χρύσεος ἦν, κλυτὰ ἔργα περίφρονος Ἡφαίστοιο,σειόμενος φύλλοισι καὶ ἀργυρέῃσι κάμαξι,βριθόμενος σταφυλῇσι· μελάνθησάν γε μὲν αἵδε.οἵ γε μὲν ἐτράπεον, τοὶ δʼ ἤρυον· οἳ δʼ ἐμάχοντοπύξ τε καὶ ἑλκηδόν· τοὶ δʼ ὠκύποδας λαγὸς ᾕρευνἄνδρες θηρευταί, καὶ καρχαρόδοντε κύνε πρό,ἱέμενοι μαπέειν, οἳ δʼ ἱέμενοι ὑπαλύξαι.πὰρ δʼ αὐτοῖς ἱππῆες ἔχον πόνον, ἀμφὶ δʼ ἀέθλῳδῆριν ἔχον καὶ μόχθον. ἐυπλεκέων δʼ ἐπὶ δίφρωνἡνίοχοι βεβαῶτες ἐφίεσαν ὠκέας ἵππουςῥυτὰ χαλαίνοντες, τὰ δʼ ἐπικροτέοντα πέτοντοἅρματα κολλήεντʼ, ἐπὶ δὲ πλῆμναι μέγʼ ἀύτευν.οἳ μὲν ἄρʼ ἀίδιον εἶχον πόνον οὐδέ ποτέ σφιννίκη ἐπηνύσθη, ἀλλʼ ἄκριτον εἶχον ἄεθλον.τοῖσιν δὲ προέκειτο μέγας τρίπος ἐντὸς ἀγῶνος,χρύσειος, κλυτὰ ἔργα περίφρονος Ἡφαίστοιο.ἀμφὶ δʼ ἴτυν ῥέεν Ὠκεανὸς πλήθοντι ἐοικώς,πᾶν δὲ συνεῖχε σάκος πολυδαίδαλον, οἳ δὲ κατʼ αὐτὸνκύκνοι ἀερσιπόται μεγάλʼ ἤπυον, οἵ ῥά τε πολλοὶνῆχον ἐπʼ ἄκρον ὕδωρ· παρὰ δʼ ἰχθύες ἐκλονέοντο.