τοῖς σοφοῖς μὲν τῶν σοφῶν μεμνημένοις κρίνειν ἐμέ,τοῖς γελῶσι δʼ ἡδέως διὰ τὸν γέλων κρίνειν ἐμέ·σχεδὸν ἅπαντας οὖν κελεύω δηλαδὴ κρίνειν ἐμέ,μηδὲ τὸν κλῆρον γενέσθαι μηδὲν ἡμῖν αἴτιον,ὅτι προείληχʼ· ἀλλὰ πάντα ταῦτα χρὴ μεμνημένουςμὴ ʼπιορκεῖν ἀλλὰ κρίνειν τοὺς χοροὺς ὀρθῶς ἀεί,μηδὲ ταῖς κακαῖς ἑταίραις τὸν τρόπον προσεικέναι,αἳ μόνον μνήμην ἔχουσι τῶν τελευταίων ἀεί.

Χορὸςὦ ὦ ὥρα δή,ὦ φίλαι γυναῖκες, εἴπερ μέλλομεν τὸ χρῆμα δρᾶν, ἐπὶ τὸ δεῖπνον ὑπαποκινεῖν. κρητικῶς οὖν τὼ πόδεκαὶ σὺ κίνει.Βλέπυροςτοῦτο δρῶ. Χορὸςκαὶ τάσδε νῦν λαγαρὰς τοῖν σκελίσκοιν τὸν ῥυθμόν.

Χορὸςτάχα γὰρ ἔπεισιλοπαδοτεμαχοσελαχογαλεο-κρανιολειψανοδριμυποτριμματο-σιλφιοτυρομελιτοκατακεχυμενο-κιχλεπικοσσυφοφαττοπεριστερα-