κἀμοὶ σὺ δημοῦ θρῖον· ὀπρήσω δʼ ἐκεῖ.Λάμαχοςἔνεγκε δεῦρο τὼ πτερὼ τὼ κʼ τοῦ κράνους.Δικαιόπολιςἐμοὶ δὲ τὰς φάττας γε φέρε καὶ τὰς κίχλας.Λάμαχοςκαλόν γε καὶ λευκὸν τὸ τῆς στρούθου πτερόν.Δικαιόπολιςκαλόν γε καὶ ξανθὸν τὸ τῆς φάττης κρέας.Λάμαχοςὦνθρωπε παῦσαι καταγελῶν μου τῶν ὅπλων.Δικαιόπολιςὦνθρωπε βούλει μὴ βλέπειν ἐς τὰς κίχλας;Λάμαχοςτὸ λοφεῖον ἐξένεγκε τῶν τριῶν λόφων.Δικαιόπολιςκἀμοὶ λεκάνιον τῶν λαγῴων δὸς κρεῶν.Λάμαχοςἀλλʼ ἢ τριχόβρωτες τοὺς λόφους που κατέφαγον.Δικαιόπολιςἀλλʼ ἤ πρὸ δείπνου τὴν μίμαρκυν κατέδομαι.Λάμαχοςὦνθρωπε βούλει μὴ προσαγορεύειν ἐμέ;Δικαιόπολιςοὐκ ἀλλʼ ἐγὼ χὠ παῖς ἐρίζομεν πάλαι.βούλει περιδόσθαι κἀπιτρέψαι Λαμάχῳ,πότερον ἀκρίδες ἥδιόν ἐστιν ἤ κίχλαι;Λάμαχοςοἴμʼ ὡς ὑβρίζεις.Δικαιόπολιςτὰς ἀκρίδας κρίνει πολύ.Λάμαχοςπαῖ παῖ καθελών μοι τὸ δόρυ δεῦρʼ ἔξω φέρε.Δικαιόπολιςπαῖ παῖ σὺ δʼ ἀφελὼν δεῦρο τὴν χορδὴν φέρε.Λάμαχοςφέρε τοῦ δόρατος ἀφελκύσωμαι τοὔλυτρον.