δόλοις λαθραίοις, ταῦτʼ ἐποπτεύειν ἔφη;Αἰσχύλοςοὐ δῆτʼ ἐκεῖνον, ἀλλὰ τὸν ἘριούνιονἙρμῆν χθόνιον προσεῖπε, κἀδήλου λέγωνὁτιὴ πατρῷον τοῦτο κέκτηται γέρας—Εὐριπίδηςἔτι μεῖζον ἐξήμαρτες ἢ ʼγὼ ʼβουλόμην·εἰ γὰρ πατρῷον τὸ χθόνιον ἔχει γέρας—Διόνυσοςοὕτω γʼ ἂν εἴη πρὸς πατρὸς τυμβωρύχος.ΑἰσχύλοςΔιόνυσε πίνεις οἶνον οὐκ ἀνθοσμίαν.Διόνυσοςλέγʼ ἕτερον αὐτῷ· σὺ δʼ ἐπιτήρει τὸ βλάβος.Αἰσχύλοςσωτὴρ γενοῦ μοι σύμμαχός τʼ αἰτουμένῳ.ἥκω γὰρ ἐς γῆν τήνδε καὶ κατέρχομαι—Εὐριπίδηςδὶς ταὐτὸν ἡμῖν εἶπεν ὁ σοφὸς Αἰσχύλος.Διόνυσοςπῶς δίς;Εὐριπίδηςσκόπει τὸ ῥῆμʼ· ἐγὼ δέ σοι φράσω.ἥκω γὰρ ἐς γῆν, φησί, καὶ κατέρχομαι·ἥκω δὲ ταὐτόν ἐστι τῷ κατέρχομαι.Διόνυσοςνὴ τὸν Δίʼ ὥσπερ γʼ εἴ τις εἴποι γείτονι,χρῆσον σὺ μάκτραν, εἰ δὲ βούλει, κάρδοπον.Αἰσχύλοςοὐ δῆτα τοῦτό γʼ ὦ κατεστωμυλμένεἄνθρωπε ταὔτʼ ἔστʼ, ἀλλʼ ἄριστʼ ἐπῶν ἔχον.