οἴμοι κακοδαίμων ὡς σαφῶς.Πρέσβυςτί δʼ αὖ λέγει;Δικαιόπολιςὅ τι; χαυνοπρώκτους τοὺς Ἰάονας λέγει,εἰ προσδοκῶσι χρυσίον ἐκ τῶν βαρβάρων.Πρέσβυςοὔκ, ἀλλʼ ἀχάνας ὅδε γε χρυσίου λέγει.Δικαιόπολιςποίας ἀχάνας; σὺ μὲν ἀλαζὼν εἶ μέγας.ἀλλʼ ἄπιθʼ· ἐγὼ δὲ βασανιῶ τοῦτον μόνος.ἄγε δὴ σὺ φράσον ἐμοὶ σαφῶς πρὸς τουτονί,ἵνα μή σε βάψω βάμμα Σαρδιανικόν·βασιλεὺς ὁ μέγας ἡμῖν ἀποπέμψει χρυσίον; (ἀνανεύει.)ἄλλως ἄρʼ ἐξαπατώμεθʼ ὑπὸ τῶν πρέσβεων; (ἐπινεύει.)Ἑλληνικόν γʼ ἐπένευσαν ἅνδρες οὑτοιί,κοὐκ ἔσθʼ ὅπως οὐκ εἰσὶν ἐνθένδʼ αὐτόθεν.καὶ τοῖν μὲν εὐνούχοιν τὸν ἕτερον τουτονὶἐγᾦδʼ ὅς ἐστι, Κλεισθένης ὁ Σιβυρτίου.ὦ θερμόβουλον πρωκτὸν ἐξυρημένε,τοιόνδε γʼ ὦ πίθηκε τὸν πώγωνʼ ἔχωνεὐνοῦχος ἡμῖν ἦλθες ἐσκευασμένος;ὁδὶ δὲ τίς ποτʼ ἐστίν; οὐ δήπου Στράτων;Κῆρυξσίγα, κάθιζε.