σὲ δʼ ἐᾶν κλάειν μακρὰ τὴν κεφαλήν.Βλεψίδημοςνὴ Δίʼ ἐγὼ γοῦν ἐθέλω πλουτῶνεὐωχεῖσθαι μετὰ τῶν παίδωντῆς τε γυναικός, καὶ λουσάμενοςλιπαρὸς χωρῶν ἐκ βαλανείουτῶν χειροτεχνῶνκαὶ τῆς Πενίας καταπαρδεῖν.
Χρεμύλοςαὕτη μὲν ἡμῖν ἡπίτριπτος οἴχεται.ἐγὼ δὲ καὶ σύ γʼ ὡς τάχιστα τὸν θεὸνἐγκατακλινοῦντʼ ἄγωμεν εἰς Ἀσκληπιοῦ.Βλεψίδημοςκαὶ μὴ διατρίβωμέν γε, μὴ πάλιν τις αὖἐλθὼν διακωλύσῃ τι τῶν προὔργου ποιεῖν.Χρεμύλοςπαῖ Καρίων τὰ στρώματʼ ἐκφέρειν σʼ ἐχρῆναὐτόν τʼ ἄγειν τὸν Πλοῦτον, ὡς νομίζεται,καὶ τἄλλʼ ὅσʼ ἐστὶν ἔνδον ηὐτρεπισμένα.
Χοροῦ
Καρίωνὦ πλεῖστα Θησείοις μεμυστιλημένοιγέροντες ἄνδρες ἐπʼ ὀλιγίστοις ἀλφίτοις,ὡς εὐτυχεῖθʼ, ὡς μακαρίως πεπράγατε,ἄλλοι θʼ ὅσοις μέτεστι τοῦ χρηστοῦ τρόπου.Χορόςτί δʼ ἔστιν ὦ βέλτιστε τῶν σαυτοῦ φίλων;