τί δʼ ἂν θέλοις τὸ πιστὸν ἐμφῦναι φρενί;Οἰδίπουςἀνθʼ ὧν ἔπασχον εὖ, τελεσφόρον χάρινδοῦναί σφιν, ἥνπερ τυγχάνων ὑπεσχόμην.

Χορόςἰὼ ἰὼ παῖ, βᾶθι βᾶθʼ, εἴτʼ ἄκρα,περὶ γύαλʼ ἐναλίῳ Ποσειδωνίῳ θεῷ, τυγχάνειςβούθυτον ἑστίαν ἁγίζων, ἱκοῦ.ὁ γὰρ ξένος σε καὶ πόλισμα καὶ φίλους ἐπαξιοῖδικαίαν χάριν παρασχεῖν παθών.~~σπεῦσον~~ ἄϊσσʼ, ὦναξ.

Θησεύςτίς αὖ παρʼ ὑμῶν κοινὸς ἠχεῖται κτύπος,σαφὴς μὲν ἀστῶν, ἐμφανὴς δὲ τοῦ ξένου;μή τις Διὸς κεραυνὸς ἤ τις ὀμβρίαχάλαζʼ ἐπιρράξασα; πάντα γὰρ θεοῦτοιαῦτα χειμάζοντος εἰκάσαι πάρα.Οἰδίπουςἄναξ, ποθοῦντι προυφάνης, καί σοι θεῶντύχην τις ἐσθλὴν τῆσδʼ ἔθηκε τῆς ὁδοῦ.Θησεύςτί δʼ ἐστίν, ὦ παῖ Λαΐου, νέορτον αὖ;Οἰδίπουςῥοπὴ βίου μοι· καί σʼ ἅπερ ξυνῄνεσαθέλω πόλιν τε τήνδε μὴ ψεύσας θανεῖν.Θησεύςτῷ δʼ ἐκπέπεισαι τοῦ μόρου τεκμηρίῳ;