ἀνθʼ ὧν πανουργεῖν ἤρξατʼ, ἐξαίφνης λαβεῖν κακόν τι.

Χορόςοἶμαι γὰρ αὐτὸν αὐτίχʼ εὑρήσειν ὅπερπάλαι ποτʼ †ἐπεζήτει†εἶναι τὸν υἱὸν δεινόν οἱγνώμας ἐναντίας λέγειντοῖσιν δικαίοις, ὥστε νικᾶνἅπαντας οἷσπερ ἂνξυγγένηται, κἂν λέγῃ παμπόνηρʼ.ἴσως δʼ ἴσως βουλήσεται κἄφωνον αὐτὸν εἶναι.

Στρεψιάδηςἰοὺ ἰού.ὦ γείτονες καὶ ξυγγενεῖς καὶ δημόται,ἀμυνάθετέ μοι τυπτομένῳ πάσῃ τέχνῃ.οἴμοι κακοδαίμων τῆς κεφαλῆς καὶ τῆς γνάθου.ὦ μιαρὲ τύπτεις τὸν πατέρα;Φειδιππίδηςφήμʼ ὦ πάτερ.Στρεψιάδηςὁρᾶθʼ ὁμολογοῦνθʼ ὅτι με τύπτει.Φειδιππίδηςκαὶ μάλα.Στρεψιάδηςὦ μιαρὲ καὶ πατραλοῖα καὶ τοιχωρύχε.Φειδιππίδηςαὖθίς με ταὐτὰ ταῦτα καὶ πλείω λέγε.ἆρʼ οἶσθʼ ὅτι χαίρω πόλλʼ ἀκούων καὶ κακά;