τοιοῦτον οἷον οὐδὲ φωνῆσαί τινιἔξεσθʼ ἑταίρων, οὐδʼ ἀποστρέψαι πάλιν,ἀλλʼ ὄντʼ ἄναυδον τῇδε συγκῦρσαι τύχῃ.ὦ τοῦδʼ ὅμαιμοι παῖδες, ἀλλʼ ὑμεῖς, ἐπεὶτὰ σκληρὰ πατρὸς κλύετε ταῦτʼ ἀρωμένου,μή τοί με πρὸς θεῶν σφώ γʼ, ἐὰν αἱ τοῦδʼ ἀραὶπατρὸς τελῶνται καί τις ὑμῖν ἐς δόμουςνόστος γένηται, μή μʼ ἀτιμάσητέ γε,ἀλλʼ ἐν τάφοισι θέσθε κἀν κτερίσμασιν.καὶ σφῷν ὁ νῦν ἔπαινος, ὃν κομίζετοντοῦδʼ, ἀνδρὸς οἷς πονεῖτον, οὐκ ἐλάσσοναἔτʼ ἄλλον οἴσει τῆς ἐμῆς ὑπουργίας.ἈντιγόνηΠολύνεικες, ἱκετεύω σε πεισθῆναί τί μοι.Πολυνείκηςὦ φιλτάτη, τὸ ποῖον, Ἀντιγόνη; λέγε.Ἀντιγόνηστρέψαι στράτευμʼ ἐς Ἄργος ὡς τάχιστά γε,καὶ μὴ σέ τʼ αὐτὸν καὶ πόλιν διεργάσῃ.Πολυνείκηςἀλλʼ οὐχ οἷόν τε· πῶς γὰρ αὖθις ἂν πάλινστράτευμʼ ἄγοιμι ταὐτόν. εἰσάπαξ τρέσας;Ἀντιγόνητί δʼ αὖθις, ὦ παῖ, δεῖ σε θυμοῦσθαι; τί σοιπάτραν κατασκάψαντι κέρδος ἔρχεται;