οἷʼ ἀνταμείβει ῥήματʼ, ἤν σʼ ἕλω ποτέΟἰδίπουςτίς δʼ ἄν με τῶνδε συμμάχων ἕλοι βίᾳ;Κρέωνἦ μὴν σὺ κἄνευ τοῦδε λυπηθεὶς ἔσει.Οἰδίπουςποίῳ σὺν ἔργῳ τοῦτʼ ἀπειλήσας ἔχεις;Κρέωνπαίδοιν δυοῖν σοι τὴν μὲν ἀρτίως ἐγὼξυναρπάσας ἔπεμψα, τὴν δʼ ἄξω τάχα.Οἰδίπουςοἴμοι.Κρέωντάχʼ ἕξεις μᾶλλον οἰμώζειν τάδε.Οἰδίπουςτὴν παῖδʼ ἔχεις μου;Κρέωντήνδε τʼ οὐ μακροῦ χρόνου.Οἰδίπουςἰὼ ξένοι, τί δράσετʼ; ἦ προδώσετε,κοὐκ ἐξελᾶτε τὸν ἀσεβῆ τῆσδε χθονός;Χορόςχώρει, ξένʼ, ἔξω θᾶσσον. οὔτε γὰρ τὰ νῦνδίκαια πράσσεις οὔθʼ ἃ πρόσθεν εἴργασαι.Κρέωνὑμῖν ἂν εἴη τήνδε καιρὸς ἐξάγεινἄκουσαν, εἰ θέλουσα μὴ πορεύεται.Ἀντιγόνηοἴμοι τάλαινα, ποῖ φύγω; ποίαν λάβωθεῶν ἄρηξιν ἢ βροτῶν;Χορόςτί δρᾷς, ξένε;Κρέωνοὐχ ἅψομαι τοῦδʼ ἀνδρός, ἀλλὰ τῆς ἐμῆς.