ἔξοιδα γάρ νιν παντὸς ἂν λόγου κακοῦγλώσσῃ θιγόντα καὶ πανουργίας, ἀφʼ ἧςμηδὲν δίκαιον ἐς τέλος μέλλοι ποεῖν.ἀλλʼ οὔ τι τοῦτο θαῦμʼ ἔμοιγʼ, ἀλλʼ εἰ παρὼνΑἴας ὁ μείζων ταῦθʼ ὁρῶν ἠνείχετο.Νεοπτόλεμοςοὐκ ἦν ἔτι ζῶν, ὦ ξένʼ· οὐ γὰρ ἄν ποτεζῶντός γʼ ἐκείνου ταῦτʼ ἐσυλήθην ἐγώ.Φιλοκτήτηςπῶς εἶπας; ἀλλʼ ἦ χοὖτος οἴχεται θανών;Νεοπτόλεμοςὡς μηκέτʼ ὄντα κεῖνον ἐν φάει νόει.Φιλοκτήτηςοἴμοι τάλας. ἀλλʼ οὐχ ὁ Τυδέως γόνοςοὐδʼ οὑμπολητὸς Σισύφου Λαερτίῳ,οὐ μὴ θάνωσι· τούσδε γὰρ μὴ ζῆν ἔδει.Νεοπτόλεμοςοὐ δῆτʼ· ἐπίστω τοῦτό γʼ· ἀλλὰ καὶ μέγαθάλλοντές εἰσι νῦν ἐν Ἀργείων στρατῷ.Φιλοκτήτηςτί δʼ; οὐ παλαιὸς κἀγαθὸς φίλος τʼ ἐμός,Νέστωρ ὁ Πύλιος, ἔστιν; οὗτος γὰρ τά γεκείνων κάκʼ ἐξήρυκε, βουλεύων σοφά.Νεοπτόλεμοςκεῖνός γε πράσσει νῦν κακῶς, ἐπεὶ θανὼνἈντίλοχος αὐτῷ φροῦδος, ὃς παρῆν, γόνος.Φιλοκτήτηςοἴμοι, δύʼ αὖ τώδʼ ἄνδρʼ ἔλεξας, οἷν ἐγὼ