ὥσπερ σὺ κἀγώ, καὶ λέγων ἔπειθε τοὺς παλαιούς;ἧττόν τι δῆτʼ ἔξεστι κἀμοὶ καινὸν αὖ τὸ λοιπὸνθεῖναι νόμον τοῖς υἱέσιν, τοὺς πατέρας ἀντιτύπτειν;ὅσας δὲ πληγὰς εἴχομεν πρὶν τὸν νόμον τεθῆναι,ἀφίεμεν, καὶ δίδομεν αὐτοῖς προῖκα συγκεκόφθαι.σκέψαι δὲ τοὺς ἀλεκτρυόνας καὶ τἄλλα τὰ βοτὰ ταυτί,ὡς τοὺς πατέρας ἀμύνεται· καίτοι τί διαφέρουσινἡμῶν ἐκεῖνοι, πλήν γʼ ὅτι ψηφίσματʼ οὐ γράφουσιν;Στρεψιάδηςτί δῆτʼ, ἐπειδὴ τοὺς ἀλεκτρυόνας ἅπαντα μιμεῖ,οὐκ ἐσθίεις καὶ τὴν κόπρον κἀπὶ ξύλου καθεύδεις;Φειδιππίδηςοὐ ταὐτὸν ὦ τᾶν ἐστίν, οὐδʼ ἂν Σωκράτει δοκοίη.Στρεψιάδηςπρὸς ταῦτα μὴ τύπτʼ· εἰ δὲ μή, σαυτόν ποτʼ αἰτιάσει.Φειδιππίδηςκαὶ πῶς;Στρεψιάδηςἐπεὶ σὲ μὲν δίκαιός εἰμʼ ἐγὼ κολάζειν,σὺ δʼ, ἢν γένηταί σοι, τὸν υἱόν.Φειδιππίδηςἢν δὲ μὴ γένηται,μάτην ἐμοὶ κεκλαύσεται, σὺ δʼ ἐγχανὼν τεθνήξεις.Στρεψιάδηςἐμοὶ μὲν ὦνδρες ἥλικες δοκεῖ λέγειν δίκαια·κἄμοιγε συγχωρεῖν δοκεῖ τούτοισι τἀπιεικῆ.κλάειν γὰρ ἡμᾶς εἰκός ἐστʼ, ἢν μὴ δίκαια δρῶμεν.