Χορὸςτοῖς σοφοῖς μὲν τῶν σοφῶν μεμνημένοις κρίνειν ἐμέ,τοῖς γελῶσι δʼ ἡδέως διὰ τὸν γέλων κρίνειν ἐμέ·σχεδὸν ἅπαντας οὖν κελεύω δηλαδὴ κρίνειν ἐμέ,μηδὲ τὸν κλῆρον γενέσθαι μηδὲν ἡμῖν αἴτιον,ὅτι προείληχʼ· ἀλλὰ πάντα ταῦτα χρὴ μεμνημένουςμὴ ʼπιορκεῖν ἀλλὰ κρίνειν τοὺς χοροὺς ὀρθῶς ἀεί,μηδὲ ταῖς κακαῖς ἑταίραις τὸν τρόπον προσεικέναι,αἳ μόνον μνήμην ἔχουσι τῶν τελευταίων ἀεί.