ὅσοι μεμυήμεθʼ εὐ-σεβῆ τε διήγομεντρόπον περὶ τοὺς ξένουςκαὶ τοὺς ἰδιώτας.

Διόνυσοςἄγε δὴ τίνα τρόπον τὴν θύραν κόψω; τίνα;πῶς ἐνθάδʼ ἄρα κόπτουσιν οὑπιχώριοι;Ξανθίαςοὐ μὴ διατρίψεις, ἀλλὰ γεύσει τῆς θύρας,καθʼ Ἡρακλέα τὸ σχῆμα καὶ τὸ λῆμʼ ἔχων.Διόνυσοςπαῖ παῖ.Ἄιακοςτίς οὗτος;ΔιόνυσοςἩρακλῆς ὁ καρτερός.Ἄιακοςὦ βδελυρὲ κἀναίσχυντε καὶ τολμηρὲ σὺκαὶ μιαρὲ καὶ παμμίαρε καὶ μιαρώτατε,ὃς τὸν κύνʼ ἡμῶν ἐξελάσας τὸν Κέρβερονἀπῇξας ἄγχων κἀποδρὰς ᾤχου λαβών,ὃν ἐγὼ ʼφύλαττον. ἀλλὰ νῦν ἔχει μέσος·τοία Στυγός σε μελανοκάρδιος πέτραἈχερόντιός τε σκόπελος αἱματοσταγὴς