Δίκη ξύνεδρος Ζηνὸς ἀρχαίοις νόμοις.σὺ δʼ ἔρρʼ ἀπόπτυστός τε κἀπάτωρ ἐμοῦ,κακῶν κάκιστε, τάσδε συλλαβὼν ἀράς,ἅς σοι καλοῦμαι, μήτε γῆς ἐμφυλίουδόρει κρατῆσαι μήτε νοστῆσαί ποτετὸ κοῖλον Ἄργος, ἀλλὰ συγγενεῖ χερὶθανεῖν κτανεῖν θʼ ὑφʼ οὗπερ ἐξελήλασαι.τοιαῦτʼ ἀρῶμαι καὶ καλῶ τὸ Ταρτάρουστυγνὸν πατρῷον ἔρεβος, ὥς σʼ ἀποικίσῃ,καλῶ δὲ τάσδε δαίμονας, καλῶ δʼ Ἄρητὸν σφῷν τὸ δεινὸν μῖσος ἐμβεβληκότα.καὶ ταῦτʼ ἀκούσας στεῖχε, κἀξάγγελλʼ ἰὼνκαὶ πᾶσι Καδμείοισι τοῖς σαυτοῦ θʼ ἅμαπιστοῖσι συμμάχοισιν, οὕνεκʼ Οἰδίπουςτοιαῦτʼ ἔνειμε παισὶ τοῖς αὑτοῦ γέρα.ΧορόςΠολύνεικες, οὔτε ταῖς παρελθούσαις ὁδοῖςξυνήδομαί σοι, νῦν τʼ ἴθʼ ὡς τάχος πάλιν.Πολυνείκηςοἴμοι κελεύθου τῆς τʼ ἐμῆς δυσπραξίας,οἴμοι δʼ ἑταίρων· οἷον ἆρʼ ὁδοῦ τέλοςἌργους ἀφωρμήθημεν, ὦ τάλας ἐγώ,