ὑμνήσῃ μάκαράς τε θεούς, οἳ Ὄλυμπον ἔχουσιν,αἶψʼ ὅ γε δυσφροσυνέων ἐπιλήθεται οὐδέ τι κηδέωνμέμνηται· ταχέως δὲ παρέτραπε δῶρα θεάων.χαίρετε, τέκνα Διός, δότε δʼ ἱμερόεσσαν
ἀοιδήν.κλείετε δʼ ἀθανάτων ἱερὸν γένος αἰὲν ἐόντων, οἳ Γῆς τʼ ἐξεγένοντο καὶ Οὐρανοῦ ἀστερόεντος,Νυκτός τε δνοφερῆς, οὕς θʼ ἁλμυρὸς ἔτρεφε Πόντος.εἴπατε δʼ, ὡς τὰ πρῶτα θεοὶ καὶ γαῖα γένοντοκαὶ ποταμοὶ καὶ πόντος ἀπείριτος, οἴδματι θυίων, ἄστρα τε λαμπετόωντα καὶ οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθενοἵ τʼ ἐκ τῶν ἐγένοντο θεοί, δωτῆρες ἐάωνὥς τʼ ἄφενος δάσσαντο καὶ ὡς τιμὰς διέλοντοἠδὲ καὶ ὡς τὰ πρῶτα πολύπτυχον ἔσχον Ὄλυμπον.ταῦτά μοι ἔσπετε Μοῦσαι, Ὀλύμπια δώματʼ ἔχουσαιἐξ ἀρχῆς, καὶ εἴπαθʼ, ὅ τι πρῶτον γένετʼ αὐτῶν.ἦ τοι μὲν πρώτιστα Χάος γένετʼ, αὐτὰρ ἔπειταΓαῖʼ εὐρύστερνος, πάντων ἕδος ἀσφαλὲς αἰεὶἀθανάτων, οἳ ἔχουσι κάρη νιφόεντος Ὀλύμπου,Τάρταρά τʼ ἠερόεντα μυχῷ χθονὸς εὐρυοδείης,ἠδʼ Ἔρος, ὃς κάλλιστος ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι,