τοὺς δὲ μέτʼ ἀστέρα τίκτεν Ἑωσφόρον Ἠριγένειαἄστρα τε λαμπετόωντα, τά τʼ οὐρανὸς ἐστεφάνωται.Στὺξ δʼ ἔτεκʼ Ὠκεανοῦ θυγάτηρ Πάλλαντι
μιγεῖσαΖῆλον καὶ Νίκην καλλίσφυρον ἐν μεγάροισιν·καὶ Κράτος ἠδὲ Βίην ἀριδείκετα γείνατο τέκνα, τῶν οὐκ ἔστʼ ἀπάνευθε Διὸς δόμος, οὐδέ τις ἕδρη,οὐδʼ ὁδός, ὅππη μὴ κείνοις θεὸς ἡγεμονεύῃ,ἀλλʼ αἰεὶ πὰρ Ζηνὶ βαρυκτύπῳ ἑδριόωνται.ὣς γὰρ ἐβούλευσεν Στὺξ ἄφθιτος Ὠκεανίνηἤματι τῷ, ὅτε πάντας Ὀλύμπιος ἀστεροπητὴςἀθανάτους ἐκάλεσσε θεοὺς ἐς μακρὸν Ὄλυμπον,εἶπε δʼ, ὃς ἂν μετὰ εἷο θεῶν Τιτῆσι μάχοιτο,μή τινʼ ἀπορραίσειν γεράων, τιμὴν δὲ ἕκαστονἑξέμεν, ἣν τὸ πάρος γε μετʼ ἀθανάτοισι θεοῖσιντὸν δʼ ἔφαθʼ, ὅστις ἄτιμος ὑπὸ Κρόνου ἠδʼ ἀγέραστος,τιμῆς καὶ γεράων ἐπιβησέμεν, ἧ θέμις ἐστίν.ἦλθε δʼ ἄρα πρώτη Στὺξ ἄφθιτος Οὔλυμπόνδεσὺν σφοῖσιν παίδεσσι φίλου διὰ μήδεα πατρός.τὴν δὲ Ζεὺς τίμησε, περισσὰ δὲ δῶρα δέδωκεν.αὐτὴν μὲν γὰρ ἔθηκε θεῶν μέγαν ἔμμεναι ὅρκον,