ἦ τῶν πονηρῶν ἦσθα καὶ τοιχωρύχων;Συκοφάντηςμὰ Δίʼ οὐ μὲν οὖν ἔσθʼ ὑγιὲς ὑμῶν οὐδενός,κοὐκ ἔσθʼ ὅπως οὐκ ἔχετέ μου τὰ χρήματα.Καρίωνὡς σοβαρὸς ὦ Δάματερ εἰσελήλυθενὁ συκοφάντης. δῆλον ὅτι βουλιμιᾷ.Συκοφάντηςσὺ μὲν εἰς ἀγορὰν ἰὼν ταχέως οὐκ ἂν φθάνοις·ἐπὶ τοῦ τροχοῦ γὰρ δεῖ σʼ ἐκεῖ στρεβλούμενονεἰπεῖν ἃ πεπανούργηκας.Καρίωνοἰμώξἄρα σύ.Δίκαιοςνὴ τὸν Δία τὸν σωτῆρα πολλοῦ γʼ ἄξιοςἅπασι τοῖς Ἕλλησιν ὁ θεός ἐσθʼ ὅτιτοὺς συκοφάντας ἐξολεῖ κακοὺς κακῶς.Συκοφάντηςοἴμοι τάλας· μῶν καὶ σὺ μετέχων καταγελᾷς;ἐπεὶ πόθεν θοἰμάτιον εἴληφας τοδί;ἐχθὲς δʼ ἔχοντʼ εἶδόν σʼ ἐγὼ τριβώνιον.Δίκαιοςοὐδὲν προτιμῶ σου. φορῶ γὰρ πριάμενοςτὸν δακτύλιον τονδὶ παρʼ Εὐδάμου δραχμῆς.Καρίων† ἀλλʼ οὐκ ἔνεστι συκοφάντου δήγματος.†Συκοφάντηςἆρʼ οὐχ ὕβρις ταῦτʼ ἐστὶ πολλή; σκώπτετον,ὅ τι δὲ ποιεῖτον ἐνθάδʼ οὐκ εἰρήκατον.