τὰ φρονέων, ἵνα μή τις ἀγαυῶν Οὐρανιώνωνἄλλος ἐν ἀθανάτοισιν ἔχοι βασιληίδα τιμήν.πεύθετο γὰρ Γαίης τε καὶ Οὐρανοῦ ἀστερόεντος,οὕνεκά οἱ πέπρωτο ἑῷ ὑπὸ παιδὶ δαμῆναικαὶ κρατερῷ περ ἐόντι, Διὸς μεγάλου διὰ βουλάς·τῷ ὅ γʼ ἄρʼ οὐκ ἀλαὸς σκοπιὴν ἔχεν, ἀλλὰ δοκεύωνπαῖδας ἑοὺς κατέπινε· Ῥέην δʼ ἔχε πένθος ἄλαστον.ἀλλʼ ὅτε δὴ Δίʼ ἔμελλε θεῶν πατέρʼ ἠδὲ καὶ ἀνδρῶντέξεσθαι, τότʼ ἔπειτα φίλους λιτάνευε τοκῆαςτοὺς αὐτῆς, Γαῖάν τε καὶ Οὐρανὸν ἀστερόεντα,μῆτιν συμφράσσασθαι, ὅπως λελάθοιτο τεκοῦσαπαῖδα φίλον, τίσαιτο δʼ ἐρινῦς πατρὸς ἑοῖοπαίδων θʼ, οὓς κατέπινε μέγας Κρόνος ἀγκυλομήτης.οἳ δὲ θυγατρὶ φίλῃ μάλα μὲν κλύον ἠδʼ ἐπίθοντο,καί οἱ πεφραδέτην, ὅσα περ πέπρωτο γενέσθαιἀμφὶ Κρόνῳ βασιλῆι καὶ υἱέι καρτεροθύμῳ.πέμψαν δʼ ἐς Λύκτον, Κρήτης ἐς πίονα δῆμον,ὁππότʼ ἄρʼ ὁπλότατον παίδων τέξεσθαι ἔμελλε,Ζῆνα μέγαν· τὸν μέν οἱ ἐδέξατο Γαῖα πελώρηΚρήτῃ ἐν εὐρείῃ τραφέμεν ἀτιταλλέμεναί τε.