ἀλλʼ ἀφίει τὸν ἄνδρʼ· εἰ δὲ μή, φήμʼ ἐγὼτὰς χελώνας μακαριεῖν σε τοῦ δέρματος. Φιλοκλέωνεἶά νυν ὦ ξυνδικασταὶ σφῆκες ὀξυκάρδιοι,οἱ μὲν ἐς τὸν πρωκτὸν αὐτῶν ἐσπέτεσθʼ ὠργισμένοι,οἱ δὲ τὠφθαλμὼ κύκλῳ κεντεῖτε καὶ τοὺς δακτύλους.Βδελυκλέωνὦ Μίδα καὶ Φρὺξ βοήθει δεῦρο καὶ Μασιντύα,καὶ λάβεσθε τουτουὶ καὶ μὴ μεθῆσθε μηδενί·εἰ δὲ μή, ʼν πέδαις παχείαις οὐδὲν ἀριστήσετε.ὡς ἐγὼ πολλῶν ἀκούσας οἶδα θρίων τὸν ψόφον.Χορόςεἰ δὲ μὴ τοῦτον μεθήσεις, ἔν τί σοι παγήσεται.Φιλοκλέωνὦ Κέκροψ ἥρως ἄναξ τὰ πρὸς ποδῶν Δρακοντίδη,περιορᾷς οὕτω μʼ ὑπʼ ἀνδρῶν βαρβάρων χειρούμενον,οὓς ἐγὼ ʼδίδαξα κλάειν τέτταρʼ ἐς τὴν χοίνικα;Χορόςεἶτα δῆτʼ οὐ πόλλʼ ἔνεστι δεινὰ τῷ γήρᾳ κακά;δηλαδή· καὶ νῦν γε τούτω τὸν παλαιὸν δεσπότηνπρὸς βίαν χειροῦσιν, οὐδὲν τῶν πάλαι μεμνημένοιδιφθερῶν κἀξωμίδων, ἃς οὗτος αὐτοῖς ἠμπόλα,καὶ κυνᾶς· καὶ τοὺς πόδας χειμῶνος ὄντος ὠφέλει,ὥστε μὴ ῥιγῶν ἑκάστοτʼ· ἀλλὰ τούτοις γʼ οὐκ ἔνιοὐδʼ ἐν ὀφθαλμοῖσιν αἰδὼς τῶν παλαιῶν ἐμβάδων.