Πλούτωνἄγε δὴ χαίρων Αἰσχύλε χώρει,καὶ σῷζε πόλιν τὴν ἡμετέρανγνώμαις ἀγαθαῖς καὶ παίδευσοντοὺς ἀνοήτους· πολλοὶ δʼ εἰσίν·καὶ δὸς τουτὶ Κλεοφῶντι φέρωνκαὶ τουτὶ τοῖσι πορισταῖςΜύρμηκί θʼ ὁμοῦ καὶ Νικομάχῳ,τόδε δʼ Ἀρχενόμῳ·καὶ φράζʼ αὐτοῖς ταχέως ἥκεινὡς ἐμὲ δευρὶ καὶ μὴ μέλλειν·κἂν μὴ ταχέως ἥκωσιν, ἐγὼνὴ τὸν Ἀπόλλω στίξας αὐτοὺςκαὶ συμποδίσαςμετʼ Ἀδειμάντου τοῦ Λευκολόφουκατὰ γῆς ταχέως ἀποπέμψω.
Αἰσχύλοςταῦτα ποιήσω· σὺ δὲ τὸν θᾶκον