οὖδας ἵκοιτʼ, εἰ πρῶτα πυλέων ἔντοσθε γένοιτο,ἀλλά κεν ἔνθα καὶ ἔνθα φέροι πρὸ θύελλα θυέλλῃἀργαλέη· δεινὸν δὲ καὶ ἀθανάτοισι θεοῖσιτοῦτο τέρας. Νυκτὸς δʼ ἐρεβεννῆς οἰκία δεινὰἕστηκεν νεφέλῃς κεκαλυμμένα κυανέῃσιν. τῶν πρόσθʼ Ἰαπετοῖο πάις ἔχει οὐρανὸν εὐρὺνἑστηὼς κεφαλῇ τε καὶ ἀκαμάτῃσι χέρεσσινἀστεμφέως, ὅθι Νύξ τε καὶ Ἡμέρη ἆσσον ἰοῦσαιἀλλήλας προσέειπον, ἀμειβόμεναι μέγαν οὐδὸνχάλκεον· ἣ μὲν ἔσω καταβήσεται, ἣ δὲ θύραζεἔρχεται, οὐδέ ποτʼ ἀμφοτέρας δόμος ἐντὸς ἐέργει,ἀλλʼ αἰεὶ ἑτέρη γε δόμων ἔκτοσθεν ἐοῦσαγαῖαν ἐπιστρέφεται, ἣ δʼ αὖ δόμου ἐντὸς ἐοῦσαμίμνει τὴν αὐτῆς ὥρην ὁδοῦ, ἔστʼ ἂν ἵκηται,ἣ μὲν ἐπιχθονίοισι φάος πολυδερκὲς ἔχουσα, ἣ δʼ Ὕπνον μετὰ χερσί, κασίγνητον Θανάτοιο.Νὺξ ὀλοή, νεφέλῃ κεκαλυμμένη ἠεροειδεῖ.ἔνθα δὲ Νυκτὸς παῖδες ἐρεμνῆς οἰκίʼ ἔχουσιν,Ὕπνος καὶ Θάνατος, δεινοὶ θεοί· οὐδέ ποτʼ αὐτοὺςἨέλιος φαέθων ἐπιδέρκεται ἀκτίνεσσιν