τὸ γὰρ δίκαιον οἶδε καὶ τρυγῳδία.ἐγὼ δὲ λέξω δεινὰ μὲν δίκαια δέ.οὐ γάρ με νῦν γε διαβαλεῖ Κλέων ὅτιξένων παρόντων τὴν πόλιν κακῶς λέγω.αὐτοὶ γάρ ἐσμεν οὑπὶ Ληναίῳ τʼ ἀγών,κοὔπω ξένοι πάρεισιν· οὔτε γὰρ φόροιἥκουσιν οὔτʼ ἐκ τῶν πόλεων οἱ ξύμμαχοι·ἀλλʼ ἐσμὲν αὐτοὶ νῦν γε περιεπτισμένοι·τοὺς γὰρ μετοίκους ἄχυρα τῶν ἀστῶν λέγω.ἐγὼ δὲ μισῶ μὲν Λακεδαιμονίους σφόδρα,καὐτοῖς ὁ Ποσειδῶν οὑπὶ Ταινάρῳ θεὸςσείσας ἅπασιν ἐμβάλοι τὰς οἰκίας·κἀμοὶ γάρ ἐστʼ ἀμπέλια διακεκομμένα.ἀτὰρ φίλοι γὰρ οἱ παρόντες ἐν λόγῳ,τί ταῦτα τοὺς Λάκωνας αἰτιώμεθα;ἡμῶν γὰρ ἄνδρες, κοὐχὶ τὴν πόλιν λέγω,μέμνησθε τοῦθʼ ὅτι οὐχὶ τὴν πόλιν λέγω,ἀλλʼ ἀνδράρια μοχθηρά, παρακεκομμένα,ἄτιμα καὶ παράσημα καὶ παράξενα,ἐσυκοφάντει Μεγαρέων τὰ χλανίσκια·