νήφοντες, εὐθὺς βλέπομεν ὅ τι ταράξομεν·ὥσθʼ ὅ τι μὲν ἂν λέγωσιν οὐκ ἀκούομεν,ἃ δʼ οὐ λέγουσι, ταῦθʼ ὑπονενοήκαμεν,ἀγγέλλομεν δʼ οὐ ταὐτὰ τῶν αὐτῶν πέρι.νυνὶ δʼ ἅπαντʼ ἤρεσκεν· ὥστʼ εἰ μέν γέ τιςᾄδοι Τελαμῶνος, Κλειταγόρας ᾄδειν δέον,ἐπῃνέσαμεν ἂν καὶ προσεπιωρκήσαμεν.ἀλλʼ οὑτοιὶ γὰρ αὖθις ἔρχονται πάλινἐς ταὐτόν. οὐκ ἐρρήσετʼ ὦ μαστιγίαι;Ἀθηναῖος Β.νὴ τὸν Δίʼ ὡς ἤδη γε χωροῦσʼ ἔνδοθεν.Λάκωνὦ Πολυχαρείδα λαβὲ τὰ φυσατήρια,ἵνʼ ἐγὼ διποδιάξω τε κἀείσω καλὸνἐς τὼς Ἀσαναίως τε † καὶ ἐς ἡμᾶς ἅμα †.Ἀθηναῖοςλαβὲ δῆτα τὰς φυσαλλίδας πρὸς τῶν θεῶν,ὡς ἥδομαί γʼ ὑμᾶς ὁρῶν ὀρχουμένους.

Χορὸς Λακεδαιμονίωνὅρμαοντὼς κυρσανίως ὦ Μναμοΰνατάν τʼ ἐμὰν Μῶαν, ἅτιςοἶδεν ἁμὲ τώς τʼ Ἀσαναίως,ὅκα τοὶ μὲν ἐπʼ Ἀρταμιτίῳ