μητρὸς λοχευθείς, πιστὸς Ἀταλάντης γόνος·ἐγὼ δὲ σός, κεἰ μὴ σός, ἀλλὰ τοῦ κακοῦπότμου φυτευθείς, σός γέ τοι καλούμενος,ἄγω τὸν Ἄργους ἄφοβον ἐς Θήβας στρατόν.οἵ σʼ ἀντὶ παίδων τῶνδε καὶ ψυχῆς, πάτερ,ἱκετεύομεν ξύμπαντες ἐξαιτούμενοιμῆνιν βαρεῖαν εἰκαθεῖν ὁρμωμένῳτῷδʼ ἀνδρὶ τοὐμοῦ πρὸς κασιγνήτου τίσιν,ὅς μʼ ἐξέωσε κἀπεσύλησεν πάτρας.εἰ γάρ τι πιστόν ἐστιν ἐκ χρηστηρίων,οἷς ἂν σὺ προσθῇ, τοῖσδʼ ἔφασκʼ εἶναι κράτος.πρὸς νῦν σε κρηνῶν καὶ θεῶν ὁμογνίωναἰτῶ πιθέσθαι καὶ παρεικαθεῖν, ἐπεὶπτωχοὶ μὲν ἡμεῖς καὶ ξένοι, ξένος δὲ σύ.ἄλλους δὲ θωπεύοντες οἰκοῦμεν σύ τεκἀγώ, τὸν αὐτὸν δαίμονʼ ἐξειληχότες.ὁ δʼ ἐν δόμοις τύραννος, ὦ τάλας ἐγώ,κοινῇ καθʼ ἡμῶν ἐγγελῶν ἁβρύνεται·ὅν, εἰ σὺ τἠμῇ ξυμπαραστήσει φρενί,βραχεῖ σὺν ὄγκῳ καὶ χρόνῳ διασκεδῶ.