ῥιπῇ ὕπʼ ἀθανάτων, ἔνοσις δʼ ἵκανε βαρεῖαΤάρταρον ἠερόεντα, ποδῶν τʼ αἰπεῖα ἰωὴἀσπέτου ἰωχμοῖο βολάων τε κρατεράων·ὣς ἄρʼ ἐπʼ ἀλλήλοις ἵεσαν βέλεα στονόεντα.φωνὴ δʼ ἀμφοτέρων ἵκετʼ οὐρανὸν ἀστερόεντακεκλομένων· οἳ δὲ ξύνισαν μεγάλῳ ἀλαλητῷ.οὐδʼ ἄρʼ ἔτι Ζεὺς ἴσχεν ἑὸν μένος, ἀλλά νυ τοῦ γεεἶθαρ μὲν μένεος πλῆντο φρένες, ἐκ δέ τε πᾶσανφαῖνε βίην· ἄμυδις δʼ ἄρʼ ἀπʼ οὐρανοῦ ἠδʼ ἀπʼ Ὀλύμπουἀστράπτων ἔστειχε συνωχαδόν· οἱ δὲ κεραυνοὶἴκταρ ἅμα βροντῇ τε καὶ ἀστεροπῇ ποτέοντοχειρὸς ἄπο στιβαρῆς, ἱερὴν φλόγα εἰλυφόωντεςταρφέες· ἀμφὶ δὲ γαῖα φερέσβιος ἐσμαράγιζεκαιομένη, λάκε δʼ ἀμφὶ πυρὶ μεγάλʼ ἄσπετος ὕλη.ἔζεε δὲ χθὼν πᾶσα καὶ Ὠκεανοῖο ῥέεθραπόντος τʼ ἀτρύγετος· τοὺς δʼ ἄμφεπε θερμὸς ἀυτμὴΤιτῆνας χθονίους, φλὸξ δʼ αἰθέρα δῖαν ἵκανενἄσπετος, ὄσσε δʼ ἄμερδε καὶ ἰφθίμων περ ἐόντωναὐγὴ μαρμαίρουσα κεραυνοῦ τε στεροπῆς τε.καῦμα δὲ θεσπέσιον κάτεχεν Χάος· εἴσατο δʼ ἄντα