κἀντισιωπᾶθʼ ὥσπερ χἠμεῖς, ἐπανορθώσαιμεν ἂν ὑμᾶς.Πρόβουλοςὑμεῖς ἡμᾶς; δεινόν γε λέγεις κοὐ τλητὸν ἔμοιγε.Λυσιστράτησιώπα.Πρόβουλοςσοί γʼ ὦ κατάρατε σιωπῶ ʼγώ, καὶ ταῦτα κάλυμμα φορούσῃπερὶ τὴν κεφαλήν; μή νυν ζῴην.
Λυσιστράτηἀλλʼ εἰ τοῦτʼ ἐμπόδιόν σοι,παρʼ ἐμοῦ τουτὶ τὸ κάλυμμα λαβὼνἔχε καὶ περίθου περὶ τὴν κεφαλήν,κᾆτα σιώπαΓυνὴ Γ.καὶ τοῦτον τὸν καλαθίσκον.Λυσιστράτηκᾆτα ξαίνειν ξυζωσάμενοςκυάμους τρώγων·πόλεμος δὲ γυναιξὶ μελήσει.
Χορὸς Γυναικῶναἰρώμεθʼ ὦ γυναῖκες ἀπὸ τῶν καλπίδων, ὅπως ἂνἐν τῷ μέρει χἠμεῖς τι ταῖς φίλαισι συλλάβωμεν.
Χορὸς Γυναικῶνἔγωγε γὰρ ἂν οὔποτε κάμοιμʼ ἂν ὀρχουμένη,†οὐδὲ τὰ γόνατα κόπος ἕλοι μου καματηρόσ†·ἐθέλω δʼ ἐπὶ πᾶν ἰέναιμετὰ τῶνδʼ ἀρετῆς ἕνεχʼ, αἷςἔνι φύσις, ἔνι χάρις, ἔνι θράσος,