εἴρξω πελάζειν.Νεοπτόλεμοςστεῖχε προσκύσας χθόνα.
Ἡρακλῆςμήπω γε, πρὶν ἂν τῶν ἡμετέρωνἀίῃς μύθων, παῖ Ποίαντος·φάσκειν δʼ αὐδὴν τὴν Ἡρακλέουςἀκοῇ τε κλύειν λεύσσειν τʼ ὄψιν.τὴν σὴν δʼ ἥκω χάριν οὐρανίαςἕδρας προλιπών,τὰ Διός τε φράσων βουλεύματά σοικατερητύσων θʼ ὁδὸν ἣν στέλλει·σὺ δʼ ἐμῶν μύθων ἐπάκουσον.καὶ πρῶτα μέν σοι τὰς ἐμὰς λέξω τύχας,ὅσους πονήσας καὶ διεξελθὼν πόνουςἀθάνατον ἀρετὴν ἔσχον, ὡς πάρεσθʼ ὁρᾶν.καὶ σοί, σάφʼ ἴσθι, τοῦτʼ ὀφείλεται παθεῖν,ἐκ τῶν πόνων τῶνδʼ εὐκλεᾶ θέσθαι βίον.ἐλθὼν δὲ σὺν τῷδʼ ἀνδρὶ πρὸς τὸ Τρωικὸνπόλισμα, πρῶτον μὲν νόσου παύσει λυγρᾶς,ἀρετῇ τε πρῶτος ἐκκριθεὶς στρατεύματος,Πάριν μέν, ὃς τῶνδʼ αἴτιος κακῶν ἔφυ,