ἵνʼ ὦ μέλεπαρόντες οἱ φεύγοντες ἡμέρᾳ μιᾷπρότερον ἀπαλλάττοινθʼ ἑκόντες, εἰ δὲ μή,ἕωθεν ὑπανιῷντο τῇ νουμηνία.Στρεψιάδηςπῶς οὐ δέχονται δῆτα τῇ νουμηνίᾳἁρχαὶ τὰ πρυτανεῖʼ, ἀλλʼ ἕνῃ τε καὶ νέᾳ;Φειδιππίδηςὅπερ οἱ προτένθαι γὰρ δοκοῦσί μοι ποιεῖν·ὅπως τάχιστα τὰ πρυτανεῖʼ ὑφελοίατο,διὰ τοῦτο προὐτένθευσαν ἡμέρᾳ μιᾷ.Στρεψιάδηςεὖ γʼ· ὦ κακοδαίμονες, τί κάθησθʼ ἀβέλτεροι,ἡμέτερα κέρδη τῶν σοφῶν ὄντες, λίθοι,ἀριθμός, πρόβατʼ ἄλλως, ἀμφορῆς νενησμένοι;ὥστʼ εἰς ἐμαυτὸν καὶ τὸν υἱὸν τουτονὶἐπʼ εὐτυχίαισιν ᾀστέον μοὐγκώμιον.

Στρεψιάδηςμάκαρ ὦ Στρεψίαδες,αὐτός τʼ ἔφυς ὡς σοφὸςχοἶον τὸν υἱὸν τρέφεις,φήσουσι δή μʼ οἱ φίλοιχοἰ δημόταιζηλοῦντες ἡνίκʼ ἂν σὺ νικᾷς λέγων τὰς δίκας.