ἑτέρους ἀποίσειν φήμʼ ἔθʼ ὑστέρους ἐμοῦ.Ἀνὴρ Αβαδιεῖ δὲ δειπνήσων ὅμως;Ἀνὴρ Βτί γὰρ πάθω;τὰ δυνατὰ γὰρ δεῖ τῇ πόλει ξυλλαμβάνειντοὺς εὖ φρονοῦντας.Ἀνὴρ Αἢν δὲ κωλύσωσι, τί; Ἀνὴρ Βὁμόσʼ εἶμι κύψας.Ἀνὴρ Αἢν δὲ μαστιγῶσι, τί; Ἀνὴρ Βκαλούμεθʼ αὐτάς.Ἀνὴρ Αἢν δὲ καταγελῶσι, τί; Ἀνὴρ Βἐπὶ ταῖς θύραις ἑστώς—