λαβὼν Ἄδραστον πενθερόν, ξυνωμόταςἔστησʼ ἐμαυτῷ γῆς ὅσοιπερ Ἀπίαςπρῶτοι καλοῦνται καὶ τετίμηνται δόρει,ὅπως τὸν ἑπτάλογχον ἐς Θήβας στόλονξὺν τοῖσδʼ ἀγείρας ἢ θάνοιμι πανδίκωςἢ τοὺς τάδʼ ἐκπράξαντας ἐκβάλοιμι γῆς.εἶεν· τί δῆτα νῦν ἀφιγμένος κυρῶ;σοὶ προστροπαίους, ὦ πάτερ, λιτὰς ἔχωναὐτός τʼ ἐμαυτοῦ ξυμμάχων τε τῶν ἐμῶν,οἳ νῦν σὺν ἑπτὰ τάξεσιν σὺν ἑπτά τελόγχαις τὸ Θήβης πέδιον ἀμφεστᾶσι πᾶν·οἷος δορυσσοῦς Ἀμφιάρεως, τὰ πρῶτα μὲνδόρει κρατύνων, πρῶτα δʼ οἰωνῶν ὁδοῖς·ὁ δεύτερος δʼ Αἰτωλὸς Οἰνέως τόκοςΤυδεύς. τρίτος δʼ Ἐτέοκλος, Ἀργεῖος γεγώς·τέταρτον Ἱππομέδοντʼ ἀπέστειλεν πατὴρΤαλαός· ὁ πέμπτος δʼ εὔχεται κατασκαφῇΚαπανεὺς τὸ Θήβης ἄστυ δῃώσειν πυρί·ἕκτος δὲ Παρθενοπαῖος Ἀρκὰς ὄρνυται,ἐπώνυμος τῆς πρόσθεν ἀδμήτης χρόνῳ