τόσσον γάρ τʼ ἀπὸ γῆς ἐς Τάρταρον ἠερόεντα.ἐννέα γὰρ νύκτας τε καὶ ἤματα χάλκεος ἄκμωνοὐρανόθεν κατιὼν δεκάτῃ κʼ ἐς γαῖαν ἵκοιτο·ἐννέα δʼ αὖ νύκτας τε καὶ ἤματα χάλκεος ἄκμωνἐκ γαίης κατιὼν δεκάτῃ κʼ ἐς Τάρταρον ἵκοι. τὸν πέρι χάλκεον ἕρκος ἐλήλαται· ἀμφὶ δέ μιν νὺξτριστοιχεὶ κέχυται περὶ δειρήν· αὐτὰρ ὕπερθενγῆς ῥίζαι πεφύασι καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης.ἔνθα θεοὶ Τιτῆνες ὑπὸ ζόφῳ ἠερόεντικεκρύφαται βουλῇσι Διὸς νεφεληγερέταοχώρῳ ἐν εὐρώεντι, πελώρης ἔσχατα γαίης.τοῖς οὐκ ἐξιτόν ἐστι. θύρας δʼ ἐπέθηκε Ποσειδέωνχαλκείας, τεῖχος δὲ περοίχεται ἀμφοτέρωθεν.ἔνθα Γύης Κόττος τε καὶ Ὀβριάρεως μεγάθυμοςναίουσιν, φύλακες πιστοὶ Διὸς αἰγιόχοιο.ἔνθα δὲ γῆς δνοφερῆς καὶ Ταρτάρου ἠερόεντοςπόντου τʼ ἀτρυγέτοιο καὶ οὐρανοῦ ἀστερόεντοςἑξείης πάντων πηγαὶ καὶ πείρατʼ ἔασινἀργαλέʼ εὐρώεντα, τά τε στυγέουσι θεοί περ,χάσμα μέγʼ, οὐδέ κε πάντα τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτὸν