ δέ οἱ βρώμης τε μέλει καὶ παύεται ἔργων τυτθὸν ὅσον φυλακῆς ἀζηχέος· ἀλλʼ ὅτε κίχλαιὃν τόκον ὠδίνωσιν, ὃ δʼ ἄσχετα τῆμος ἀΐσσειἀμφιπεριτρομέων, ἐπὶ δʼ ἔρχεται ἄλλοτε ἄλληνεἰς ἄλοχον, μέγα δή τι περιτρομέοντι ἐοικὼςὠδίνων. οἷον δὲ μετὰ φρεσὶν ἄχθος ἀλύει μήτηρ, τηλυγέτοιο θοὴν ὠδῖνα θυγατρὸςπρωτολεχοῦς φρίσσουσα· τὸ γὰρ μέγα δεῖμα γυναικῶν·αὐτὴν δʼ οὔτι χέρειον ἱκάνεται Εἰλειθυίηςκῦμα πόνων, πάντῃ δὲ διὲκ θαλάμων δεδόνηταιεὐχομένη, στενάχουσα, μετήορον ἦτορ ἔχουσα, εἰσόκε λυσιπόνοιο βοῆς ἔντοσθεν ἀκούσῃ·ὣς ὁ περιτρομέων ἀλόχοις μέγα δαίεται ἦτορ.τοῖόν που λεχέων ἀΐω νόμον ἐντύνεσθαιἈσσυρίους, οἳ Τίγριν ὑπέρ πόρον ἄστε’ ἔχουσι,Βάκτρων τʼ ἐνναετῆρας, ἑκηβόλον ἔθνος ὀϊστῶν· καὶ γὰρ τοῖς πλέονές τε γαμήλια λέκτρα γυναῖκεςκεκριμέναι μεθέπουσι καὶ εὐνάζονται ἅπασαινύκτας ἀμειβόμεναι· μετὰ δέ σφισι κέντρον ὀπηδεῖζήλου ἀνιαροῖο, περὶ ζήλῳ δʼ ὀλέκονται,αἰὲν ἐπʼ ἀλλήλοισι βαρὺν θήγοντες ἄρηα.ὣς οὐδὲν ζήλοιο κακώτερον ἀνδράσιν ἄλγοςἐντρέφεται, πολλοὺς δὲ γόους, πολλὰς δὲ τίθησινοἰμωγάς· λύσσης γὰρ ἀναιδέος ἐστὶν ἑταῖρος·λύσσῃ δʼ ἀσπασίως ἐπιμίσγεται, ἐς δὲ βαρεῖανἄτην ἐξεχόρευσε, τέλος δέ οἱ ἔπλετʼ ὄλεθρος. ὃς καὶ τὸν δύστηνον ὑπήγαγε κόσσυφον ἄτῃδμηθῆναι, χαλεπῆς δὲ γάμων ἤντησεν ἀμοιβῆς.εὖτε γὰρ ἀθρήσῃ σπιλάδων ἔπι δινεύονταἰχθὺν ἀσπαλιεύς, ἀλόχοις πέρι μόχθον ἔχοντα,ἀγκίστρῳ κρατερῷ περιβάλλεται ὅττι τάχιστα καρῖδα ζώουσαν, ἐπʼ ἀγκίστροιο δʼ ὕπερθεβριθὺς ἀνήρτηται μολίβου κύβος· αὐτὰρ ὁ λάθρῃπρὸς πέτραις ἀφέηκε βαρὺν δόλον, ἐγγύθι δʼ αὐτῶνδινεύει θαλάμων· ὁ δʼ ἐσέδρακεν, αἶψα δʼ ὀρινθεὶςὡρμήθη, καρῖδα δόμων ἔντοσθεν ἱκάνειν ἐλπόμενος λεχέεσσιν ἀνάρσιον ἠδʼ ἀλόχοισιν·αἶψα δʼ ἐπιθύσας ὁ μὲν ἔλπεται ἐν γενύεσσιτίνυσθαι καρῖδος ἐπήλυσιν, οὐδʼ ἐνόησενὃν μόρον ἀμφιχανών· ἁλιεὺς δέ μιν αἶψα δοκεύσαςχαλκείαις ξυνέπειρεν ἀνακρούων γενύεσσιν εἴρυσέ τʼ ἀσχαλόωντα καὶ ὕστατον ἀσπαίροντα,καί πού μιν τοίοισιν ἐνίπαπε κερτομίοισι·νῦν δή, νῦν ἀλόχους τε περιφρούρευε φυλάσσων,ὦ τάλαν, ἐν θαλάμοις τε μένων ἐπιτέρπεο νύμφαις·οὐ γάρ τοι μία Κύπρις ἐφήνδανεν οὐδὲ μίʼ εὐνή, ἀλλὰ μάλʼ ἐν τόσσῃσιν ἀγάλλεο μοῦνος ἀκοίτηςεὐναῖς· ἀλλʼ ἴθι δεῦρο, γάμος δέ τοί ἐστιν ἑτοῖμος,νυμφίε, χερσαίοιο πυρὸς λευκάμπυκος αὐγή.τοιάδε που νείκεσσε καὶ οὐκ ἀΐοντι πιφαύσκων.κίχλαι δʼ, εὖτε θάνῃ φρουρὸς πόσις, ἐκτὸς ἰοῦσαι πλάζονται θαλάμων, ξυνὸν δʼ ἕλον ἀνέρι πότμον.καὶ μὴν δὴ φιλότητι καὶ ἀλλήλων ἐπαρωγῇὄλλυνται γαλεοί τε κύνες καὶ φῦλα κελαινῶνκεντροφόρων· λευκὸς μὲν ἐπʼ ἀγκίστρῳ πεπέδηταιἰχθύς, ἀσπαλιεὺς δὲ κιών, ὅθι πηλὸς ἀϊδνὴς ἐμβύθιος δολιχῇσιν ὑφίζεται ὀργυιῇσιν,ἄγκιστρον καθέηκε, θοῶς δέ τις ἔσπασεν ἄτηνἀντιάσας· ὁ μὲν αὐτίκʼ ἀνέλκεται, οἱ δέ μιν ἄλλοιφρασσάμενοι μάλα πάντες ἀολλέες ἐγγὺς ἕπονται,ὄφρʼ αὐτὴν ἐπὶ νῆα καὶ ἀγρευτῆρας ἵκωνται. δὴ τότε τοὺς μὲν ἕλοις ὑποχῆς περιηγέϊ κύκλῳ,τοὺς δὲ σιδηρείοισι καταΐγδην στυφελίζωναἰχμαῖς τριγλώχισι καὶ ἀλλοίοισι δόλοισιν·οὐ γὰρ πρὶν φεύγουσιν ἀπότροποι, εἰσόχʼ ἑταῖρονἑλκόμενον λεύσσωσιν, ὁμοῦ δʼ ἐθέλουσιν ὀλέσθαι. οἷον δʼ ἀρτιφάτου παιδὸς νέκυν ἐκ μεγάροιοτύμβον ἐς ἀμφίκλαυτον ἑοὶ στέλλουσι τοκῆεςτηλυγέτου, τῷ πολλὰ μάτην περιμοχθήσωσι·δρυπτόμενοι δʼ ὀδύνῃσι τέκος περικωκύοντεςἠρίῳ ἐμπεφύασι καὶ οὐκ ἐθέλουσι μέλαθρα νοστῆσαι, ξυνῇ δὲ θανεῖν δυσπενθέϊ νεκρῷ·ὣς οἵ γʼ οὐκ ἐθέλουσιν ἀνελκομένοιο λιπέσθαι,εἰσόκεν αὐτὸν ὄλεθρον ὑπʼ ἀγρευτῆρσιν ὄλωνται.ἄλλους δὲ ξεῖνός τε καὶ οὐκ ἐνδήμιος ἅλμηςεἷλεν ἔρως, χερσαῖον ἐπʼ ἰχθύσιν οἶστρον ἐγείρων ἔξαλον· ἀλλοδαπῆς φιλίης βέλος οἷον ἱκάνειπουλύποδας σαργῶν τε γένος πέτρῃσιν ἑταῖρον.ἤτοι πουλύποδες μὲν Ἀθηναίης φιλέουσινἔρνεα καὶ θαλλοῖσιν ἐπὶ γλαυκοῖσιν ἔρωταἔσπασαν· ἦ μέγα θαῦμα πόθῳ φρένα δενδρήεντι ἕλκεσθαι λιπαροῦ τε φυτοῦ πτόρθοισι γάνυσθαι.ἔνθα γὰρ ἀγλαόκαρπος ἁλὸς σχεδόν ἐστιν ἐλαίη,γείτοσιν ἐν γουνοῖσιν ἐπακταίη τεθαλυῖα,κεῖθι δὲ πουλύποδος νόος ἕλκεται, ἠΰτʼ ἐπʼ ἴχνοςΚνωσίου εὐρίνοιο κυνὸς μένος, ὅστʼ ἐν ὄρεσσι θηρὸς ἀνιχνεύει σκολιὴν βάσιν ἐξερεείνωνῥινὸς ὑπʼ ἀγγελίῃ νημερτέϊ καί τέ μιν ὦκαμάρψε καὶ οὐκ ἐμάτησεν ἑὸν δʼ ἐπέλασσεν ἄνακτα·ὥς καὶ τηλεθόωσαν ἄφαρ μάθεν ἐγγὺς ἐλαίηνπούλυπος, ἐκδύνει δὲ βυθῶν καὶ γαῖαν ἀνέρπει καγχαλόων, πρέμνοισι δʼ Ἀθηναίης ἐπέλασσεν·ἔνθʼ ἤτοι πρῶτον μὲν ἀγαλλόμενος περὶ ῥίζηςπυθμένας εἰλεῖται στρωφώμενος, ἠΰτε κοῦρος,ὅστε νέον προμολοῦσαν ἑὴν τροφὸν ἀμφαγαπάζει,ἀμφὶ δέ οἱ πλέκεται, κόλποις δʼ ἐπὶ χεῖρας ἀείρει, ἱμείρων δειρήν τε καὶ αὐχένα πηχύνασθαι·ὣς ὁ περὶ πρέμνοισιν ἑλίσσεται ἔρνεϊ χαίρων.ἔνθεν ἔπειτʼ ἄκρῃσιν ἐρειδόμενος κοτύλῃσινὑψόσʼ ἀνερπύζει λελιημένος, ἀμφὶ δὲ χαίταςπτύσσεται, ἄλλοτε ἄλλον ἔχων κλάδον, οἷά τις ἀνὴρ νοστήσας ξείνηθεν ἑοὺς ἀσπάζεθʼ ἑταίρουςἀθρόον ἀντιόωντας ἑλισσόμενος περὶ δειρήν·ἢ ὥστε βλωθρῇσιν ἑλίσσεται ἀμφʼ ἐλάτῃσινὑγρὸς ἕλιξ κισσοῖο, τιταινόμενος δʼ ἀπὸ ῥίζηςἑρπύζει, πάντῃ δὲ περιρρέει ἀκρεμόνεσσιν· ὣς ὅ γε γηθόσυνος λιπαροὺς περιβάλλετʼ ἐλαίηςὄρπηκας, κυνέοντι πανείκελος· ἀλλʼ ὅτʼ ἔρωτοςλωφήσῃ, πάλιν αὖτις ἁλὸς μετὰ κόλπον ἀφέρπει,πλησάμενος φιλότητος ἐλαιηροῦ τε πόθοιο.τοῦ δή μιν καὶ ἔρωτος ἕλεν δόλος, ὡς ἐδάησαν ἰχθυβόλοι· θαλλοὺς γὰρ ὁμοῦ δήσαντες ἐλαίηςὅττι μάλʼ εὐφυέας μόλιβον μέσον ἐγκατέθηκαν,ἐκ δʼ ἀκάτου σύρουσιν· ὁ δʼ οὐκ ἀμέλησε νοήσαςπούλυπος ἀλλʼ ἤϊξε καὶ ἀμφέπλεξεν ἑταίρουςπτόρθους· οὐδʼ ἔτʼ ἔπειτα καὶ ἑλκόμενός περ ἐς ἄγρην δεσμὰ πόθων ἀνίησιν, ἕως ἔντοσθε γένηταινηός· ὁ δʼ οὐκ ἤχθηρε καὶ ὀλλύμενός περ ἐλαίην.σαργοὶ δʼ αἰγείοισι πόθοις ἐπὶ θυμὸν ἔχουσιν,αἰγῶν δʼ ἱμείρουσιν, ὀρειαύλοις δὲ βοτοῖσινἐκπάγλως χαίρουσι καὶ εἰνάλιοί περ ἐόντες. ἦ σέβας οὐκ ἐπίελπτον, ὁμόφρονα φῦλα τεκέσθαιἀλλήλοις ὀρέων τε πάγους χαροπήν τε θάλασσαν.εὖτε γὰρ αἰγονομῆες ἐπὶ ῥηγμῖνος ἄγωσιμηκάδας, ἐν δίνῃσι λοεσσομένας ἁλίῃσινἐνδίους, ὅτε θερμὸς Ὀλύμπιος ἵσταται ἀστήρ, οἳ δὲ τότε βληχήν τε παρακταίην ἀΐοντεςαὐδήν τʼ αἰπολίων βαρυηχέα πάντες ὁμαρτῇκαὶ νωθεῖς περ ἐόντες ἐπειγόμενοι φορέονταισαργοὶ καὶ θρώσκουσιν ἐπʼ ἀνδήροισι θαλάσσης,γηθόσυνοι, κεραὸν δὲ περισαίνουσιν ὅμιλον ἀμφί τε λιχμάζουσι καὶ ἀθρόοι ἀμφιχέονται,πυκνὰ κατασκαίροντες· ἔχει δʼ ἄρα θαῦμα νομῆαςπρωτοδαεῖς· αἶγες δὲ φίλον χορὸν οὐκ ἀέκουσαιδέχνυνται· τοὺς δʼ οὔτις ἔχει κόρος εὐφροσυνάων.οὐ τόσον ἐν σταθμοῖσι κατηρεφέεσσι νομήων μητέρας ἐκ βοτάνης ἔριφοι περικαγχαλόωντεςπολλῇ γηθοσύνῃ τε φιλοφροσύνῃ τε δέχονται,ἦμος ἅπας περὶ χῶρος ἀγαλλομένῃσιν ἰωῇςνηπιάχων κέκληγε, νόος δʼ ἐγέλασσε βοτήρων,ὣς κεῖνοι κεραῇσι περισπέρχουσʼ ἀγέλῃσιν. εὖτʼ ἂν δʼ εἰναλίων ἄδδην ἴσχωσι λοετρῶν,αἱ δὲ πάλιν στείχωσιν ἐς αὔλια, δὴ τότε σαργοὶἀχνύμενοι μάλα πάντες ἀολλέες ἐγγὺς ἕπονται,κύματος ἀκροτάτοιο γέλως ὅθι χέρσον ἀμείβει.ὡς δʼ ὅτε τηλύγετον μήτηρ γόνον ἢ καὶ ἀκοίτην εὐνέτις ἀλλοδαπὴν τηλέχθονα γαῖαν ἰόνταἀχνυμένη στέλλῃσι, νόος δέ οἱ ἔνδον ἀλύει,ὅσση οἱ μεσσηγὺς ἁλὸς χύσις, ὅσσα τε κύκλαμηνῶν· ἀκροτάτοισι δʼ ἐπεμβαίνουσα θαλάσσηςκύμασι δακρυόεσσαν ὑπὸ στόμα γῆρυν ἵησι, σπεύδειν λισσομένη καί μιν πόδες οὐκέτʼ ὀπίσσωἱεμένην φορέουσιν, ἔχει δʼ ἐπὶ πόντον ὀπωπάς·ὣς κείνους καί κέν τις ὑπʼ ὄμμασι δάκρυα φαίηστάζειν οἰωθέντας ἐλαυνομένων πάλιν αἰγῶν.σαργὲ τάλαν· τάχα γάρ σε κακὸν πόθον αἰπολίοισι φημὶ συνοίσεσθαι· τοῖος νόος ἀσπαλιήωνεἰς ἀπάτην καὶ κῆρα τεοὺς ἔτρεψεν ἔρωτας.πέτρας μὲν κείνας τεκμαίρεται ἐγγύθι γαίηςπρῶτον ἀνὴρ διδύμοισιν ἀνισταμένας κροτάφοισινἐγγύθεν, αἳ στεινωπὸν ἁλὸς διὰ χῶρον ἔχουσιν, αἰθέρος ἀκτίνεσσι διαυγέας, αἷς ἔνι σαργοὶπολλοὶ ναιετάουσιν, ὁμόκτιτον αὖλιν ἔχοντες·ἔξοχα γὰρ πυρσοῖσιν ἐπʼ ἠελίοιο γάνυνται.ἐνθάδʼ ἀνὴρ μελέεσσιν ἐφεσσάμενος δέρος αἰγός,δοιὰ κέρα κροτάφοισι περὶ σφετέροισιν ἀνάψας, στέλλεται ὁρμαίνων νόμιον δόλον, ἐς δʼ ἅλα βάλλεικρείασιν αἰγείοισιν ὁμοῦ κνίσσῃ τε λιπήναςἄλφιτα· τοὺς δʼ ὀδμή τε φίλη δολόεσσά τʼ ἐσωπὴφορβή τʼ εὐδώρητος ἐφέλκεται, οὐδέ τινʼ ἄτηνἐν φρεσὶν ὁρμαίνουσιν, ἀγαλλόμενοι δὲ μένουσιν αἰγὶ περισαίνοντες ἐοικότα δήϊον ἄνδρα·δύσμοροι, ὡς ὀλοοῖο τόχʼ ἀντιόωσιν ἑταίρου,οὐ φρεσὶν αἰγείῃσιν ἀρηρότος· αὐτίκα γάρ σφινῥάβδον τε κραναὴν ὁπλίζεται ἠδὲ λίνοιοὁρμιὴν πολιοῖο, βάλεν δʼ ὑπὲρ ἀγκίστροιο χηλῆς αἰγείης κρέας ἔμφυτον· οἱ μὲν ἐδωδὴνἐσσυμένως ἥρπαξαν, ὁ δʼ ἔσπασε χειρὶ παχείῃαὖ ἐρύων· εἰ γάρ τις ὀΐσεται ἔργα δόλοιο,οὐκ ἂν ἔτʼ ἐμπελάσειε καὶ εἰ λασιότριχας αὐτὰςαἶγας ἄγοι, φεύγουσι δʼ ἀποστύξαντες ὁμαρτῇ καὶ μορφὴν καὶ δαῖτα καὶ αὐτῆς ἔνδια πέτρης·εἰ δὲ λάθοι καὶ κραιπνὸν ἔχοι πόνον, οὔ κέ τις ἄγρηςλειφθείη, πάντας δὲ δαμάσσεται αἰγὸς ὀπωπή.ἄλλος δʼ αὖ σαργοῖσι μέλει πόθος εἴαρος ὥρῃἀλλήλων, εὐνῆς δὲ γάμων πέρι δηριόωνται· πολλαῖς δʼ εἷς ἀλόχοις πέρι μάρναται· ὃς δέ κεν ἀλκῇνικήσῃ, πάσῃσιν ἐπάρκιος ἔπλετʼ ἀκοίτης,πέτρας δʼ εἰσελάει θῆλυν στόλον· ἔνθʼ ἁλιῆεςκύρτον ἐτεχνήσαντο βαθύν, περιηγέα πάντῃ·τὸν δὲ φυτῶν λάχνῃσι περὶ στόμα πάντα πύκασσαν, μύρτων ἢ δάφνης εὐώδεος ἠέ τευ ἄλλουπτόρθοισιν θαλεροῖσιν ἐπισταμένως σκιάσαντες.τοὺς δʼ οἶστρος ποτὶ μῶλον ἐπώρορεν εὐνητῆραςμάρνασθαι, πολλὴ δὲ γαμήλιος ἵστατʼ Ἐνυώ.ἀλλʼ ὅτʼ ἀριστεύσας τις ἕλῃ κράτος, αὐτίκα πέτρην παπταίνει γλαφυρήν, ἀλόχοις δόμον, ἐς δʼ ἴδε κύρτονκείμενον, εὐφύλλοισιν ἐπηρεφὲ ἀκρεμόνεσσιν,ἔνθʼ ἐλάει νυμφεῖον ἑὸν χορόν· αἱ μὲν ἔπειτακύρτον ἔσω δύνουσιν, ὁ δʼ ἔκτοθι πάντας ἐρύκειἄρσενας, οὐδέ τινʼ ἄλλον ἐᾷ νύμφῃσι πελάσσαι. ἀλλʼ ὅταν ἐμπλήσῃ πλεκτὸν δόλον, ὕστατος αὐτὸςἐς θάλαμον προὔτυψεν, ἀνέκβατον Ἄϊδος εὐνήν.ὡς δʼ ὅτε μηλονόμος τις ἀνὴρ βοτάνηθεν ἐλαύνωνεἰροπόκους ἀγέλας ἀνάγει πάλιν, ἐν δὲ θυρέτροιςἱστάμενος σταθμοῖο νόῳ πεμπάζεται οἰῶν πληθὺν εὖ διέπων, εἴ οἱ σόα πάντα πέλονται,πώεσι δʼ εἰλομένοισι περιπλήθουσα μὲν αὐλὴστείνεται, ὑστάτιος δὲ μετά σφισιν ἔσσυτο ποιμήν·ὣς αἱ μὲν προπάροιθεν ἔσω κοίλοιο μυχοῖοθηλύτεραι κατέδυσαν, ὁ δʼ ὕστερος ἔνθορʼ ἀκοίτης, δειλαίῃς ἅμα δειλὸς ἐπισπεύδων ἀλόχοισι.τοῖα μὲν ἐν νεπόδεσσιν ἔρως ἐστήσατʼ ἄεθλα,τοίαις δʼ ἐξαπάτῃσιν ἐρωμανέεσσιν ὄλοντο.Ἵππουροι δʼ ὅτε κέν τι μετʼ οἴδμασιν ἀθρήσωσιπλαζόμενον, τῷ πάντες ἀολλέες ἐγγὺς ἕπονται· ἔξοχα δʼ, ὁππότε νῆα διαραισθεῖσαν ἀέλλαις,αἰνὰ Ποσειδάωνος ἀμειλίκτοιο τυχοῦσαν,δασσάμενον μέγα κῦμα διακριδὸν ἄλλοθεν ἄλλαδοῦρα φέρῃ λώβῃσι πολυσχιδέεσσι λυθέντα.τῆμος δʼ ἱππούρων ἀγέλαι πινάκεσσι θεούσαις ἑσπόμεναι μεθέπουσιν· ὁ δʼ ἐγκύρσας ἁλιήωνπολλὴν ῥηϊδίως ἄγρην ἕλεν ἠδʼ ἀμέγαρτον.ἀλλὰ τὸ μὲν ναύτῃσιν ἀλεξήσειε Κρονίωνἐμβύθιος, νῆες δὲ διὰ πλατὺ κῦμα θέοιεναὔραις εὐκήλοισιν ἀπήμονες ἠδʼ ἀτίνακτοι, φόρτον ἀμοιβαίοισι μετερχόμεναι καμάτοισιν,ἱππούροις δʼ ἀλλοῖα νοήματα τεχνήσασθαιἐστίν, ἀπημοσύνῃ δὲ νεῶν μεταβαινέμεν ἄγρην.Συμφερτοὺς δονάκων φακέλους ἅμα γυρώσαντεςδίναις ἐγκατέθηκαν, ἔνερθε δὲ λᾶαν ἔδησαν βριθὺν ὑφορμιστῆρα· τὰ μὲν μάλα πάντα καθʼ ὕδωρἀτρέμα δινεύουσι· φιλόσκια δʼ αὐτίκα φῦλαἱππούρων ἀγεληδὸν ἀγείρεται, ἀμφὶ δὲ νῶτατερπόμενοι δονάκεσσιν ἀνατρίβουσι μένοντες·τοῖς δὲ τότʼ ἀσπαλιῆες ἐπιπλώουσιν ἑτοίμην εἰς ἄγρην, ἄγκιστρα δʼ ὑπʼ εἴδασιν ὁπλίσσαντεςπέμπουσʼ, οἱ δʼ ἐρύουσιν ἅμα σπεύδοντες ὄλεθρον.ὡς δὲ κύνας βρώμῃσιν ἀνὴρ ἐπὶ μῶλον ὀρίνειδινεύων μέσσοισιν ἑλώρια, τοὶ δʼ ἐπὶ γαστρὶἔξοχα μαργαίνοντες ὑποφθαδὸν ἅρπαγι λύσσῃ ἀλλήλους προθέουσι καὶ ἐς χέρα παπταίνουσινἀνδρός, ὅπῃ ῥίψειεν, ἔρις δʼ ἀναφαίνετʼ ὀδόντων·ὣς οἵ γʼ ἀγκίστροισιν ἐπαΐσσουσιν ἑτοίμως.ῥηϊδίως δʼ ἀγρευτὸν ἐρύσσεαι ἄλλον ἐπʼ ἄλλῳκραιπνὸς ἐών· αὐτοὶ γὰρ ἐπισπεύδουσʼ ἁλιήων μᾶλλον, ὑπʼ ἀφραδίῃσιν ἑὸν μόρον ἐγκονέοντες.Τοίῃ ἐπιφροσύνῃ καὶ πομπίλον ἀγρώσσονται·καὶ γὰρ τοῖς ἴσον ἦτορ ἐπὶ σκιεροῖσι πόθοισι.Τευθίσι δʼ ἄτρακτόν τις ἀνὴρ ἐπιμηχανόῳτο,ἐντύνων κλωστῆρι πανείκελον· ἀμφὶ δʼ ἄρʼ αὐτῷ πυκνὰ καταζεύξειεν ἀνακλίνων γενύεσσινἄγκιστρʼ ἀλλήλοισι παρασχεδόν, οἷς ἔπι σῶμαποικίλον ἐμπείρειεν ἰουλίδος, ὕπτια χαλκοῦδήγματʼ ἐπικρύπτων, γλαυκοῖς δʼ ἐνὶ βένθεσι λίμνηςτοῖον ἀναψάμενος σύροι δόλον· ἡ δʼ ἐσιδοῦσα τευθὶς ἐφωρμήθη τε καὶ ἀμφιέπουσα πιέζειἰκμαλέοις θυσάνοις, ἐπάγη δʼ ἐνὶ χείλεσι χαλκοῦ·οὐδʼ ἔτι καὶ μεμαυῖα λιπεῖν δύνατʼ, ἀλλʼ ἀέκουσαἕλκεται, αὐτόπλεκτον ἑὸν δέμας ἀμφιβαλοῦσα.καὶ μέν τις λιμένεσσι παρʼ ἀκλύστοισι θαλάσσης ἄγρην ἐγχελύων τεχνήσατο κοῦρος ἀθύρων.ἔντερον οἰὸς ἑλὼν περιμήκετον ἧκε καθʼ ὕδωρἐκτάδιον, δολιχῇσιν ἀλίγκιον ὁρμιῇσιν·ἡ δʼ ἐσιδοῦσʼ ἐπόρουσε καὶ ἔσπασε· τὴν δὲ χανοῦσανἔγνω καὶ μήλειον ἄφαρ κύρτωσεν ἀϋτμῇ ἔγκατον ἐμπνείων· τὸ δʼ ἀνίσταται ἄσθματι λάβρῳοἰδαλέον, πλῆσεν δὲ τιταινόμενον στόμα δειλῆςἐγχέλυος· πνοιῇ δὲ περιστένεται μογέουσαἀνδρομέῃ, δέδεται δὲ καὶ ἱεμένη περ ἀλύξαι,εἰσόκεν οἰδαίνουσα καὶ ἄσχετον ἀσθμαίνουσα ὑψόσʼ ἀναπλώσῃ καὶ ὑπʼ ἀγρευτῆρι γένηται.ὡς δʼ ὅτε τις πλείου πειρώμενος ἀμφιφορῆοςαὐλὸν ἔχων ἤρεισεν ὑπὸ στόμα φυσητῆρα,ἄσθματι δʼ αὖ ἐρύει μέθυος ποτὸν ἔμπαλιν ἕλκωνχείεσιν ἀκροτάτοις, τὸ δʼ ἀνατρέχει ἀνδρὸς ἀϋτμῇ· ὣς αἵ γʼ ἐγχέλυες πνοιῆς ὕπο κυμαίνουσαιἕλκονται δολίοιο ποτὶ στόμα φυσητῆρος.ἔστι δέ τις νεπόδων δειλὸς καὶ ἄκικυς ὅμιλος,ἀβληχρῆς ἀφύης ἀδινὸν γένος, αἳ καλέονταιἐγγραύλεις· ἀγαθὴ δὲ βόσις πάντεσσιν ἔασιν ἰχθύσιν· αἰεὶ δέ σφιν ἐνὶ φρεσὶ φῦζα δέδηε,πάντα δʼ ὑποτρομέουσι, σὺν ἀλλήλαις δὲ χυθεῖσαισωρηδὸν μίμνουσι καὶ ἀθρόαι ἐμπεφύασιν,ἠΰτʼ ἀναγκαίοιο βίην δεσμοῖο φέρουσαι·οὐδέ κε μητίσαιο διάκρισιν εὐρέος ἐσμοῦ οὐδὲ λύσιν· τοῖον γὰρ ἐν ἀλλήλῃσιν ἔχονται.πολλάκι μὲν καὶ νῆες ἐν ἕρμασιν ἠΰτʼ ἔκελσανκείναις, πολλάκι δέ σφιν ἐνιπλήσσουσιν ἐρετμοῖςκληΐδων ἐλατῆρες, ἐνέσχετο δʼ ἱεμένη περκώπη, πετραίης ἅτε χοιράδος ἀντιτυχοῦσα· καί πού τις βουπλῆγα βαρύστομον ἰθὺς ἀείραςἐγγραύλεις ἐτίναξε καὶ οὐ διέκερσε σιδήρῳστῖφος ἅπαν, βαιὴν δʼ ἀγέλης ἀπεδάσσατο μοῖραν·καὶ τῆς μὲν κεφαλὴν πέλεκυς τάμε, τὴν δʼ ἐκόλουσενοὐρῆς, τὴν δʼ ἤμησε μέσην, τὴν δʼ εἷλεν ἅπασαν. οἰκτρὸν ἰδεῖν μογεροῖσιν ἐοικότα σώματα νεκροῖς.αἱ δʼ οὐδʼ ὣς ἐλάθοντο καὶ οὐκ ἀνέηκαν ἔχουσαιδεσμὸν ἑόν· τοῖός τις ἐπί σφισι γόμφος ἄρηρε.καί κέν τις παλάμῃσιν ἅτε ψαμάθοιο βαθείηςἀντιάσας κείνῃσιν ἐπʼ ἰχθύσιν ἀμήσαιτο. τὰς δʼ ὁπότε φράσσωνται ἐπί σφισι πεπτηυίαςἰχθυβόλοι, κοίλῃσι περιπτύσσουσι σαγήναιςἀσπασίως, πολλὴν δὲ ποτὶ ῥηγμῖνας ἄγουσινἄγρην νόσφι πόνοιο καὶ ἄγγεα πάντʼ ἀφύῃσινἔν τʼ ἀκάτους ἔπλησαν, ἐπʼ ἠϊόσι δὲ βαθείαις θημῶνας νήησαν, ἀπειρεσίην χύσιν ἄγρης.οἷον δʼ ἐργατίναι Δηοῦς πόνον ἐκτελέσαντες,πνοιῇς χερσαίοις τε διακρίναντες ἐρετμοῖςκαρπόν, ἐϋτροχάλοιο μέσον κατὰ χῶρον ἀλωῆςπολλὸν ἐνηήσαντο, περιπλήθουσα δὲ πάντῃ πυροδόκος στεφάνη λευκαίνεται ἔνδον ἀλωῆς·ὣς τότʼ ἀπειρεσίῃσι περιπληθὴς ἀφύῃσινὀφρὺς ἀγχιάλου λευκαίνεται αἰγιαλοῖο.φῦλα δὲ πηλαμύδων ἐκ μὲν γένος εἰσὶ θαλάσσηςΕὐξείνου, θύννης δὲ βαρύφρονος εἰλείθυιαι· κεῖναι γάρ, Μαιῶτις ὅπῃ ξυμβάλλεται ἅλμῃ,ἀγρόμεναι λιμναῖον ὑπὸ στόμα καὶ δονακῆαςὑδρηλοὺς ὠδῖνος ἐπαλγέος ἐμνήσαντο·καὶ τὰ μὲν ὅσσα κίχωσι μεταδρομάδην κατέδουσινὠά, τὰ δʼ ἐν δονάκεσσι καὶ ἐν σχοίνοισι μένοντα πηλαμύδων ἀγέλας ὥρῃ τέκεν· αἱ δʼ ὅτε κῦμαπρῶτον ἐπιψαίρωσι πόροιο τε πειρήσωνται,ξεῖνον ἁλὸς σπεύδουσι μετὰ πλόον, οὐδʼ ἐθέλουσιμίμνειν ἔνθʼ ἐγένοντο καὶ ἠβαιαί περ ἐοῦσαι.Θρηΐκιος δέ τίς ἐστιν ἁλὸς πόρος, ὅντε βάθιστον φασὶ Ποσειδάωνος ἐνὶ κλήροισι τετύχθαι·ἐκ τοῦ καί τε Μέλας κικλήσκεται, οὐδέ ἑ λάβροιλίην οὐδʼ ὑπέροπλοι ἐπιθρώσκουσιν ἀῆται·ἐν δʼ ἄρα οἱ κευθμῶνες ὑποβρύχιοι πεφύασικοῖλοι, πηλώεντες, ἀθέσφατοι, οἷς ἔνι πολλὰ τίκτεται, ἠβαιοῖσιν ὅσʼ ἰχθύσι δαῖτας ὀφέλλει.ἔνθα καὶ ἀρτιγόνοισι πέλει πρώτιστα κέλευθαπηλαμύδων ἑσμοῖσιν, ἐπεὶ περιώσιον ἄλλωνεἰναλίων φρίσσουσι δυσαέα χείματος ὁρμήν·χεῖμα δὲ πηλαμύδεσσιν ἀπαμβλύνει φάος ὄσσων. ἔνθα δʼ ἐν εὐρωποῖσιν ἁλὸς λαγόνεσσι πεσοῦσαιαὔτως δηθύνουσιν, ἀεξόμεναι δὲ μένουσιλαρὸν ἔαρ· τῇ δέ σφι καὶ ἵμερος ἄνεται εὐνῆς·πλησάμεναι δὲ τόκοιο παλίμποροι αὖτις ἵενταιπατρῷον μετὰ κῦμα, μόγον δʼ ἀπὸ γαστρὸς ἔθεντο. τὰς δʼ ἤτοι Μέλανος μὲν ὑπὲρ βαθὺ λαῖτμα πόροιοΘρήϊκες ἀγρώσσουσιν ἀπηνέϊ χείματος ὥρῃ,θήρην ἀργαλέην καὶ ἀτερπέα, δηϊοτῆτοςθεσμὸν ὑφʼ αἱματόεντα καὶ ἄγριον αἶσαν ὀλέθρου.ἔστι τις οὐ δολιχὴ μὲν ἀτὰρ πάχος ὅττι μεγίστη, μῆκος ὅσον πῆχυς, στιβαρὴ δοκίς· ἐν δέ οἱ ἄκρῃπολλὴ μὲν μολίβοιο χύσις, πολλαὶ δὲ σιδήρουαἰχμαὶ τριγλώχινες ἐπασσύτεραι πεφύασι·πεῖσμα δέ μιν περίμηκες ἐΰπλοκον ἀμφιβέβηκε.δουρὶ δʼ ἀναπλώσαντες, ἁλὸς πόρος ἔνθα βάθιστος, ἐς βυθὸν ἠερόεντα περικρατὲς ἧκαν ἔνερθεπυθμένος εἰλατίνου κρατερὸν σθένος· αἶψα δὲ ῥιπῇσπερχόμενον, μολίβῳ τε καταρρεπὲς ἠδὲ σιδήρῳ,σεύεται ἐς νεάτας ῥίζας ἁλός, ἔνθʼ ἀμενηναῖςπηλαμύσι προὔτυψεν ἐν ἰλύσι πεπτηυίαις· σὺν δʼ ἕλε σύν τʼ ἐτόρησεν ὅσον κίχε δειλὸν ὅμιλον.οἱ δὲ θοῶς ἀνέρυσσαν ἐληλαμένας περὶ χαλκῷπαλλομένας ἐλεεινὰ σιδηρείῃς ὀδύνῃσι.τὰς δέ τις εἰσορόων καί κεν θρασυκάρδιος ἀνὴροἰκτείραι θήρης τε δυσαγρέος ἠδὲ μόροιο· τῆς μὲν γὰρ λαγόνεσσιν ἐλήλατο δουρὸς ἀκωκή,τῆς δὲ κάρη ξυνέπειρε θοὸν βέλος, ἡ δʼ ὑπὲρ οὐρὴνοὔτασται, νηδὺν δʼ ἑτέρης, ἄλλης δʼ ἕλε νῶταδριμὺς ἄρης, ἄλλη δὲ μέσον κενεῶνα πέπαρται.ὡς δʼ ὁπότε, κρινθέντος ἐνυαλίοιο κυδοιμοῦ, δουριφάτους κονίης τε καὶ αἵματος ἐξανελόντεςεὐνὴν ἐς πυρόεσσαν ἑοὶ στέλλωσιν ἑταῖροιμυρόμενοι· τὰ δὲ πολλὰ καὶ αἰόλα σώμασι νεκρῶνἕλκεα παντοῖαί τε βολαὶ πλήθουσιν Ἄρηος·ὣς καὶ πηλαμύδεσσιν ἐπιπρέπει ἕλκεα πάντῃ, εἴδωλον πολέμοιο, φίλον γε μὲν ἀσπαλιεῦσιν.ἄλλοι δʼ αὖ κούφοισι λίνοις ἕλον ἔθνε’ ἀφαυρῶνπηλαμύδων· αἰεὶ γὰρ ἀνὰ κνέφας, ὅττι κεν ἅλμῃἐμπίπτῃ, τρομέουσι, φόβον δʼ ὀρφναῖον ἔχουσιν·ὄρφνῃ δʼ ἀγρώσσονται, ἀτυζόμεναι κατὰ βένθος. δίκτυα γὰρ μάλα κοῦφα λίνων στήσαντες ἐλαφρῶνκυκλόσε δινεύουσι, βίῃ θείνοντες ἐρετμοῖςνῶτον ἁλός, κοντοῖς τε καταΐγδην κτυπέουσιν·αἱ δʼ ὑπό μαρμαρυγῆς ταχυήρεος ἠδʼ ὁμάδοιοφυζαλέαι θρώσκουσι, λίνου δʼ εἰς κόλπον ἵενται ἀτρέμας ἑστηῶτος, ὀιόμεναι σκέπας εἶναι,νήπιαι, αἳ δούποιο φόβῳ μόρον εἰσεπέρησαν.ἔνθʼ οἱ μὲν σχοίνοισιν ἐπισπέρχουσʼ ἑκάτερθε,δίκτυον ἐξερύοντες ἐπʼ ᾐόνας· αἱ δʼ ὁρόωσαισχοίνους κινυμένας, ἀνεμώλια δείματʼ ἔχουσαι, εἰλόμεναι πτήσσουσι καὶ ἀθρόαι ἐσπείρηνται.πολλά κεν ἀγραίοισι τότʼ ἀρήσαιτο θεοῖσιδικτυβόλος, μήτʼ οὖν τι θορεῖν ἔκτοσθε λίνοιο,μήτε τι κινύμενον δεῖξαι πόρον· ἢν γὰρ ἴδωνταιπηλαμύδες, τάχα πᾶσαι ὑπὲρ κούφοιο λίνοιο ἐς βυθὸν ἀΐσσουσι καὶ ἄπρηκτον λίπον ἄγρην.εἰ δʼ οὔ σφι μακάρων τις ἁλιπλάγκτων νεμεσήσει,πολλάκι καὶ τραφερῆς ὑπὲρ ᾐόνος ἑλκυσθεῖσαιἔξαλοι οὐκ ἐθέλουσι λιπεῖν λίνον, ἀλλʼ ἐνέχονται,αὐτὴν μήρινθον πολυδινέα πεφρικυῖαι. ὧδε καὶ ἐν ξυλόχοισιν ὀρέστεροι ἀγρευτῆρεςεἷλον ἀναλκείην ἐλάφων εὐαγρέϊ τέχνῃ,μηρίνθῳ στέψαντες ἅπαν δρίος· ἀμφὶ δὲ κούφωνὀρνίθων δήσαντο θοὰ πτερά· ταὶ δʼ ἐσορῶσαιἠλέματα πτώσσουσι κενὸν φόβον, οὐδὲ πελάσσαι μαψιδίως πτερύγεσσιν ἀτυζόμεναι μεμάασιν,εἰσόκε θηρητῆρες ἐπαΐξαντες ἕλωσι.καὶ μέν τις δύπτης ἁλίων εὐμήχανος ἔργωννόσφι δόλου παλάμῃσιν ἐπαΐξας ἕλεν αὐταῖςἰχθῦς, ἠΰτε χέρσον ἀμειβόμενος πόρον ἅλμης, σαργόν τε τρέσσαντα φόβῳ δειλήν τε σκίαιναν.σαργοὶ μὲν δείσαντες ἀολλέες ἐς μυχὸν ἅλμηςεἰλόμενοι πτήσσουσιν, ἐπʼ ἀλλήλαις δὲ κέχυνται,δόχμιαι ἀμφιπεσόντες, ἀναφρίσσουσι δʼ ἀκάνθαιςνῶτα μετακλίνοντες, ἅτε σκολόπεσσιν ἁπάντῃ φραξάμενοι πυκινῇσι περίδρομον ἕρκος ἀλωῆςἀγρονόμοι, σίντῃσι μέγαν πόνον· οὐδέ κεν ἄν τιςἐσβαίη· σκῶλοι γὰρ ἐρητύουσι κέλευθα·ὣς κείνοις οὐκ ἄν τις ἐνιχρίμψειεν ἑτοίμως,οὐδʼ ἐπὶ χεῖρα βάλοι· περὶ γὰρ φρίσσουσι κελαιναὶ πρόκροσσαι πυκινῇσιν ὑπὸ σταλίκεσσιν ἄκανθαι.ἀλλά τις ἰδμοσύνῃσιν ἀνὴρ ὑπὸ κεύθεα πόντουἐσσυμένως δύοιτο, περιφράζοιτο δὲ πάντῃσαργούς, ἔνθα κάρη τε καὶ οὐραίη κλίσις αὐτῶν·χεῖρα δʼ ὑπὲρ κεφαλῇσι βαλὼν καθύπερθεν ἀκάνθας ἦκα καταρρέξειεν ἐπικλίνοι τε πιέζων·οἱ δʼ αὔτως μίμνουσιν ἀρηρότες ἀλλήλοισινἀστεμφεῖς, προβολῇσι πεποιθότες ὀξείῃσιν·ἔνθα δύω παλάμῃσιν ἀνὴρ ἑκάτερθεν ἀείραςαὖτις ἀναπλώει τελέσας πανεπίκλοπον ἔργον. πετραίην δὲ σκίαιναν ἐπὴν φόβος ἦτορ ἵκηται,ἐσσυμένως σπιλάδεσσιν ἐπέσσυτο καί τινα κοίληνχειὴν εἰσεπέρησε περίδρομον ἠὲ χαράδρην,ἢ ποίαις ἁλίῃσιν ὑπέδραμεν, ἠὲ καὶ ὑγροῖςφύκεσιν· οὐ γάρ οἵ τι μέλει σκέπας, οἷον ἅπασαν δεξάμενον ῥύσαιτο, κάρη δʼ ἄρα δίζεται οἶονφράξασθαι, κεφαλὴν δὲ κατακρύψασα καὶ ὄσσεἔλπεται οὐχ ὁρόωσα λαθεῖν ὁρόωντος ἐφορμήν.ὡς δέ τις ὠμηστῆρος ἐπεσσυμένοιο λέοντοςβουβαλὶς ἐν λόχμῃσι κάτω τρέψασα κάρηνον μαψιδίην φυλακὴν προτιβάλλεται, οὔθʼ ὁράασθαιἔλπεται, εἰσόκε δή μιν ἐπαΐξας ὀλοὸς θὴρδαρδάψῃ· τῆς δʼ ἦτορ ὁμοίϊον, οὐδὲ κάρηνονἀγκλινει, δοκέει δὲ καὶ ὀλλυμένη περ ἀλύξαι.τοῖα δὲ καὶ Λιβύης πτερόεν βοτὸν ἀγκυλόδειρον νήπια τεχνάζει· μελέη δέ οἱ ἔπλετο τέχνη·ὣς ἀταλὴ μελέῃσιν ὑπʼ ἐλπωρῇσι σκίαινακέκρυπται· τάχα γάρ μιν ἐρυσσάμενος παλάμῃσινἀγρευτὴρ ἀνέδυ τε καὶ ἀφραίνουσαν ἔφηνε.τόσσα μὲν ἰχθυβόλων ἐδάην ἁλιεργέα τέχνης δήνεα, καὶ τόσσοισιν ἐπʼ ἰχθύσι πικρὸν ὄλεθρον·τοὺς δʼ ἄλλους ξύμπαντας ὁμοίϊος αἶσα κιχάνεικύρτων τʼ ἀγκίστρων τε βαθυπλεκέος τε λίνοιοῥιπῆς τε τριόδοντος, ὅσʼ ἀνδράσιν ἔντεα τέχνης.τοὺς μὲν ὑπηματίους, τοὺς δʼ ἕσπερος εἷλε δαμέντας, εὖτʼ ἂν ὑπὸ πρῶτον νυκτὸς κνέφας ἀσπαλιῆεςπυρσὸν ἀναψάμενοι, γλαφυρὸν σκάφος ἰθύνοντες,ἰχθύσιν ἀτρεμέουσιν ἀείδελον αἶσαν ἄγωσιν.ἔνθʼ οἱ μέν πεύκης λιπαρῇ φλογὶ καγχαλόωντεςἀμφʼ ἀκάτῳ θύνουσι, κακὸν δʼ ἴδον ἑσπέριον πῦρ, ῥιπῆς τριγλώχινος ἀμειλίκτοιο τυχόντες.ἔστι δέ τις θήρης ἕτερος νόμος ἰχθυβόλοισιφαρμάκταις, οἳ λυγρὸν ἐπʼ ἰχθύσι μητίσαντοφάρμακον, ὠκύμορον δὲ τέλος νεπόδεσσιν ἔθηκαν.οἱ δʼ ἤτοι πρῶτον μὲν ἐπασσυτέραις βολίδεσσι κοντῶν τε ῥιπῇσι καὶ αἰκίῃσιν ἐρετμῶνεἱλεῦσιν νεπόδων δειλὰς στίχας εἰς ἕνα χῶρονκοιλοφυῆ, κευθμῶσιν ὑπαγνύμενον θαμέεσσιν·ἔνθʼ οἱ μὲν δύνουσιν ὑπὸ γλαφυρῇς σπιλάδεσσι,τοὶ δὲ περιστήσαντο λίνων εὐερκέα πάντῃ δίκτυα κυκλώσαντες, ἅτʼ ἀνδράσι δυσμενέεσσιδιπλὰ περιπροβαλόντες ἀνάρσια τείχεα πέτρης.καὶ τότʼ ἀνὴρ ἄργιλον ὁμοῦ πίειραν ἀείραςῥίζαν θʼ, ἣν κυκλάμινον ἐφήμισαν ἰητῆρες,μίξας ἐν παλάμῃσι δύω φυρήσατο μάζας· πόντῳ δʼ ἐγκατέπαλτο λίνων ὕπερ, ἀμφὶ δʼ ἄρʼ αὐταῖςκοιλάσι καὶ θαλάμῃσι δυσαέα φάρμακʼ ἄλειψεχρίσματος ἐχθοδοποῖο καὶ ἐξεμίηνε θάλασσαν.καὶ τὸν μὲν παλίνορσον ὀλέθρια φαρμάξανταδέξατο ναῦς· τοὺς δʼ αἶψα κακὴ καὶ ἀνάρσιος ὀδμὴ πρῶτα μὲν ἐν θαλάμῃσιν ἱκάνεται· ἀχλύϊ δʼ ὄσσεκαὶ κεφαλὴ καὶ γυῖα βαρύνεται, οὐδὲ δύνανταιμίμνειν ἐν κευθμῶσιν, ἀτυζόμενοι δὲ χέονταιἐκτὸς ἀπὸ σπιλάδων· ἡ δέ σφισι πουλὺ θάλασσαπικροτέρη· τοῖον γὰρ ἐν οἴδμασι πῆμα πέφυρται. οἱ δʼ ὥστʼ οἰνοβαρεῖς, ὀλοῇ μεθύοντες ἀϋτμῇ,πάντῃ δινεύουσι καὶ οὔποθι χῶρον ἔχουσιλειπόμενον κακότητος, ἐπαΐγδην δὲ λίνοισισπερχόμενοι πίπτουσι, διεκθορέειν μεμαῶτες·ἀλλʼ οὔ τις χαλεπῆς ἄτης λύσις οὐδʼ ἀλεωρή· πολλῇ δὲ ῥιπῇ τε καὶ ἅλματι κυμαίνονταιτειρόμενοι· τὸ δὲ πολλὸν ἐπιτρέχει Ἀμφιτρίτῃὀλλυμένων φύσημα, τό τʼ ἰχθύσιν ἔπλετο δειλοῖςοἰμωγή· τοὶ δʼ ἐκτὸς ἐπʼ ἄλγεσιν ἀσπαλιῆεςτερπόμενοι μίμνουσιν ἀκηδέες, εἰσόκε σιγὴ πόντον ἕλῃ, φλοίσβου τε καὶ ἀργαλέοιο κυδοιμοῦπαύσωνται, στονόεσσαν ἀποπνεύσαντες ἀϋτμήν.καὶ τότʼ ἀπειρέσιον νεκύων ἐρύουσιν ὅμιλονξυνῷ τεθνηῶτας ὁμοῦ λωβήτορι πότμῳ.ὡς δʼ ὅτε δυσμενέεσσιν ἐπιστήσωνται Ἄρηα, φροῦδον ἐελδόμενοι ῥαῖσαι πόλιν, οὐδʼ ἀνιεῖσιπήματα βουλεύοντες ἐπί σφισιν, ἀλλὰ καὶ ὕδωρκρηνάων φάρμαξαν ὀλέθριον· οἱ δʼ ἐπὶ πύργοιςλιμῷ τʼ ἀργαλέῳ καὶ ὀϊζύϊ μοχθίζοντεςὕδατί τʼ ἐχθοδοπῷ στυγερὸν καὶ ἀεικέα πότμον ὄλλυνται, νεκύων δὲ πόλις πέπληθεν ἅπασα·ὣς οἱ λευγαλέῳ τε μόρῳ καὶ ἀδευκέϊ πότμῳἀνδράσι φαρμάκτῃσιν ὑποδμηθέντες ὄλοντο.