ὧδε μὲν ἰχθύβοτοί τε νομαὶ καὶ φῦλα θαλάσσηςπλάζονται· τοιῷδε γάμῳ, τοιῇδε γενέθλῃτέρπονται· τὰ δέ πού τις ἐπιχθονίοισιν ἅπανταἀθανάτων σήμηνε· τί γὰρ μερόπεσσιν ἀνυστὸννόσφι θεῶν; οὐδʼ ὅσσον ὑπὲκ ποδὸς ἴχνος ἀεῖραι, οὐδʼ ὅσον ἀμπετάσαι βλεφάρων περιφαέα κύκλα·ἀλλʼ αὐτοὶ κρατέουσι καὶ ἰθύνουσιν ἕκαστα,τηλόθεν ἐγγὺς ἐόντες· ἀναγκαίη δʼ ἀτίνακτοςπείθεσθαι· τὴν δʼ οὔτι τέλει σθένος οὐδέ τις ἀλκὴτρηχείαις γενύεσσιν ὑπερφιάλως ἐρύσαντα ἐκφυγέειν, ἅτε πῶλον ἀποπτυστῆρα χαλινῶν·ἀλλʼ αἰεὶ μάκαρες πανυπέρτατοι ἡνία πάντηκλίνουσʼ, ᾗ κʼ ἐθέλωσιν, ὁ δʼ ἕσπεται ὅστε σαόφρων,πρὶν χαλεπῇ μάστιγι καὶ οὐκ ἐθέλων ἐλάηται.κεῖνοι καὶ τέχνας πολυκερδέας ἀνθρώποισιν δῶκαν ἔχειν καὶ πᾶσαν ἐπιφροσύνην ἐνέηκαν.ἄλλος δʼ ἀλλοίοισιν ἐπώνυμος ἔπλετο δαίμωνἔργοις, οἷσιν ἕκαστος ἐπίσκοπον ἤρατο τιμήν.Δηὼ μὲν ζεύγλης τε βοῶν ἀρότοιό τε γαίηςπυρῶν τʼ εὐκάρποιο φέρει γέρας ἀμητοῖο. δοῦρα δὲ τεκτήνασθαι ἀναστῆσαί τε μέλαθρα,φάρεά τʼ ἀσκῆσαι μήλων εὐανθέϊ καρπῷΠαλλὰς ἐπιχθονίους ἐδιδάξατο· δῶρα δʼ Ἄρηοςφάσγανα χάλκειοί τε περὶ μελέεσσι χιτῶνεςκαὶ κόρυθες καὶ δοῦρα καὶ οἶς ἐπιτέρπετʼ Ἐνυώ. δῶρα δὲ Μουσάων τε καὶ Ἀπόλλωνος ἀοιδαί.Ἑρμείης δʼ ἀγορήν τε καὶ ἀλκήεντας ἀέθλουςὤπασεν. Ἡφαίστῳ δὲ μέλει ῥαιστήριος ἱδρώς.καὶ τάδε τις πόντοιο νοήματα καὶ τέλος ἄγρηςπληθύν θʼ ὑγροπόρων θεὸς ὤπασε τεκμήρασθαι ἀνδράσιν, ὃς καὶ πρῶτα μεσορραγέας κενεῶναςγαίης ἀγρομένοισιν ἐνιπλήσας ποταμοῖσιπευκεδανὴν ἀνέχευε καὶ ἐξέστεψε θάλασσαν,ὀφρύσι καὶ ῥηγμῖσι περίδρομον ἀμφιπεδήσας,εἴτε μιν εὐρυμέδοντα Ποσειδάωνα καλέσσαι, εἴτʼ ἄρα καὶ Νηρῆα παλαίφατον, εἴτʼ ἄρα Φόρκυνβέλτερον, εἴτε τινʼ ἄλλον ἁλὸς θεὸν ἰθυντῆρα.ἀλλʼ οἱ μὲν μάλα πάντες, ὅσοι τʼ Οὔλυμπον ἔχουσιδαίμονες οἵ τε θάλασσαν ὅσοι τʼ ἐΰδωρον ἄρουρανἠέρα τʼ ἐνναίουσι, πανίλαον ἦτορ ἔχοιεν σοί τε, μάκαρ σκηπτοῦχε, καὶ ἀγλαόπαιδι γενέθλῃκαὶ λαοῖς σύμπασι καὶ ἡμετέρῃσιν ἀοιδαῖς.ἰχθύσι δʼ οὔτε δίκη μεταρίθμιος οὔτε τις αἰδώς,οὐ φιλότης· πάντες γὰρ ἀνάρσιοι ἀλλήλοισιδυσμενέες πλώουσιν· ὁ δὲ κρατερώτερος αἰεὶ δαίνυτʼ ἀφαυροτέρους, ἄλλῳ δʼ ἐπινήχεται ἄλλοςπότμον ἄγων, ἕτερος δʼ ἑτέρῳ πόρσυνεν ἐδωδήν.οἱ μὲν γὰρ γενύεσσι καὶ ἠνορέῃ βιόωνταιχειροτέρους· τοῖς δʼ ἰὸν ἔχει στόμα· τοῖσι δʼ ἄκανθαιτύμμασι λευγαλέοισιν ἀμυνέμεναι πεφύασι, πικραί τʼ ὀξεῖαί τε χόλου πυρόεντος ἀκωκαί.ὅσσοις δʼ οὔτε βίην θεὸς ὤπασεν οὔτε τι κέντρονθήγεται ἐκ μελέων, τοῖς δʼ ἐκ φρενὸς ὅπλον ἔφυσεβουλὴν κερδαλέην, πολυμήχανον, οἵ τε δόλοισιπολλάκι καὶ κρατερόν καὶ ὑπέρτερον ὤλεσαν ἰχθύν. οἷον καὶ νάρκῃ τερενόχροϊ φάρμακον ἀλκῆςἕσπεται αὐτοδίδακτον ἐν οἰκείοισι μέλεσσιν.ἡ μὲν γὰρ μαλακή τε δέμας καὶ πᾶσʼ ἀμενηνὴνωθής τε βραδυτῆτι βαρύνεται, οὐδέ κε φαίηςνηχομένην ὁράαν· μάλα γὰρ δύσφραστα κέλευθα εἱλεῖται πολιοῖο διʼ ὕδατος ἑρπύζουσα·ἀλλά οἱ ἐν λαγόνεσσιν ἀναλκείης δόλος ἀλκή·κερκίδες ἐμπεφύασι παρὰ πλευραῖς ἑκάτερθενἀμφίδυμοι· τῶν εἴ τις ἐπιψαύσειε πελάσσας,αὐτίκα οἱ μελέων σθένος ἔσβεσεν, ἐν δέ οἱ αἷμα πήγνυται, οὐδʼ ἔτι γυῖα φέρειν δύνατʼ, ἀλλά οἱ ἀλκὴἦκα μαραινομένοιο παρίεται ἄφρονι νάρκῃ.ἡ δʼ εὖ γινώσκουσα θεοῦ γέρας οἷον ἔδεκτο,ὕπτιον ἀγκλίνασα μένει δέμας ἐν ψαμάθοισι·κεῖται δʼ ἀστεμφὴς οἵη νέκυς· ὃς δέ κεν ἰχθὺς ἐγχρίμψῃ λαγόνεσσιν, ὁ μὲν λύτο, κάππεσε δʼ αὕτωςἀδρανίης βαθὺν ὕπνον, ἀμηχανίῃσι πεδηθείς·ἡ δὲ θοῶς ἀνόρουσε καὶ οὐ κραιπνή περ ἐοῦσα,γηθοσύνη, ζωὸν δὲ κατεσθίει ἶσα θανόντι.πολλάκι καὶ κατὰ λαῖτμα μετʼ ἰχθύσιν ἀντιάσασα νηχομένοις κραιπνὴν μὲν ἐπειγομένων σβέσεν ὁρμὴνἐγγὺς ἐπιψαύσασα καὶ ἐσσυμένους ἐπέδησεν·ἔσταν δʼ αὐαλέοι καὶ ἀμήχανοι, οὔτε κελεύθωνδύσμοροι οὔτε φυγῆς μεμνημένοι· ἡ δὲ μένουσαοὐδὲν ἀμυνομένους καταδαίνυται οὐδʼ ἀΐοντας. οἷον δʼ ὀρφναίοισιν ἐν εἰδώλοισιν ὀνείρωνἀνδρὸς ἀτυζομένοιο καὶ ἱεμένοιο φέβεσθαιθρώσκει μὲν κραδίη, τὰ δὲ γούνατα παλλομένοιοἀστεμφὴς ἅτε δεσμὸς ἐπειγομένοιο βαρύνει,τοίην γυιοπέδην τεχνάζεται ἰχθύσι νάρκη. Βάτραχος αὖ νωθὴς μὲν ὁμῶς καὶ μαλθακὸς ἰχθύς,αἴσχιστος δʼ ἰδέειν· στόμα δʼ οἴγεται εὐρὺ μάλιστα·ἀλλʼ ἄρα καὶ τῷ μῆτις ἀνεύρατο γαστέρι φορβήν.αὐτὸς μὲν πηλοῖο κατʼ εὐρώεντος ἐλυσθεὶςκέκλιται ἀτρεμέων, ὀλίγην δʼ ἀνὰ σάρκα τιταίνει, ἥ ῥά οἱ ἐκ γένυος νεάτης ὑπένερθε πέφυκελεπτή τʼ ἀργεννή τε, κακὴ δέ οἱ ἐστὶν ἀϋτμή·τὴν θαμὰ δινεύει, δόλον ἰχθύσι βαιοτέροισιν·οἵ ῥά μιν εἰσορόωντες ἐφορμώωσι λαβέσθαι.αὐτὰρ ὁ τὴν ἂψ αὖτις ἐφέλκεται ἀτρέμας εἴσω, ἦκα μάλʼ ἀσπαίρουσαν ὑπὸ στόμα, τοὶ δʼ ἐφέπονταιοὐδὲν ὀϊόμενοι κρυπτὸν δόλον, ὄφρα λάθωσιβατράχου εὐρείῃσιν ἔσω γενύεσσι μιγέντες.ὡς δʼ ὅτε τις κούφοισι πάγην ὄρνισι τιτύσκων,πυροὺς τοὺς μὲν ἔρηνε δόλου προπάροιθε πυλάων, ἄλλους δʼ ἔνδον ἔθηκεν, ὑπεστήριξε δὲ τέχνην·τοὺς δὲ λιλαιομένους ἕλκει πόθος ὀξὺς ἐδωδῆς,εἴσω δὲ προγένοντο, καὶ οὐκέτι νόστος ἑτοῖμοςἐκδῦναι, δαιτὸς δὲ κακὴν εὕραντο τελευτήν·ὣς κείνους ἀμενηνὸς ἐπέσπασεν ἠπεροπεύσας βάτραχος, οὐδʼ ἐνόησαν ἑὸν σπεύδοντες ὄλεθρον.τοῖα καὶ ἀγκυλόμητιν ἐπέκλυον ἐντύνασθαικερδώ· ὅτʼ οἰωνῶν ἀγέλην πλήθουσαν ἴδηται,δοχμίη ἀγκλινθεῖσα, τανυσσαμένη θοὰ κῶλα,ὄμματʼ ἐπιμύει, σὺν δὲ στόμα πάμπαν ἐρείδει· φαίης κʼ εἰσορόων ἤ μιν βαθὺν ὕπνον ἰαύειν,ἠὲ καὶ ἀτρεκέως κεῖσθαι νέκυν· ὧδε γὰρ ἄπνουςαἰόλα βουλεύουσα παραβλήδην τετάνυσται·οἱ δέ μιν εἰσορόωντες ἀολλέες ἰθὺς ἴενταιὄρνιθες, λάχνην δὲ διαψαίρουσι πόδεσσιν, ἠΰτε κερτομέοντες· ἐπὴν δέ οἱ ἐγγὺς ὀδόντωνἔλθωσιν, τότʼ ἔπειτα δόλου πετάσασα θύρετρα,ἐξαπίνης συνέμαρψε καὶ ἔσπασεν εὐρὺ χανοῦσαἄγρην κερδαλέην, ὅσσην ἕλεν οἰμήσασα.καὶ μὲν δὴ δολόμητις ἐπίκλοπον εὕρατο θήρην σηπίη· ἐκ γάρ οἱ κεφαλῆς πεφύασιν ἀραιοὶἀκρέμονες προτενεῖς, ὥστε πλόκοι, οἷσι καὶ αὐτὴὥστε περ ὁρμιῇσιν ἐφέλκεται ἰχθύας ἄγρῃ,πρηνὴς ἐν ψαμάθοισιν ὑπʼ ὀστράκῳ εἰλυθεῖσα.κείναις δὲ πλοκαμῖσι καὶ ἡνίκα κύματα θύει χείματι πετράων ἀντίσχεται, ἠΰτε τις νηῦςπείσματʼ ἐπʼ ἀκταίῃσιν ἀναψαμένη σπιλάδεσσι.Καρῖδες δʼ ὀλίγαι μὲν ἰδεῖν, ἴση δὲ καὶ ἀλκὴγυίοις, ἀλλὰ δόλοισι καὶ ἄλκιμον ὤλεσαν ἰχθύν,λάβρακα, σφετέρῃσιν ἐπικλέα λαβροσύνῃσιν. οἱ μὲν γὰρ σπεύδουσι καὶ ἰθύουσι λαβέσθαικαρίδων, ταῖς δʼ οὔτε φυγεῖν σθένος οὔτε μάχεσθαι,ὀλλύμεναι δʼ ὀλέκουσι καὶ οὓς πέφνουσι φονῆας.εὖτε γὰρ ἀμφιχανόντες ἔσω μάρψωσιν ὀδόντων,αἵδε θαμᾶ θρώσκουσι καὶ ἐς μεσάτην ὑπερῴην ὀξὺ κέρας χρίμπτουσι, τό τε σφίσι τέλλεται ἄκρηςἐκ κεφαλῆς· λάβραξ δὲ φίλης κεκορημένος ἄγρηςνύγματος οὐκ ἀλέγει· τὸ δέ μιν νέμεταί τε καὶ ἕρπει,εἰσόκε τρυχόμενόν μιν ἕλῃ μόρος ἐξ ὀδυνάων·ὀψὲ δὲ γινώσκει νέκυος δεδαϊγμένος αἰχμῇ. ἔστι δέ τις πηλοῖσιν ἐφέστιος ὠμοφάγος βοῦς,εὐρύτατος πάντεσσι μετʼ ἰχθύσιν· ἦ γάρ οἱ εὖροςπολλάκις ἑνδεκάπηχυ δυωδεκάπηχύ τʼ ἐτύχθη·οὐτιδανὸς δὲ βίην καί οἱ δέμας ἄμμορον ἀλκῆς,μαλθακόν· ἐν δέ οἱ εἰσὶν ἀείδελοι ἔνδον ὀδόντες βαιοί τʼ οὐ κρατεροί τε· βίῃ δέ κεν οὔτι δαμάσσαι,ἀλλὰ δόλῳ καὶ φῶτας ἐπίφρονας εἷλε πεδήσας·δαιτὶ γὰρ ἀνδρομέῃ ἐπιτέρπεται, ἔξοχα δʼ αὐτῷἀνθρώπων κρέα τερπνὰ καὶ εὐάντητος ἐδωδή.εὖτέ τινʼ ἀθρήσῃ νεάτην ὑπὸ βύσσαν ἰόντα ἀνθρώπων, ὅσσοισιν ὑποβρύχιος πόνος ἅλμηςμέμβλεται, αὐτὰρ ὁ κοῦφος ὑπὲρ κεφαλῆφιν ἀερθεὶςνήχεται ἀστεμφής, μεγάρων ὀρόφοισιν ἐοικώς,ἄτροπος ἀμφιταθείς, σὺν δʼ ἔρχεται, ᾗ κεν ἴῃσιδειλὸς ἀνήρ, μίμνοντι δʼ ἐφίσταται ἠΰτε πῶμα. ὡς δὲ πάϊς δολόεντα μόρον λίχνοισι μύεσσινἔστησεν· τὸν δʼ οὔτι πάγης λόχον ὁρμαίνονταγαστὴρ ἔνδον ἔλασσε, θοῶς δέ οἱ ἄγγος ὕπερθεκοῖλον ἐπεσμαράγησεν, ὁ δʼ οὐκέτι πολλὰ μενοινῶνἐκφυγέειν δύναται στιβαρὸν σκέπας, ὄφρα ἑ κοῦρος μάρψῃ τε κτείνῃ τε, γέλων δʼ ἐπιθήσεται ἄγρῃ·ὣς ὅ γʼ ὑπὲρ κεφαλῆς βροτέης ὀλοφώϊος ἰχθὺςπέπτατʼ ἐρητύων ἀναδύμεναι, εἰσόκʼ ἀϋτμὴφῶτα λίπῃ, ψυχὴν δὲ μετεκπνεύσῃ ῥοθίοισιν·ἔνθα ἑ τεθνηῶτα δυσώνυμος ἀμφιέπει βοῦς δαινύμενος, τέχνῃσιν ἑλὼν δυσμήχανον ἄγρην.καὶ μέν τις μνιαροῖσιν ἐπὶ πλαταμῶσι νοήσαςκαρκίνον αἰνήσει καὶ ἀγάσσεται εἵνεκα τέχνηςκερδαλέης· καὶ τῷ γὰρ ἐπιφροσύνην πόρε δαίμωνὄστρεα φέρβεσθαι, γλυκερὴν καὶ ἄμοχθον ἐδωδήν. ὄστρεα μὲν κληῗδας ἀναπτύξαντα θυρέτρωνἰλὺν λιχμάζουσι καὶ ὕδατος ἰσχανόωνταπέπταται, ἀγκοίνῃσιν ἐφήμενα πετραίῃσι·καρκίνος αὖ ψηφῖδα παρὰ ῥηγμῖνος ἀείραςλέχριος ὀξείῃσι φέρει χηλῇσι μεμαρπώς, λάθρη δʼ ἐμπελάει, μέσσῳ δʼ ἐνεθήκατο λᾶανὀστρέῳ· ἔνθεν ἔπειτα παρήμενος εἰλαπινάζειδαῖτα φίλην· τὸ δʼ ἄρʼ οὔτι καὶ ἱέμενόν περ ἐρεῖσαιἀμφιδύμους πλάστιγγας ἔχει σθένος, ἀλλʼ ὑπʼ ἀνάγκηςοἴγεται, ὄφρα θάνῃ τε καὶ ἀγρευτῆρα κορέσσῃ. τῷ δʼ ἴσα τεχνάζουσι καὶ ἀστέρες ἑρπυστῆρεςεἰνάλιοι· καὶ τοῖς γὰρ ἐπʼ ὄστρεα μῆτις ὀπηδεῖ·ἀλλʼ οὐ λᾶαν ἄγουσι συνέμπορον οὐδʼ ἐπίκουρονκεῖνοι, τρηχὺ δὲ κῶλον ἐνηρείσαντο μέσοισιπεπταμένοις· τὰ μὲν ὧδε πιέζεται, οἱ δὲ νέμονται. ὄστρακον αὖ βυθίας μὲν ἔχει πλάκας, ἐν δέ οἱ ἰχθὺςπίννη ναιετάει κεκλημένος· ἡ μὲν ἄναλκιςοὔτε τι μητίσασθαι ἐπίσταται οὔτε τι ῥέξαι,ἀλλʼ ἄρα οἱ ξυνόν τε δόμον ξυνήν τε καλύπτρηνκαρκίνος ἐνναίει, φέρβει δέ μιν ἠδὲ φυλάσσει· τῷ καὶ πιννοφύλαξ κικλήσκεται· ἀλλʼ ὅτε κόχλουἰχθὺς ἔνδον ἵκηται, ὁ δʼ οὐ φρονέουσαν ἀμύξαςδήγματι κερδαλέῳ πίννην ἕλεν· ἡ δʼ ὀδύνῃσινὄστρακα συμπλατάγησε καὶ ἔνδον ἐφράσσατο ἄγρηναὑτῇ τʼ ἠδʼ ἑτάρῳ, ξυνόν θʼ ἅμα δεῖπνον ἕλοντο. ὣς ἄρα καὶ πλωτῆρσιν ἐν ὑγροπόροισιν ἔασιτοὶ μὲν κερδαλέοι, τοὶ δʼ ἄφρονες, οἷα καὶ ἡμῖνἀνδράσιν, οὐδέ τι πᾶσιν ἐναίσιμόν ἐστι νόημα.φράζεο δʼ ἀφραδίῃ προφερέστατον ἡμεροκοίτηνἰχθύν, ὃν παρὰ πάντας ἀεργότατον τέκεν ἅλμη. τοῦ δʼ ἤτοι κεφαλῆς μὲν ἄνω τέτραπται ὕπερθενὄμματα, καὶ στόμα λάβρον ἐν ὀφθαλμοῖσι μέσοισιν·αἰεὶ δʼ ἐν ψαμάθοισι πανημέριος τετάνυσταιεὕδων, νυκτὶ δὲ μοῦνον ἀνέγρεται ἠδʼ ἀλάληται·τοὔνεκα κέκληται καὶ νυκτερίς· ἀλλά μιν ἄτη γαστρὸς ἀτεκμάρτοιο κακὴ λάχεν· οὐ γὰρ ἐδωδῆςἢ κόρον ἠέ τι μέτρον ἐπίσταται, ἀλλʼ ἀτέλεστονλυσσομανῆ βούβρωστιν ἀναιδέϊ γαστρὶ φυλάσσει·οὐδέ ποτʼ ἂν λήξειεν ἐδητύος ἐγγὺς ἐούσης,εἰσόκεν οἱ νηδύς τε μέση διὰ πᾶσα ῥαγείη, αὐτός τε προταθεὶς πέσῃ ὕπτιος, ἠέ τις ἄλλοςπέφνῃ μιν νεπόδων πυμάτης ἔμφορτον ἐδωδῆς.σῆμα δέ τοι τόδε γαστρὸς ἀειμάργοιο πιφαύσκω·εἰ γάρ τίς μιν ἑλὼν θήρης ἀποπειρήσαιτοχειρὶ βορὴν ὀρέγων, ὁ δὲ δέξεται, εἰσόκεν αὐτοῦ λαβροτάτου στόματος νηήσεται ἄχρις ἐδωδή.κλῦτε, γοναὶ μερόπων, οἶον τέλος ἀφραδίῃσιλαιμάργοις, ὅσον ἄλγος ἀδηφαγίῃσιν ὀπηδεῖ·τῷ τις ἀεργίην δυστερπέα τῆλε διώκοικαὶ κραδίης καὶ χειρός, ἔχοι δέ τι μέτρον ἐδωδῆς· μηδʼ ἐπὶ πανθοίνοισι νόον τέρποιτο τραπέζαις·πολλοὶ γὰρ τοῖοι καὶ ἐν ἀνδράσιν, οἶσι λέλυνταιἡνία, γαστρὶ δὲ πάντας ἐπιτρωπῶσι κάλωας·ἀλλά τις εἰσορόων φεύγοι τέλος ἡμεροκοίτου.ἔστι καὶ ὀξυκόμοισι νόος καὶ μῆτις ἐχίνοις, οἴ τʼ ἀνέμων ἴσασι βίας ζαμενεῖς τε θυέλλαςὀρνυμένας, νώτοισι δʼ ἀνοχλίζουσιν ἕκαστοςλᾶαν, ὅσον βαρύθοντα περὶ σφετέρῃσιν ἀκάνθαιςῥηϊδίως φορέοιεν, ἴνʼἀντία κύματος ὁρμῇβριθόμενοι μίμνωσι· τὸ γὰρ τρομέουσι μάλιστα, μὴ σφὰς ἐπʼ ἠιόνεσσι κυκώμενον οἶμα κυλίσῃ·Πουλυπόδων δʼ οὔπω τινʼ ὀΐομαι ἔμμενʼ ἄπυστοντέχνης, οἳ πέτρῃσιν ὁμοίϊοι ἰνδάλλονται,τήν κε ποτιπτύξωσι περὶ σπείρῃς τε βάλωνται.ἄνδρας δʼ ἀγρευτῆρας ὁμῶς καὶ κρέσσονας ἰχθῦς ῥηϊδίως ἀπάτῃσι παραπλάγξαντες ἄλυξαν.ἀλλʼ ὅτε χειρότερός τις ἐπισχεδὸν ἀντιβολήσῃ,αὐτίκα πουλύποδές τε καὶ ἰχθύες ἐξεφάνησαν,μορφῆς πετραίης ἐξάλμενοι, ἐκ δὲ δόλοιοφορβήν τʼ ἐφράσσαντο καὶ ἐξήλυξαν ὄλεθρον. χείματι δʼ οὔποτε φασὶν ἐπιστείχειν ἁλὸς ὕδωρπουλύποδας· ζαμενεῖς γὰρ ὑποτρομέουσιν ἀέλλας·ἀλλʼ οἵ γε γλαφυρῇσιν ἐνιζόμενοι θαλάμῃσιπτήξαντες δαίνυνται ἑοὺς πόδας, ἠΰτε σάρκαςἀλλοτρίας· οἱ δʼ αὖτις ἑοὺς κορέσαντες ἄνακτας φύονται· τόδε πού σφι Ποσειδάων ἐπένευσε.τοῖον καὶ βλοσυρῇσιν ἀειμάργοισι νόημαἄρκτοις· χειμερίην γὰρ ἀλυσκάζουσαι ὁμοκλήν,δῦσαι φωλειοῖο μυχὸν κατὰ πετρήενταὃν πόδα λιχμάζουσιν, ἐδητύος ἔργον ἄπαστον, μαιόμεναι δαίτην ἀνεμώλιον, οὐδʼ ἐθέλουσιπροβλώσκειν, εὐκραὲς ἕως ἔαρ ἡβήσειεν.ἔξοχα δʼ ἀλλήλοισιν ἀνάρσιον ἔχθος ἔχουσικάραβος ἀϊκτὴρ μύραινά τε πουλύποδές τε,ἀλλήλους δʼ ὀλέκουσιν ἀμοιβαίοισι φόνοισιν. αἰεὶ δʼ ἰχθυόεσσα μετὰ σφίσιν ἵστατʼ ἐνυὼκαὶ μόθος, ἄλλου δʼ ἄλλος ἑὴν ἐνεπλήσατο νηδύν.ἡ μὲν ὑπὲκ πέτρης ἁλιμυρέος ὁρμηθεῖσαφοιταλέη μύραινα διέσσυται οἴδματα πόντου,φορβὴν μαιομένη, τάχα δʼ εἴσιδε πούλυπον ἀκτῆς ἄκρα διερπύζοντα καὶ ἀσπασίην ἐπί θήρηνἔσσυτο γηθομένη· τὸν δʼ οὐ λάθεν ἐγγὺς ἐοῦσα·ἀλλʼ ἤτοι πρῶτον μὲν ἀτυζόμενος δεδόνηταιἐς φόβον, οὐδʼ ἄρα μῆχος ἔχει μύραιναν ἀλύξαιἕρπων νηχομένην τε καὶ ἄσχετα μαιμώωσαν. αἶψα δέ μιν κατέμαρψε γένυν τʼ ἐνέρεισε δαφοινήν· πούλυπος αὖτʼ ἀέκων ὀλοῆς ὑπὸ μάρνατʼ ἀνάγκης,ἀμφὶ δέ οἱ μελέεσσιν ἑλίσσεται, ἄλλοτε ἄλλαςπαντοίας στροφάλιγγας ὑπὸ σκολιοῖσιν ἱμᾶσιτεχνάζων, εἴ πώς μιν ἐρητύσειε βρόχοισιν ἀμφιβαλών· ἀλλʼ οὔτι κακῶν ἄκος οὔτʼ ἀλεωρή·ῥεῖα γὰρ ἀμφιπεσόντος ὀλισθηροῖς μελέεσσινὀτραλέη μύραινα διαρρέει οἷάπερ ὕδωρ·αὐτὰρ ὅ γʼ ἄλλοτε νῶτα παναίολα, ἄλλοτε δειρὴνοὐρήν τʼ ἀκροτάτην περιβάλλεται, ἄλλοτε δʼ αὖτε ἐμπίπτει στόματός τε πύλαις γενύων τε μυχοῖσιν.ὡς δὲ παλαισμοσύνης γυιαλκέος ἴδμονες ἄνδρεςδηρὸν ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἑὴν ἀναφαίνετον ἀλκήν,ἤδη δʼ ἐκ μελέων λιαρὸς καὶ ἀθέσφατος ἱδρὼςχεύεται ἀμφοτέροισι· τὰ δʼ αἰόλα κέρδεα τέχνης πλάζονται, χεῖρές τε περὶ χροῒ κυμαίνονται·ὣς καὶ πουλύποδος κοτυληδόνες οὐ κατὰ κόσμονπλαζόμεναι κενεῇσι παλαισμοσύναις μογέουσιν.ἡ δέ μιν ὀξυτόμοισιν ὑπὸ ῥιπῇσιν ὀδόντωνδαρδάπτει· μελέων δὲ τὰ μὲν κατεδέξατο γαστήρ, ἄλλα δʼ ἔτʼ ἐν γενύεσσι θοοὶ τρίβουσιν ὀδόντες,ἄλλα δέ τʼ ἀσπαίρει καὶ ἑλίσσεται ἡμιδάϊκτα,εἰσέτι παιφάσσοντα καὶ ἐκφυγέειν ἐθέλοντα.ὡς δʼ ὅτʼ ἀνὰ ξυλόχους ὀφίων στίβον ἐξερεείνωνβριθόκερως ἔλαφος ῥινήλατον ἴχνος ἀνεῦρε, χειὴν δʼ εἰσαφίκανε καὶ ἑρπετὸν εἴρυσεν ἔξωδάπτει τʼ ἐμμενέως· ὁ δʼ ἐλίσσεται ἀμφί τε γοῦνα,δειρήν τε στέρνον τε· τὰ δʼ ἡμίβρωτα κέχυνταιἅψεα, πολλὰ δʼ ὀδόντες ὑπὸ στόμα δαιτρεύουσιν·ὣς καὶ πουλύποδος δνοπαλίζεται αἰόλα γυῖα δυσμόρου· οὐδέ ἑ μῆτις ἐπιφροσύνης ἐσάωσεπετραίης· εἰ γάρ ποτʼ ἀλευόμενος περὶ πέτρηνπλέξηται, χροιήν τε πανείκελον ἀμφιέσηται,ἀλλʼ οὐ μυραίνης ἔλαθεν κέαρ, ἀλλά ἑ μούνηφράζεται, ἄπρηκτον δὲ πέλει κείνοιο νόημα. ἔνθα μιν οἰκτείρειας ἀκοσμοτάτοιο μόροιο,ὡς ὁ μὲν ἐν πέτρῃσιν ὑφέξεται, ἡ δέ οἱ ἄγχιἠΰτʼ ἐπεγγελόωσα παρίσταται· ὧδέ κε φαίηςμυθεῖσθαι μύραιναν ἀπηνέα κερτομέουσαν·τί πτώσσεις δολομῆτα; τίνʼ ἔλπεαι ἠπεροπεύειν; ἦ τάχα καὶ πέτρης πειρήσομαι, ἤν σε καὶ εἴσωδέξηται σπιλὰς ἥδε καὶ ἠμύσασα καλύψῃ.αὐτίκα δʼ ἀγκύλον ἕρκος ἐνιπλήξασα λαφύσσει,χοιράδος αὖ ἐρύουσα περίτρομον· αὐτὰρ ὅ γʼ οὔτι,οὐδὲ δαϊζόμενος, λείπει πάγου οὐδʼ ἀνίησιν, ἀλλʼ ἔχεται πέτρης εἱλιγμένος, εἰσόκεν αὐταὶλείπωνται μοῦναι κοτυληδόνες ἐμπεφυυῖαι.ὡς δʼ ὅτε περθομένης δηΐων ὑπὸ χερσὶ πόληος,ἑλκομένων παίδων τε δορυκτήτων τε γυναικῶν,κοῦρον ἀνὴρ δειρῇ τε καὶ ἀγκάσιν ἐμπεφυῶτα γειναμένης ἐρύσῃ πολέμου νόμῳ, αὐτὰρ ὁ χεῖραςπλέγδην οὐκ ἀνίησιν ἀπʼ αὐχένος, οὐδέ ἑ μήτηρκωκυτῷ προΐησιν, ὁμοῦ δέ οἱ ἕλκεται αὐτή·ὣς καὶ πουλύποδος δειλὸν δέμας ἑλκομένοιολισσάδι μυδαλέῃ περιφύεται, οὐδʼ ἀνίησι. Κάραβος αὖ μύραιναν ἀπηνέα περ μάλʼ ἐοῦσανἐσθίει, αὐτοφόνοισιν ἀγηνορίῃσι δαμεῖσαν.ἦ γὰρ ὁ μὲν πέτρης σχεδὸν ἵσταται, ᾗ ἔνι ναίειὀτραλέη μύραινα· δύω δʼ ἀνὰ κέντρα τιτήναςδήϊα φυσιόων προκαλίζεται ἐς μόθον ἐλθεῖν, ἶσος ἀριστῆϊ προμάχῳ στρατοῦ, ὅς ῥά τε χειρῶνἠνορέῃ πολέμου τε δαημοσύνῃσι πεποιθὼςἔντεσι καρτύνας βριαρὸν δέμας, ὀξέα πάλλωνἔγχεα, δυσμενέων προκαλίζεται ὅς κʼ ἐθέλῃσινἀντιάαν· τάχα δʼ ἄλλον ἀριστήων ὀροθύνει· ὣς ὅ γε μυραίνης θήγει φρένας, οὐδʼ ἐπὶ μῶλονδηθύνει, θαλάμης δὲ διαΐξασα κελαινή,αὐχένα γυρώσασα, χόλῳ μέγα παιφάσσουσαἀντιάᾳ· τὸν δʼ οὔτι περισπέρχουσά περ αἰνῶςβλάπτει τρηχὺν ἐόντα, γένυν δʼ ἀνεμώλιον αὔτως ἐγχρίμπτει, στερεοῖσι δʼ ἐτώσια μαίνετʼ ὀδοῦσιν·οἱ δὲ πάλιν γενύεσσιν ἀπηνέος ὡς ἀπὸ πέτρηςπαλλόμενοι κάμνουσι καὶ ἀμβλύνονται ἐρωῆς.τῆς δὲ μέγα φλεγέθει καὶ ὀρίνεται ἄγριον ἦτορ,εἰσόκε μιν χηλῇσιν ἐπαΐξας δολιχῇσιν κάραβος αὐχενίοιο λάβῃ μέσσοιο τένοντος·ἴσχει δʼ ἐμπεφυὼς χαλκείῃ ὥστε πυράγρῃ,νωλεμές, οὐδʼ ἀνίησι καὶ ἐσσυμένην περ ἀλύξαι·ἡ δὲ βίῃ μογέουσα καὶ ἀσχαλόωσʼ ὀδύνῃσι,πάντῃ δινεύει σκολιὸν δέμας, αἶψα δὲ νῶτα καράβου ὀξυβελῆ περιβάλλεται ἀμφιχυθεῖσα,ἐν δʼ ἐπάγη σκώλοισι καὶ ὀξείῃσιν ἀκωκαῖςὀστράκου, ὠτειλαῖς δὲ περιπλήθουσα θαμειαῖςὄλλυται αὐτοδάϊκτος, ὑπʼ ἀφραδίῃσι θανοῦσα.ὡς δʼ ὅτε θηροφόνων τις ἀνὴρ δεδαημένος ἔργων, λαῶν ἀμφιδόμοισιν ἐναγρομένων ἀγορῇσι,πόρδαλιν οἰστρηθεῖσαν ἐνὶ ῥοίζοισιν ἱμάσθληςἐγχείῃ δέχεται ταναήκεϊ δοχμὸς ὑποστάς·ἡ δὲ καὶ εἰσορόωσα γένυν θηκτοῖο σιδήρουἄγρια κυμαίνουσα κορύσσεται, ἐν δʼ ἄρα λαιμῷ ἠΰτε δουροδόκῃ χαλκήλατον ἔσπασεν αἰχμήν·ὣς ἄρα καὶ μύραιναν ἕλεν χόλος ἀφραδίῃσιδύσμορον, αὐτοτύποισιν ὑπʼ ὠτειλῇσι δαμεῖσαν.τοίην που τραφερῆς γαίης ἔπι δῆριν ἔθεντοἄμφω ἐνὶ ξυλόχοισιν ὄφις καὶ τρηχὺς ἐχῖνος ἀντόμενοι· καὶ τοῖς γὰρ ἀνάρσιος αἶσα μέμηλεν.ἤτοι ὁ μὲν προϊδὼν ὀλοφώϊον ἑρπυστῆρα,φραξάμενος πυκινῇσιν ὑπὸ προβλῆσιν ἀκάνθαιςεἱλεῖται σφαιρηδόν, ὑφʼ ἕρκεϊ γυῖα φυλάσσων,ἔνδοθεν ἑρπύζων· ὁ δέ οἱ σχεδὸν αὐτίκα θύνων πρῶτα μὲν ἰοτόκοισιν ἐπισπέρχει γενύεσσιν,ἀλλʼ αὔτως μογέει κενεὸν πόνον· οὐ γὰρ ἱκάνειχρωτὸς ἔσω μαλεροῖσι καὶ ἱέμενός περ ὀδοῦσι·τοίη μιν λάχνη δυσπαίπαλος ἀμφιβέβηκεν·αὐτὰρ ὁ κυκλοτερὴς ὁλοότροχος αἰόλα γυῖα δινεύων, πυκινῇσι κυλινδόμενος στροφάλιγξιν,ἐμπίπτει σπείρῃσι καὶ οὐτάζει βελέεσσιχαίτης ὀξυτόμοισιν· ὁ δʼ ἄλλοθεν εἴβεται ἄλλοςἰχὼρ αἱματόεις, τὸν δʼ ἕλκεα πόλλʼ ἀνιάζει.ἔνθα μιν ἀμφιβαλὼν περιηγέϊ πάντοθεν ὁλκῷ ὑγρὸς ὄφις χαλεποῖσι περιπλέγδην ὑπὸ δεσμοῖςἴσχει τʼ ἐμπρίει τε χόλῳ τʼ ἐνερείδεται ἀλκήν.τοῦ δʼ εἴσω τάχα πᾶσαι ὀλισθαίνουσιν ἄκανθαιὀξέα πεφρικυῖαι· ὁ δʼ ἐν σκολόπεσσι πεπηγὼςοὔτε βίην ἀνίησι καὶ οὐκ ἐθέλων πεπέδηται, ἀλλὰ μένει γόμφοισιν ἅτε κρατεροῖσιν ἀρηρώς,ὄφρα θάνῃ, σὺν δʼ αὐτὸν ἀπέφθισε θῆρα πιέζωνπολλάκις, ἀλλήλοις δὲ μόρος καὶ πῆμα γένοντο·πολλάκι δʼ ἐξήλυξε καὶ ἔκφυγε δεινὸς ἐχῖνος,ἐκδὺς ἑρπυστῆρος ἀλυκτοπέδης τε κελαινῆς, εἰσέτι τεθνηῶτος ἔχων περὶ σάρκας ἀκάνθαις.τοίη καὶ μύραινα κακόφρονι δάμναται ἄτῃ,καράβῳ ἁρπαλέη τε καὶ εὐάντητος ἐδωδή.Κάραβον αὖ καὶ τρηχὺν ὁμῶς καὶ κραιπνὸν ἐόνταδαίνυτʼ ἀφαυρότερός περ ἐὼν καὶ νωθρὸς ἐρωὴν πούλυπος· ἡνίκα γάρ μιν ὑπὸ σπιλάδεσσι νοήσῃαὔτως ἀτρεμέοντα καὶ ἥμενον, αὐτὰρ ὁ λάθρηνῶτον ἐπαΐξας περιβάλλεται αἰόλα δεσμά,ἰφθίμων δολιχῇσι ποδῶν σειρῇσι πιέζων,σὺν δὲ οἱ ἀκραίῃς κοτυληδόσι θερμὸν ἐρείδει αὐλὸν ἐπισφίγγων στόματος μέσον, οὐδ̔ ἀνίησιπνοιὴν ἠερίην οὔτʼ ἔνδοθεν οὔθʼ ἑτέρωθεν·καὶ γὰρ καὶ νεπόδεσσι παλίρροος ἕλκεται ἀήρ·ἀλλʼ ἔχει ἀμφιπεσών· ὁ δὲ νήχεται, ἄλλοτε μίμνει,ἄλλοτε δʼ ἀσπαίρει, ποτὲ δὲ προβλῆσιν ὑπʼ ἄκραις ῥήγνυται· αὐτὰρ ὅ γʼ οὔτι βίης μεθίησιν ἄεθλον,ὄφρα ἑ τεθνηῶτα λίπῃ ψυχή τε καὶ ἀλκή.δὴ τότε μιν προπεσόντα παρήμενος ἐν ψαμάθοισιδαίνυται, ἠΰτε κοῦρος ὑπὲκ μαζοῖο τιθήνηςχείλεσιν αὖ ἐρύει λαρὸν γλάγος· ὣς ὅ γε σάρκας λάπτων ὀξυπόροιο κατέσπασεν ἄγγεος ἔξωμυζήσας, γλυκερῆς δὲ βορῆς ἐνεπλήσατο νηδύν.ὡς δέ τις ἡμερόκοιτος ἀνὴρ ληΐστορι τέχνῃὁρμαίνων ἀΐδηλα, δίκης σέβας οὔποτʼ ἀέξων,ἑσπέριος στεινῇσι καταπτήξας ἐν ἀγυιαῖς, ἄνδρα παραστείχοντα μετʼ εἰλαπίνην ἐλόχησε·καί ῥʼ ὁ μὲν οἰνοβαρὴς ἕρπει πάρος, ὑγρὸν ἀείδων,οὐ μάλα νηφάλιον κλάζων μέλος· αὐτὰρ ὁ λάθρηἐξόπιθε προὔτυψε καὶ αὐχένα χερσὶ δαφοιναῖςεἷλεν ἐπιβρίσας, κλῖνέν τέ μιν ἄγριον ὕπνον οὐ τηλοῦ θανάτοιο καὶ εἵματα πάντʼ ἐναρίξαςᾤχετο, δυσκερδῆ τε φέρων καὶ ἀνέστιον ἄγρην·τοιάδε καὶ πινυτοῖσι νοήματα πουλυπόδεσσιν.οἵδε μὲν ἀντίβιοι καὶ ἀνάρσιοι ἔξοχʼ ἔασινεἰναλίων· μοῦνοι δὲ μετʼ ἰχθύσιν αἰολοφύλοις ποινητῆρες ἔασι καὶ ἀλλήλων ὀλετῆρες.ἄλλοι δʼ ἰοφόροι νεπόδων, στομάτεσσι δʼ ἀεικὴςἰὸς ἐνιτρέφεται στυγερός τʼ ἐπὶ δήγμασιν ἕρπει.τοῖον καὶ σκολόπενδρα, δυσώνυμον ἑρπετὸν ἅλμης,ἶσον ἐπιχθονίῳ δέμας ἑρπετῷ· ἀλλὰ τό γʼ ἄτην κύντερον· εἰ γάρ οἱ τις ἐπιψαύσειε πελάσσας,αὐτίκα οἱ κνῆστις μὲν ἐπὶ χροῒ θερμὸν ἔρευθοςφοινίσσει, σμώδιξ δὲ διατρέχει ἠΰτε ποίης,τὴν κνίδα κικλήσκουσιν, ἐπωνυμίην ὀδυνάων.ἐχθρὴ δὲ σκολόπενδρα πανέξοχον ἀσπαλιεῦσι ἐμπελάαν· εἰ γάρ ποτʼ ἐπιψαύσειε δελέτρου,οὐκ ἄν τις νεπόδων κείνου πέλας ἀγκίστροιοἔλθοι· τοῖον γάρ οἱ ἀπεχθέα μίσγεται ἰόν.τοίη καὶ βαλιῇσιν ἰουλίσι τέτροφεν ἄτηἂν στόμα· τὰς δὲ μάλιστα βυθῶν διφήτορες ἄνδρες δύπται σπογγοτόμοι τε δυηπαθέες στυγέουσιν·εὖτε γὰρ ἀθρήσωσιν ἐρευνητῆρα θαλάσσηςσπερχόμενον ποτὶ βυσσὸν ὑποβρυχίοισι πόνοισιν,αἵ δʼ ἀπὸ πετράων μάλα μυρίαι ὁρμηθεῖσαιἄνδρα περιπροθέουσι καὶ ἀθρόαι ἀμφιχέονται καί μιν ὁδοῦ βλάπτουσι πονεύμενον, ἄλλοθεν ἄλλαικνίζουσαι στομάτεσσιν ἀναιδέσιν· αὐτὰρ ὁ κάμνειὕδατι καὶ στυγερῇσιν ἰουλίσιν ἀντιβολήσας,χερσὶ δʼ, ὅσον σθένος ἐστίν, ἐπειγομένοις τε πόδεσσισεύει ἀμυνόμενος διερὸν στρατόν· αἱ δʼ ἐφέπονται ἀστεμφεῖς, μυίαις ἐναλίγκιοι, αἵ ῥά τ’ ἐπʼ ἔργοιςἀνέρας ἀμητῆρας ὀπωρινὸν μογέονταςπάντοσʼ ἀνιηραὶ θέρεος στίχες ἀμφιπέτονται.οἱ δʼ ἅμα μὲν καμάτῳ τε καὶ ἀκρήτοισι βολῇσινἠέρος ἱδρώουσιν, ἀνιάζουσί τε μυίαις ἐκπάγλως· αἱ δʼ οὐδὲν ἀναιδείης χαλόωσι,πρὶν θανέειν ἢ ξουθὸν ἀπʼ ἀνέρος αἷμα πάσασθαι.τόσσος ἔρως καὶ τοῖσιν ἐν ἰχθύσιν αἵματος ἀνδρῶν.οὐ μὴν θὴν ἀβληχρὸν ἔχει δάκος εὖτε χαράξῃπούλυπος ἑρπυστὴρ ἢ σηπίη, ἀλλὰ καὶ αὐτοῖς ἐντρέφεται βαιὸς μὲν ἀτὰρ βλαπτήριος ἰχώρ.κέντρα δὲ πευκήεντα μετʼ ἰχθύσιν ὡπλίσσαντοκωβιός, ὃς ψαμάθοισι, καὶ ὃς πέτρῃσι γέγηθεσκορπίος, ὠκεῖαί τε χελιδόνες ἠδὲ δράκοντεςκαὶ κύνες οἳ κέντροισιν ἐπώνυμοι ἀργαλέοισι, πάντες ἀταρτηροῖς ὑπὸ νύγμασιν ἰὸν ἱέντες.Τρυγόνι δὲ ξιφίῃ τε θεὸς κρατερώτατα δῶραγυίοις ἐγκατέθηκεν, ὑπέρβιον ὅπλον ἑκάστῳκαρτύνας· καὶ τῷ μὲν ὑπὲρ γένυν ἐστήριξενὄρθιον, αὐτόρριζον, ἀκάχμενον, οὔτι σιδήρου φάσγανον, ἀλλʼ ἀδάμαντος ἰσόσθενες ὄβριμον ἆορ.οὐ κείνου κρυόεσσαν ἐπιβρίσαντος ἀκωκὴνοὐδὲ μάλα στερεὴ τλαίη λίθος οὐτηθεῖσα·τοίη οἱ ζαμενής τε πέλει πυρόεσσά τʼ ἐρωή.Τρυγόνι δʼ ἐκ νεάτης ἀνατέλλεται ἄγριον οὐρῆς κέντρον ὁμοῦ χαλεπόν τε βίῃ καὶ ὀλέθριον ἰῷ.οὐδέ κεν οὐ ξιφίαι, οὐ τρυγόνες ἐν γενύεσσιφορβὴν πρόσθε πάσαιντο, πάρος βελέεσσι δαφοινοῖςοὐτῆσαι ζωόν τε καὶ ἄπνοον ὅττι παρείη.ἀλλʼ ἤτοι ξιφίην μὲν ἐπὴν προλίπῃσιν ἀϋτμή, αὐτίκα οἱ κἀκεῖνο συνέφθιτο καρτερὸν ἆορ,αὐτῷ δʼ ὅπλον ἄνακτι συνέσβετο, καδδὲ λέλειπταιὀστέον οὐδενόσωρον, ἀμήχανον ὅσσον ἰδέσθαιφάσγανον· οὐδέ κεν ἄν τι καὶ ἱέμενος τελέσειας.τρυγονίου δʼ οὔπω τι κακώτερον ἔπλετο πῆμα τρώματος, οὐδʼ ὅσα χεῖρες ἀπήϊα τεχνήσαντοχαλκήων, οὐδʼ ὅσσα φερεπτερύγων ἐπʼ ὀϊστῶνΠέρσαι φαρμακτῆρες ὀλέθρια μητίσαντο·τρυγόνι γὰρ ζωῇ τε βέλος ῥίγιστον ὀπηδεῖζαφλεγές, οἷόν πού τις ἀνὴρ πέφρικεν ἀκούων, ζώει τε φθιμένης καὶ ἀτειρέα ῥύεται ἀλκὴνἄτροπον· οὐδʼ ἄρα μοῦνον ἐνὶ ζῴοις ἀΐδηλονἄτην, ὅσσα βάλῃσιν, ἐρεύγεται, ἀλλὰ καὶ ἔρνοςκαὶ πέτρην ἐκάκωσε, καὶ εἴ ποθι κεῖνο πελάσσῃ.εἰ γάρ τίς κʼ ἐριθηλὲς ἀεξόμενον φυτὸν ὥραις, θαλλοῖς τʼ εὐφυέεσσι καὶ εὐκάρποισι γονῇσι,νέρθεν ὑπὸ ῥίζῃσιν ἀναιδέϊ τύμματι κείνῳοὐτήσῃ, τόδʼ ἔπειτα κακῇ βεβολημένον ἄτῃλήγει μὲν πετάλων, κατὰ δὲ ῥέει ἠΰτε νούσῳ·πρῶτον ἀπʼ ἀγλαΐης δὲ μαραίνεται, οὐδέ τι τηλοῦ αὖόν τʼ οὐτιδανόν τε καὶ ἄχλοον ὄψεαι ἔρνος.κεῖνό ποτʼ αἰγανέῃ δολιχήρεϊ κωπηέσσῃΚίρκη Τηλεγόνῳ πολυφάρμακος ὤπασε μήτηρ,αἰχμάζειν δηΐοις ἅλιον μόρον· αὐτὰρ ὁ νήσῳαἰγιβότῳ προσέκελσε, καὶ οὐ μάθε πώεα πέρθων πατρὸς ἑοῦ, γεραρῷ δὲ βοηδρομέοντι τοκῆϊαὐτῷ, τὸν μάστευε, κακὴν ἐνεμάξατο κῆρα.ἔνθα τὸν αἰολόμητιν Ὀδυσσέα, μυρία πόντουἄλγεα μετρήσαντα πολυκμήτοισιν ἀέθλοις,τρυγὼν ἀλγινόεσσα μιῇ κατενήρατο ῥιπῇ. Θύννῳ δὲ ξιφίῃ τε συνέμπορον αἰὲν ὀπηδεῖπῆμα· τὸ δʼ οὔποτʼ ἔχουσιν ἀπότροπον οὔτε μεθέσθαιοὔτε φυγεῖν, πτερύγεσσιν ἐνήμενον ἄγριον οἶστρον,ὅς σφισι, καυστηροῖο κυνὸς νέον ἱσταμένοιο,κέντρου πευκεδανοῖο θοὴν ἐνερείδεται ἀλκήν, ὀξὺ μάλʼ ἐγχρίμπτων, χαλεπὴν δʼ ἐπὶ λύσσαν ὀρίνει,θωρήξας ὀδύνῃσιν· ἐπισπέρχει δʼ ἀέκονταςφοιταλέῃ μάστιγι χορευέμεν· οἱ δὲ κελαινῷτύμματι παιφάσσουσι μεμηνότες, ἄλλοτε δʼ ἄλλῃκῦμα καθιππεύουσιν, ἀνήνυτον ἄλγος ἔχοντες. πολλάκι καὶ νήεσσιν ἐϋκραίροις ἐνόρουσανῥιπῇ ἐλαυνόμενοι δυσκραέϊ· πολλάκι δʼ ἅλμηςἔκθορον ἐς γαῖάν τε κατέδραμον ἀσπαίροντεςκαὶ μόρον ἠμείψαντο πολυκμήτων ὀδυνάων·τοῖον γὰρ δάκος αἰνὸν ἐπιρρέπει οὐδʼ ἀνίησι. καὶ γάρ τοι καὶ βουσὶν ἀνάρσιος εὖτε πελάσσῃοἶστρος, ἐνιχρίμψῃ δὲ βέλος λαγόνεσσιν ἀραιαῖς,οὔτε τι βουφόρβων μέλεται σέβας οὔτε νομοῖο,οὔτʼ ἀγέλης ποίην δὲ καὶ αὔλια πάντα λιπόντεςσεύονται λύσσῃ τεθοωμένοι· οὐδέ τις αὐτοῖς οὐ ποταμῶν, οὐ πόντος ἀνέμβατος, οὐδὲ χαράδραιῥωγάδες, οὐ πέτρη τις ἀφοίτητος κατερύκειῥιπὴν ταυρείην, ὅτʼ ἐπιζέσῃ ὀξὺ κελεύωνβουτύπος, ὀτρηρῇσιν ἐπισπέρχων ὀδύνῃσι·πάντῃ δὲ βρυχή, πάντῃ δέ οἱ ἅλματα χηλῆς εἱλεῖται· τοίη μιν ἄγει δριμεῖα θύελλα.καὶ τὸ μὲν ἰχθύσιν ἄλγος ὁμοίϊον ἠδὲ βόεσσι.δελφῖνες δʼ ἀγέλῃσιν ἁλὸς μέγα κοιρανέουσιν,ἔξοχον ἠνορέῃ τε καὶ ἀγλαϊῃ κομόωντεςῥιπῇ τʼ ὠκυάλῳ· διὰ γὰρ βέλος ὥστε θάλασσαν ἵπτανται· φλογόεν δὲ σέλας πέμπουσιν ὀπωπαῖςὀξύτατον· καί πού τινʼ ὑποπτήσσοντα χαράδραιςκαί τινʼ ὑπὸ ψαμάθοις εἰλυμένον ἔδρακον ἰχθύν.ὅσσον γὰρ κούφοισι μετʼ οἰωνοῖσιν ἄνακτεςαἰετοὶ ἢ θήρεσσι μετʼ ὠμηστῇσι λέοντες, ὅσσον ἀριστεύουσιν ἐν ἑρπυστῆρσι δράκοντες,τόσσον καὶ δελφῖνες ἐν ἰχθύσιν ἡγεμονῆες.τοῖς δʼ οὔτʼ ἐρχομένοις πελάσαι σχεδὸν οὔτε τις ἄντηνὄσσε βαλεῖν τέτληκεν, ὑποπτώσσουσι δʼ ἄνακτοςτηλόθεν ἅλματα δεινὰ καὶ ἄσθματα φυσιόωντος. οἱ δʼ ὁπότʼ ἰθύσωσι λιλαιόμενοι μετὰ φορβήν,πάντʼ ἄμυδις κλονέουσιν ἀθέσφατα πώεα λίμνης,παμφύγδην ἐλόωντες· ἐνέπλησαν δὲ φόβοιοπάντα πόρον· σκιεροὶ δὲ μυχοὶ χθαμαλαί τε χαράδραιστείνονται λιμένες τε καὶ ἠϊόνων ἐπιωγαὶ πάντοθεν εἰλομένων· ὁ δὲ δαίνυται ὅν κʼ ἐθέλῃσι,κρινάμενος τὸν ἄριστον ἀπειρεσίων παρεόντων.ἀλλʼ ἔμπης καὶ τοῖσιν ἀνάρσιοι ἀντιφέρονταιἰχθύες, οὓς ἀμίας κικλήσκομεν· οὐδʼ ἀλέγουσιδελφίνων, μοῦναι δὲ κατʼ ἀντία δηριόωνται. ταῖς μὲν ἀφαυρότερον θύννων δέμας, ἀμφὶ δὲ σάρκεςἀβληχραί, θαμέες δὲ διὰ στόμα λάβρον ὀδόντεςὀξέα πεφρίκασι· τὸ καὶ μέγα θάρσος ἔχουσιν,οὐδὲ καταπτώσσουσιν ὑπέρβιον ἡγητῆρα.εὖτε γὰρ ἀθρήσωσιν ἀπόσσυτον οἶον ἀπʼ ἄλλων δελφίνων ἀγέλης, οἱ δʼ ἀθρόαι ἄλλοθεν ἄλλαι,ἠΰθʼ ὑπʼ ἀγγελίης στρατὸς ἄσπετος, εἰς ἕνʼ ἰοῦσαιστέλλονται ποτὶ μῶλον ἀθαμβέες, ὥστʼ ἐπὶ πύργονδυσμενέων θύνοντες ἀρήϊοι ἀσπιστῆρες.δελφὶς δʼ ἠϋγένειος ὑπαντιόωντος ὁμίλου πρῶτα μὲν οὐκ ἀλέγει, μετὰ δʼ ἔσσυται, ἄλλοτε ἄλληνἁρπάγδην ἐρύων, μενοεικέα δαῖτα κιχήσας.ἀλλʼ ὅτε μιν πολέμοιο περιστέψωσι φάλαγγεςπάντοθεν, ἀμφὶ δέ μιν στῖφος μέγα κυκλώσωνται,δὴ τότε οἱ καὶ μόχθος ὑπὸ φρένα δύεται ἤδη· ἔγνω δʼ αἰπὺν ὄλεθρον ἀπειρεσίοις ἔνι μοῦνοςἑρχθεὶς δυσμενέεσσι· πόνος δʼ ἀναφαίνεται ἀλκῆς.αἱ μὲν γὰρ λυσσηδὸν ἀολλέες ἀμφιχυθεῖσαιδελφῖνος μελέεσσι βίην ἐνέρεισαν ὀδόντων·πάντῃ δὲ πρίουσι καὶ ἄτροποι ἐμπεφύασι, πολλαὶ μὲν κεφαλῆς δεδραγμέναι, αἱ δὲ γενείωνγλαυκῶν, αἱ δʼ αὐτῇσιν ἐνὶ πτερύγεσσιν ἔχονται,πολλαὶ δʼ ἐν λαγόνεσσι γένυν πήξαντο δαφοινήν,ἄλλαι δʼ ἀκροτάτην οὐρὴν ἕλον, αἱ δʼ ὑπένερθενηδύν, αἱ δʼ ἄρʼ ὕπερθεν ὑπὲρ νώτοιο νέμονται, ἄλλαι δʼ ἐκ λοφιῆς, αἱ δʼ αὐχένος ᾐώρηνται.αὐτὰρ ὁ παντοίοισι περιπληθὴς καμάτοισιπόντον ἐπαιγίζει, σφακέλῳ δέ οἱ ἔνδον ὀρεχθεῖμαινομένη κραδίη, φλεγέθει δέ οἱ ἦτορ ἀνίῃ,πάντῃ δὲ θρώσκει καὶ ἑλίσσεται ἄκριτα θύων, παφλάζων ὀδύνῃσι· κυβιστητῆρι δʼ ἐοικὼςἄλλοτε μὲν βαθὺ κῦμα διατρέχει ἠΰτε λαίλαψ,ἄλλοτε δʼ ἐς νεάτην φέρεται βρύχα, πολλάκι δʼ ἅλμηςἀφρὸν ὑπερθρώσκων ἀναπάλλεται, εἴ ἑ μεθείηἐσμὸς ὑπερφιάλων νεπόδων θρασύς· αἱ δʼ ἀλίαστοι οὔτι βίης μεθιᾶσιν, ὁμῶς δέ οἱ ἐμπεφύασι,καί οἱ δυομένῳ τε μίαν δύνουσι κέλευθον,αὖτις δʼ ἀνθρώσκοντι σὺν ἔξαλοι ἀΐσσουσινἑλκόμεναι· φαίης κε νέον τέρας Ἐννοσιγαίῳτίκτεσθαι δελφῖσι μεμιγμένον ἠδʼ ἀμίῃσιν· ὧδε γὰρ ἀργαλέῃ ξυνοχῇ πεπέδηται ὀδόντων.ὡς δʼ ὅταν ἰητὴρ πολυμήχανος, ἕλκος ἀφύσσωνοἰδαλέον, τῷ πολλὸν ἀνάρσιον ἔνδοθεν αἷμαἐντρέφεται, διεράς τε γονάς, κυανόχροα λίμνηςἑρπετά, τειρομένοιο κατὰ χροὸς ἐστήριξε, δαίνυσθαι μέλαν αἷμα· τὰ δʼ αὐτίκα γυρωθέντακυρτοῦται καὶ λύθρον ἐφέλκεται οὐδʼ ἀνίησιν,εἰσόκεν αἱμοβαρῆ ζωρὸν πότον αὖ ἐρύσανταἐκ χροὸς αὐτοκύλιστα πέσῃ μεθύουσιν ὁμοῖα·ὣς ἀμίαις οὐ πρόσθε χαλᾷ μένος, εἰσόκε σάρκα κείνην, ἥν ποτʼ ἔμαρψαν, ὑπὸ στόμα δαιτρεύσωνται.ἀλλʼ ὅτε μιν προλίπωσιν, ἀναπνεύσῃ δὲ πόνοιοδελφίς, δὴ τότε λύσσαν ἐσόψεαι ἡγητῆροςχωομένου· κρυερὴ δʼ ἀμίαις ἀναφαίνεται ἄτη.αἱ μὲν γὰρ φεύγουσιν, ὁ δʼ ἐξόπιθεν κεραΐζων, εἰδόμενος πρηστῆρι δυσηχέϊ, πάντʼ ἀμαθύνει,δάπτων ἐμμενέως, κατὰ δʼ αἵματι πόντον ἐρεύθειαἰχμάζων γενύεσσι, παθὼν δʼ ἀπετίσατο λώβην.ὧδε καὶ ἐν ξυλόχοισιν ἔχει φάτις ἀγρευτήρωνθῶας ὑπερφιάλους ἔλαφον πέρι ποιπνύεσθαι ἀγρομένους· οἱ μὲν γὰρ ἐπαΐγδην γενύεσσισάρκας ἀφαρπάζουσι καὶ ἀρτιχύτοιο φόνοιοθερμὸν ἔαρ λάπτουσιν· ὁ δʼ αἱμάσσων ὀδύνῃσι,βεβρυχὼς ὀλοῇσι περίπλεος ὠτειλῇσιν,ἄλλοτʼ ἐπʼ ἀλλοίων ὀρέων διαπάλλεται ἄκρας· οἱ δέ μιν οὐ λείπουσιν, ἀεὶ δέ οἱ ἐγγὺς ἕπονταιὠμησταί, ζωὸν δὲ διαρταμέοντες ὀδοῦσιῥινὸν ἀποσχίζουσι, πάρος θανάτοιο κυρῆσαι,δαῖτα κελαινοτάτην τε καὶ ἀλγίστην πονέοντες.ἀλλʼ ἤ τοι θῶες μὲν ἀναιδέες οὔτινʼ ἔτισαν ποινήν, ἐκ δʼ ἐγέλασσαν ἐπὶ φθιμένοις ἐλάφοισιν,θαρσαλέαι δʼ ἀμίαι τάχα κύντερα δηρίσαντο.δελφίνων κἀκεῖνο πανέξοχον ἔργον ἀκούωνἠγασάμην· τοῖς εὖτʼ ἂν ὀλέθριος ἐγγὺς ἵκηταινοῦσος ἀταρτηρή, τοὺς δʼ οὐ λάθεν, ἀλλʼ ἐδάησαν τέρμα βίου· πέλαγος δὲ καὶ εὐρέα βένθεα λίμνηςφεύγοντες κούφοισιν ἐπʼ αἰγιαλοῖσιν ἔκελσαν·ἔνθα δʼ ἀποπνείουσι καὶ ἐν χθονὶ μοῖραν ἕλοντο,ὄφρα τις ἢ μερόπων ἱερὸν τρόχιν Ἐννοσιγαίουκείμενον αἰδέσσαιτο χυτῇ τʼ ἐπὶ θινὶ καλύψαι, μνησάμενος φιλότητος ἐνηέος, ἠὲ καὶ αὐτὴβρασσομένη ψαμάθοισι δέμας κρύψειε θάλασσα,μηδέ τις εἰναλίων ἐσίδοι νέκυν ἡγητῆρα,μηδέ τις οἰχομένῳ περ ἐνὶ χροΐ λωβήσαιτοδυσμενέων· ἀρετὴ δὲ καὶ ὀλλυμένοισιν ὀπηδεῖ καὶ κράτος, οὐδʼ ᾔσχυναν ἑὸν κλέος οὐδὲ θανόντες.Κεστρέα δʼ ἐν πάντεσσιν ἁλὸς νεπόδεσσιν ἀκούωφέρβειν πρηΰτατόν τε δικαιότατόν τε νόημα·μοῦνοι γὰρ κεστρῆες ἐνηέες, οὔθʼ ὁμόφυλονοὔτέ τινʼ ἀλλοίης γενεῆς ἄπο πημαίνουσιν· οὐδέ ποτε ψαύουσιν ὑπὸ στόμα σαρκὸς ἐδωδῆς,οὐδέ φόνου λάπτουσιν, ἀπημοσύνῃ δὲ νέμονται,αἵματος ἄχραντοι καὶ ἀκηδέες, ἁγνὰ γένεθλα·φέρβονται δʼ ἢ χλωρὸν ἁλὸς μνίον ἠὲ καὶ αὐτὴνἰλύν, ἀλλήλων τε δέμας περιλιχμάζουσι. τοὔνεκα καί τινʼ ἔχουσι μετʼ ἰχθύσι τίμιον αἰδῶ·οὐ γάρ τις κείνων νεαρὸν τόκον οἷα καὶ ἄλλωνσίνεται, ὠμοφάγων δὲ βίην ἀπέχουσιν ὀδόντων.ὣς αἰεὶ μετὰ πᾶσι Δίκης πρεσβήϊα κεῖταιαἰδοίης, πάντῃ δὲ γεράσμιον ἤρατο τιμήν. οἱ δʼ ἄλλοι μάλα πάντες ὀλέθριοι ἀλλήλοισινἔρχονται· τὸ καὶ οὔποτʼ ἐσόψεαι ὑπνώονταςἔλλοπας, ἀλλʼ ἄρα τοῖσι καὶ ὄμματα καὶ νόος αἰὲνἐγρήσσει πανάϋπνος· ἐπεὶ τρομέουσι μὲν αἰεὶφέρτερον ἀντιόωντα, χερειότερον δʼ ὀλέκουσι. μοῦνον δʼ οὔποτε φασὶν ἀνὰ κνέφας ἀσπαλιῆεςεἰς ἄγρην πεσέειν ἁπαλὸν σκάρον, ἀλλά που ὕπνονἐννύχιον κοίλοισιν ὑπὸ κευθμῶσιν ἰαύειν.οὐ μέντοι τό γε θαῦμα Δίκην ἀπάτερθε θαλάσσηςναιετάειν· οὐ γάρ τι πάλαι πρέσβειρα θεάων οὐδὲ μετὰ θνητοῖσιν ἔχε θρόνον, ἀλλὰ κυδοιμοὶδυσκέλαδοι καὶ θοῦρος Ἄρευς φθισήνορος ἄτημαῖά τʼ ἐρικλαύστων πολέμων Ἔρις ἀλγεσίδωροςἔφλεγον ἡμερίων δειλὸν γένος· οὐδέ τι θηρῶνκεκριμένοι πολέες μερόπων ἔσαν, ἀλλὰ λεόντων αἰνότεροι πύργους τʼ εὐτείχεας ἠδὲ μέλαθρανηούς τʼ ἀθανάτων εὐώδεας αἵματι φωτῶνκαπνῷ τʼ αἰθαλόεντι κατείνυον Ἡφαίστοιο,εἰσόκε ῥαιομένην γενεὴν ᾤκτειρε Κρονίων,ὑμῖν δʼ Αἰνεάδῃσιν ἐπέραπε γαῖαν ἀνάψας. ἀλλʼ ἔτι καὶ προτέροισιν ἐν Αὐσονίων βασιλεῦσιθῦνεν Ἄρης, Κελτούς τε καὶ αὐχήεντας Ἴβηραςθωρήσσων Λιβύης τε πολύν πόρον ἔργα τε ῬήνουἼστρον τʼ Εὐφρήτην τε· τί μοι τάδε δούρατος ἔργαμεμνῆσθαι; νῦν γάρ σε, Δίκη θρέπτειρα πολήων, γινώσκω μερόπεσσι συνέστιον ἠδὲ σύνοικον,ἐξ οὗ μοι κραίνουσι μέγαν θρόνον ἐμβεβαῶτεςἄμφω θεσπέσιός τε πατὴρ καὶ φαίδιμος ὄρπηξ·ἐκ τῶν μοι γλυκύς ὅρμος ἀνακτορίης πεπέτασται.τούς μοι καὶ ῥύοισθε καὶ ἔμπεδον ἰθύνοιτε πολλαῖς ἐν δεκάδεσσιν ἑλισσομένων ἐνιαυτῶν,Ζεῦ τε καὶ Οὐρανίδαι, Ζηνὸς χορός, εἴ τις ἀμοιβὴεὐσεβίης· σκήπτρῳ δὲ τελεσφόρον ὄλβον ἄγοιτε.