οἱ δʼ ἐγκατακείμενοι παρʼ αὐτῷ πῶς δοκεῖςτὸν Πλοῦτον ἠσπάζοντο καὶ τὴν νύχθʼ ὅληνἐγρηγόρεσαν, ἕως διέλαμψεν ἡμέρα.ἐγὼ δʼ ἐπῄνουν τὸν θεὸν πάνυ σφόδρα,ὅτι βλέπειν ἐποίησε τὸν Πλοῦτον ταχύ,τὸν δὲ Νεοκλείδην μᾶλλον ἐποίησεν τυφλόν.
Γυνήὅσην ἔχεις τὴν δύναμιν ὦναξ δέσποτα.ἀτὰρ φράσον μοι, ποῦʼ σθʼ ὁ Πλοῦτος;Καρίωνἔρχεται.ἀλλʼ ἦν περὶ αὐτὸν ὄχλος ὑπερφυὴς ὅσος.οἱ γὰρ δίκαιοι πρότερον ὄντες καὶ βίονἔχοντες ὀλίγον αὐτὸν ἠσπάζοντο καὶἐδεξιοῦνθʼ ἅπαντες ὑπὸ τῆς ἡδονῆς·ὅσοι δʼ ἐπλούτουν οὐσίαν τʼ εἶχον συχνὴνοὐκ ἐκ δικαίου τὸν βίον κεκτημένοι,ὀφρῦς ξυνῆγον ἐσκυθρώπαζόν θʼ ἅμα.οἱ δʼ ἠκολούθουν κατόπιν ἐστεφανωμένοιγελῶντες εὐφημοῦντες· ἐκτυπεῖτο δὲἐμβὰς γερόντων εὐρύθμοις προβήμασιν.ἀλλʼ εἶʼ ἁπαξάπαντες ἐξ ἑνὸς λόγου