οἴμοι κακοδαίμων, ὡς ἀπόλωλα δείλαιος,καὶ κακοδαίμων καὶ τετράκις καὶ πεντάκιςκαὶ δωδεκάκις καὶ μυριάκις· ἰοὺ ἰού.οὕτω πολυφόρῳ συγκέκραμαι δαίμονι.ΚαρίωνἌπολλον ἀποτρόπαιε καὶ θεοὶ φίλοι,τί ποτʼ ἐστὶν ὅ τι πέπονθεν ἅνθρωπος κακόν;Συκοφάντηςοὐ γὰρ σχέτλια πέπονθα νυνὶ πράγματα,ἀπολωλεκὼς ἅπαντα τἀκ τῆς οἰκίαςδιὰ τὸν θεὸν τοῦτον, τὸν ἐσόμενον τυφλὸνπάλιν αὖθις, ἤνπερ μὴ ʼλλίπωσιν αἱ δίκαι;Δίκαιοςἐγὼ σχεδὸν τὸ πρᾶγμα γιγνώσκειν δοκῶ.προσέρχεται γάρ τις κακῶς πράττων ἀνήρ,ἔοικε δʼ εἶναι τοῦ πονηροῦ κόμματος.Καρίωννὴ Δία καλῶς τοίνυν ποιῶν ἀπόλλυται.Συκοφάντηςποῦ ποῦ ʼσθʼ ὁ μόνος ἅπαντας ἡμᾶς πλουσίουςὑποσχόμενος οὗτος ποιήσειν εὐθέως,εἰ πάλιν ἀναβλέψειεν ἐξ ἀρχῆς; ὁ δὲπολὺ μᾶλλον ἐνίους ἐστὶν ἐξολωλεκώς.Καρίωνκαὶ τίνα δέδρακε δῆτα τοῦτʼ;Συκοφάντηςἐμὲ τουτονί.