τοῖος γὰρ κραδίην πόθος αἴνυτο ποιμένα λαῶν.ὡς δʼ ὅτʼ ἀνὴρ ἀσπαστὸν ὑπεκπροφύγῃ κακότητανούσου ὕπʼ ἀργαλέης ἢ καὶ κρατεροῦ ὑπὸ δεσμοῦ,ὥς ῥα τότʼ Ἀμφιτρύων χαλεπὸν πόνον ἐκτολυπεύσαςἀσπασίως τε φίλως τε ἑὸν δόμον εἰσαφίκανεν.παννύχιος δʼ ἄρʼ ἔλεκτο σὺν αἰδοίῃ παρακοίτιτερπόμενος δώροισι πολυχρύσου Ἀφροδίτης.ἣ δὲ θεῷ δμηθεῖσα καὶ ἀνέρι πολλὸν ἀρίστῳΘήβῃ ἐν ἑπταπύλῳ διδυμάονε γείνατο παῖδε,οὐ καθʼ ὁμὰ φρονέοντε· κασιγνήτω γε μὲν ἤστην·τὸν μὲν χειρότερον, τὸν δʼ αὖ μέγʼ ἀμείνονα φῶτα,δεινόν τε κρατερόν τε, βίην Ἡρακληείην·τὸν μὲν ὑποδμηθεῖσα κελαινεφέι Κρονίωνι,τὸν δʼ ἄρα Ἰφικλῆα δορυσσόῳ Ἀμφιτρύωνι,κεκριμένην γενεήν· τὸν μὲν βροτῷ ἀνδρὶ μιγεῖσα,τὸν δὲ Διὶ Κρονίωνι, θεῶν σημάντορι πάντων.ὃς καὶ Κύκνον ἔπεφνεν, Ἀρητιάδην μεγάθυμον.εὗρε γὰρ ἐν τεμένει ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνοςαὐτὸν καὶ πατέρα ὅν Ἄρην, ἄατον πολέμοιο,τεύχεσι λαμπομένους σέλας ὣς πυρὸς αἰθομένοιο,