οὐρανὸν εἲς ἀνιὼν οὐδʼ οὐρανόθεν καταβαίνων.τῶν δʼ ἕτερος γαῖάν τε καὶ εὐρέα νῶτα θαλάσσηςἥσυχος ἀνστρέφεται καὶ μείλιχος ἀνθρώποισι,τοῦ δὲ σιδηρέη μὲν κραδίη, χάλκεον δέ οἱ ἦτορνηλεὲς ἐν στήθεσσιν· ἔχει δʼ ὃν πρῶτα λάβῃσινἀνθρώπων· ἐχθρὸς δὲ καὶ ἀθανάτοισι θεοῖσιν.ἔνθα θεοῦ χθονίου πρόσθεν δόμοι ἠχήεντεςἰφθίμου τʼ Ἀίδεω καὶ ἐπαινῆς Περσεφονείηςἑστᾶσιν, δεινὸς δὲ κύων προπάροιθε φυλάσσεινηλειής, τέχνην δὲ κακὴν ἔχει· ἐς μὲν ἰόνταςσαίνει ὁμῶς οὐρῇ τε καὶ οὔασιν ἀμφοτέροισιν,ἐξελθεῖν δʼ οὐκ αὖτις ἐᾷ πάλιν, ἀλλὰ δοκεύωνἐσθίει, ὅν κε λάβῃσι πυλέων ἔκτοσθεν ἰόντα.ἰφθίμου τʼ Ἀίδεω καὶ ἐπαινῆς Περσεφονείης.ἔνθα δὲ ναιετάει στυγερὴ θεὸς ἀθανάτοισι, δεινὴ Στύξ, θυγάτηρ ἀψορρόου Ὠκεανοῖοπρεσβυτάτη· νόσφιν δὲ θεῶν κλυτὰ δώματα ναίειμακρῇσιν πέτρῃσι κατηρεφέʼ· ἀμφὶ δὲ πάντηκίοσιν ἀργυρέοισι πρὸς οὐρανὸν ἐστήρικται.παῦρα δὲ Θαύμαντος θυγάτηρ πόδας ὠκέα Ἶρις