μή νυν μελέτω σοι μηδέν· ὡς ἐὰν γένῃἀνὴρ πρόθυμος αὐτὸς ἐς τὰ πράγματα,βλέποντʼ ἀποδείξω σʼ ὀξύτερον τοῦ Λυγκέως.Πλοῦτοςπῶς οὖν δυνήσει τοῦτο δρᾶσαι θνητὸς ὤν;Χρεμύλοςἔχω τινʼ ἀγαθὴν ἐλπίδʼ ἐξ ὧν εἶπέ μοιὁ Φοῖβος αὐτὸς Πυθικὴν σείσας δάφνην.Πλοῦτοςκἀκεῖνος οὖν σύνοιδε ταῦτα;Χρεμύλοςφήμʼ ἐγώ.Πλοῦτοςὁρᾶτε.Χρεμύλοςμὴ φρόντιζε μηδὲν ὦγαθέ.ἐγὼ γάρ, εὖ τοῦτʼ ἴσθι, κεἰ δεῖ μʼ ἀποθανεῖν,αὐτὸς διαπράξω ταῦτα.Καρίωνκἂν βούλῃ γʼ, ἐγώ.Χρεμύλοςπολλοὶ δʼ ἔσονται χἄτεροι νῷν ξύμμαχοι,ὅσοις δικαίοις οὖσιν οὐκ ἦν ἄλφιτα.
Πλοῦτοςπαπαῖ πονηρούς γʼ εἶπας ἡμῖν συμμάχους.Χρεμύλοςοὐκ ἤν γε πλουτήσωσιν ἐξ ἀρχῆς πάλιν.ἀλλʼ ἴθι σὺ μὲν ταχέως δραμών—Καρίωντί δρῶ; λέγε.Χρεμύλοςτοὺς ξυγγεώργους κάλεσον, εὑρήσεις δʼ ἴσως