εὔχονται δʼ Ἑκάτῃ καὶ ἐρικτύπῳ Ἐννοσιγαίῳ,ῥηιδίως ἄγρην κυδρὴ θεὸς ὤπασε πολλήν,ῥεῖα δʼ ἀφείλετο φαινομένην, ἐθέλουσά γε θυμῷ.ἐσθλὴ δʼ ἐν σταθμοῖσι σὺν Ἑρμῇ ληίδʼ ἀέξειν·βουκολίας δʼ ἀγέλας τε καὶ αἰπόλια πλατέʼ αἰγῶνποίμνας τʼ εἰροπόκων ὀίων, θυμῷ γʼ ἐθέλουσα,ἐξ ὀλίγων βριάει κἀκ πολλῶν μείονα θῆκεν.οὕτω τοι καὶ μουνογενὴς ἐκ μητρὸς ἐοῦσαπᾶσι μετʼ ἀθανάτοισι τετίμηται γεράεσσιν.θῆκε δέ μιν Κρονίδης κουροτρόφον, οἳ μετʼ ἐκείνηνὀφθαλμοῖσιν ἴδοντο φάος πολυδερκέος Ἠοῦς.οὕτως ἐξ ἀρχῆς κουροτρόφος, αἳ δέ τε τιμαί.Ῥείη δὲ δμηθεῖσα Κρόνῳ τέκε φαίδιμα τέκνα,Ἱστίην Δήμητρα καὶ Ἥρην χρυσοπέδιλονἴφθιμόν τʼ Ἀίδην, ὃς ὑπὸ χθονὶ δώματα ναίεινηλεὲς ἦτορ ἔχων, καὶ ἐρίκτυπον ἘννοσίγαιονΖῆνά τε μητιόεντα, θεῶν πατέρʼ ἠδὲ καὶ ἀνδρῶν,τοῦ καὶ ὑπὸ βροντῆς πελεμίζεται εὐρεῖα χθών.καὶ τοὺς μὲν κατέπινε μέγας Κρόνος, ὥς τις ἕκαστοςνηδύος ἐξ ἱερῆς μητρὸς πρὸς γούναθʼ ἵκοιτο,