οὐ τὸ μέν, ἄλλο δὲ μή, πατρὸς ἔμφυτονἄλαστον αἷμα δυσμόροιν στενάζειν,ᾧτινι τὸν πολὺνἄλλοτε μὲν πόνον ἔμπεδον εἴχομεν,ἐν πυμάτῳ δʼ ἀλόγιστα παροίσομενἰδόντε καὶ παθόντε.Χορόςτί δʼ ἔστιν;Ἀντιγόνηἔστιν μὲν εἰκάσαι, φίλοι.Χορόςβέβηκεν;Ἀντιγόνηὡς μάλιστʼ ἂν ἐν πόθῳ λάβοις.τί γάρ, ὅτῳ μήτʼ Ἄρηςμήτε πόντος ἀντέκυρσεν,ἄσκοποι δὲ πλάκες ἔμαρψανἐν ἀφανεῖ τινι μόρῳ φερόμενον.τάλαινα· νῶν δʼ ὀλεθρίανὺξ ἐπʼ ὄμμασιν βέβακε.πῶς γὰρ ἤ τινʼ ἀπίανγᾶν ἢ πόντιον κλύδωνʼ ἀλώμεναι, βίου δύσοιστον ἕξομεν τροφάν;Ἰσμήνηοὐ κάτοιδα. κατά με φόνιοςἈΐδας ἕλοι πατρὶ ξυνθανεῖν γεραιῷ